Yağmurun cama vuran sesi arabada tuhaf bir huzur hissi yaratıyordu. Gözlerim yol boyunca Baran’ın ellerine takılı kaldı. Direksiyonu tutan parmakları sertti ama aynı zamanda sakindi. Dışarıda hava kararmış, yağmurun serinliği içeriye kadar işlemişti.
“Mehmet’le nasıl tanıştınız?” diye sordum, sessizliği bozan ilk kişi ben oldum.
Birazdan düğününe gideceğimiz kişiydi Mehmet. Hazırlanıp avluya indikten sonra Baran bahsetmişti. Mehmet ve Seda adında bir kız evleniyordu bu akşam. Biz ise düğüne gitmek için erkenden arabaya binmiştik.
Baran gülümsedi, gözlerini yoldan ayırmadan konuştu. “Mehmet’le çocukluktan beri arkadaşız. Mahallede beraber büyüdük. Aynı sokakta oturuyorduk. Sonra üniversiteye gidince yollar ayrılır gibi oldu ama dostluk kolay kolay bitmiyor.”
Başımı salladım. “Seda ile n
