احمد : لما يخلصوا شغل ان شاء الله
( ومع ان احمد بيحب شيماء و بيحب يحكيلها على كل حاجه لكنه بير اسرار لصاحبه و هى دى الصحاب الجدعه بجد )
شيماء : يوصلوا بالسلامه ان شاء الله
احمد : ان شاء الله يا شيماء ان شاء الله
شيماء : مالك يا احمد ؟
انا حساك قلقان كدا . . فى حاجه !
احمد : ام اممم لاء مفيش اى حاجه
و طبعا احمد كام بيحاول بخبى على شيماء فى الوقت ده علشان هو فعلا بير اسرار و كمام عمره مبيطلع سر بره
شيماء : انت متأكد يا احمد ؟ سألته و قالتله كدا
و احمد قال ليها فى اللحظه انا رايح على مكتبى و ده بعد الأسانسير ما فتح راح قايل لى شيماء انه رايح على مكتبه
احمد : انا هروح على مكتب سليم يا شيماء . .
جايه ؟
شيماء : هجيب حاجه بس من مكتبى و بعدين اجى وراك على طول يا احمد
احمد : تمام هستناكى
اما بقا ريم فا هى كانت فى المستشفى مع سليم و محمود نزل على شرم الشيخ علشان يتطمن على
