Gözlerimin içine baktı.
“Dün gece gerçekten de hiçbir şey hissetmedin mi?”
Beni sınayan bu soruya ne cevap vereceğimi bilemedim. Gerçekleri söylesem… bunun sonu nereye varırdı? Ama en kötüsü, ben de kendi içimdeki karmaşayı bilmiyordum.
O yüzden yalan söylemek zorundaydım.
Yutkundum. Ellerimi sıktım. İçimde yükselen o garip duyguyu bastırmaya çalışarak, titrememeyen bir sesle konuştum. ''Aklım… başka bir adamda.”
Baran Bey'in yüzündeki sertlik anında dondu.
Kaşları çatıldı. Gözlerindeki bakış değişti. Ne bir öfke ne bir şaşkınlık. Daha çok… bir hayal kırıklığı.
Ama bu, beni daha çok korkuttu.
Baran Bey bir süre hiçbir şey söylemedi. Yüzüme baktı. Öylece. Uzun, delici bir bakışla. Sonra, alaycı bir kahkaha attı. Ama bu kahkaha… içinde öfke barındıran bir türdendi.
“Başka bir adam,
