ريم بفرحه : يلهوى انا مش قادره اقولك انتى اسعدتينى اد اى بجد .
الممرضه : ربنا يسعدك بيه يا هانم و يرزقنى بواحد شبهه كدا ياا رب
ريم : يا رب . . يا رب يا روحى
و ريم فى اللحظه دى صدقت انه جوزها خلاص و اتمنت ده بكل تأكيد و كانت طايره من الفرحه دى كلمه شويا و قالت للمرضه
ريم : بقولك اى ؟
الممرضه : نعم ... اتفضلى يا هانم
ريم : ملقيش معاكى صوباع روج !
الممرضه : معايا فى شنطتى عاوزاه يا هانم
ريم : يا ريت يعنى من فضلك
الممرضه بى ابتسامه : من عيونى الاتنين يا هانم . و الله من عيونى لاتنين دا انتى قمر و الله خالص و مش محتاجه حاجه بس انا هجيبه ليكى
ريم : تمام يا قلبى و بعدين الممرضه مشيت بسرعه و بعدها رجعت على طول وراحت مديا لى ريم صوباع الروح و مرايه و ريم حطيت روج و سرحت شعرها لورا علشان تبان حلوه و جميله مع انها حلوه من غير مجهود فعلا زى الممرضه مقالت ليها
و بعدين الممرضه مشيت
