Masasabi ni Maro na boring ang high school life niya. Isa siyang dakilang introvert noon kaya naman wala siyang masasabing kaibigan. Laging nag-iisa sa kung saan man siya magpunta habang ‘yung mga classmate niya na magkakaibigan ay nagtatawanan baon ang kanya-kanyang kwentong mula sa bahay o di kaya ay sa galaan. Ayaw rin naman niyang makisali sa kanila dahil nahihiya din siya.
Noon pa man ay mahilig nang magsulat si Maro. Notebook pa lang ang meron siya noon at doon niya sinusulat ang lahat ng kwentong naiisip niya. Mas okay na rin sa kanya na mag-isa siya para makapag-concentrate sa pagsusulat.
Sa kalagitnaan ng yearbook ay nakita niya ang class picture nila nung 4th year high siya. Isa-isa niyang tiningnan ang mga batang mukha ng mga naging kaklase niya noon. Karamihan doon ay hindi n
