Mariin kong pinahid ang mga luha ko sa aking mata. Ngunit kahit ano’ng pagpunas ko sa mga mata ko ay patuloy pa ring na umaagos ang masaganang luha ko.
Hindi ko kaya na iwan ako ni Zetro. Mabuti na lang at iniwan muna ako ni Jus dito sa loob ng library. At nang lumabas ito ng library at doon talaga bumuhos ang aking mga luha. Nakaupo din ako rito sa sahig. Hindi ako mga makapaniwala sa aking nalaman tungkol kay Delgado.
Bigla ko ring hinampas ang aking dibdib, akala ko galit ito sa akin dahil sa pills, iyon pala ay dahilan lamang nito ang lahat upang magalit ako sa kanya. Dahil may plano talaga siya na tulungan ako sa aking misyon.
“Ahhh! s**t!” bulalas ko. Hanggang sa bigla akong napatingin sa labas ng bintana. Nakita kong unti-unti na namang dumilim ang kalangitan. Dali-dali akong
