Rezzan konağa yokluğu fark edilmeden dönmüştü. Odasında tek başına akşama kadar vakit geçirdi. Kocasının yine gelmeyeceğine emindi, ağabeyi de yardım etmemişti. Böyle bir konuda ağabeyine gitmesi zaten saçmalıktı.
Akşam yemeği vakti geldiğinde istemese de odadan çıktı. Masaya oturduklarında, ‘’Kocan yine gelmedi mi?’’ diyen kaynanasıyla çorba dolu kaşığı kaseye geri bıraktı.
‘’İşleri uzamış.’’ diyerek yalan söyledi. Olmayan iştahı da gitmişti. Önündeki yemekle uğraşırken, ‘’İşler uzadı geç kaldım.’’ diyen kocasının sesini duydu. Yanındaki sandalyeyi çekerek oturdu.
Tepki vermeden boş oturmaktan kurtulmak için Şehriye’ye bırakmadan sessizce kalkıp kocasının yemeğini getirdi. Kilosu da artık umrunda değildi tabağı tepeleme doldurmuştu. Yerine oturduğunda çorbasıyla uğraşmaya devam etti. B
