"I'm sorry, Zach. Hindi ko pa kayang ipagkatiwalang muli ang puso ko sa iyo." Napalayo siya ng kaunti sa akin at marahas na ipinikit ang mga mata.
"Tangina, ang sakit." Pilit siyang ngumiti ngunit kita kong nangingilid na ang mga luha nito. Hinaplos ko ang kaniyang mukha at pinunasan ang gilid ng kaniyang mga mata.
"Masyado ng maraming nangyari. Hindi pa ako handa." Umiling-iling pa ako.
"I understand. Kasalanan ko rin naman." Tinanggal niya ang aking mga kamay na nakahawak sa kaniyang mukha bago ako marahang itinayo.
"Don't worry, hindi naman kita minamadali ngunit sana hayaan mo akong bumawi, hayaan mo akong ligawan ka. Mag-umpisa tayo sa una." Umiling akong muli upang ipakitang tumatanggi ako.
"Sa ayaw o sa gusto mo." Nakangisi nitong saad.
"But,"
"Let's go.
