My Impossible Love Book 1 (Completed)

Chapter One “My ultimate crush”

" I know this crush ain't going away"- Crush by David Archuleta

Napakasaya na naman ng araw ko biruin mo nakita ko na naman si crush masayang masaya siya ngayon iba mga ngiti niya pati mga mata nakangiti din mukhang good mood siya, kakatapos lang ng klase namin sa Art Class with Ms. Balderama. Kaya siguro Ganado din ako magaral dahil palagi ko siyang nakikita.

She is “Nadine S. Lim” my ultimate crush since nasa grade school pa lang kami (since Grade 3- fanboy niya na ko its been 5 years na pala) siya din ang rason kumbakit ako napasok sa Faith Academy. Kahit medyo pricey ang school na ito ay nagsumikap ako na grant ang scholarship ko bilang young writer sa school paper ng F.U.

Sadya atang malikhain lang ang utak ko sa pagsusulat doon ko kasi na ibubuhos ang creativity ko. Sa totoong buhay wala kong special talent I’m just address as “A nerd dude”.

People can’t even remember my name.

Madalas nila akong tawagin “Hoy!?”

“What’s your name again?”

I don’t have any problem kahit di nila ako kilalanin

so what?

Masaya na ko away from the spotlight. Hayaan ko na lang silang magbida bida, I’m good at being me.  Being alone, being alone is my comfort zone at wala kong balak baguhin iyon.

While on the otherhand

My Nadine was a popular girl, kahit noong grade school kami lahat na ata ng talent na sa kanya.

She’s can sing, dance, act and even play instruments (piano, violin and guitar).

She also have a good heart with mother nature and animals.

Napaka soft hearted niyang tao.

Kaya sino ba naman ang hindi magkakagusto sa kanya?

I love how she carry herself, siya yung babae na kahit anong hair style bagay pa din.

Maliit kasi ang mukha niya at maputi siya. She also have that dimples under her chin magkabila pa. Kaya pag ngumingiti na, patay na. Kaya di nakapagtataka na lapitin siya ng mga kalalakihan sa school, she really shine sa lahat ng mga babae sa loob ng F.A

She is standing 5foot and 1 inches that makes her cute hindi naman pandak pero bagay sa kanya ang height niya, ako din bagay sa kanya. Pero nanaginip na naman ako ng gising.

She had that fair skin pantay ang pearly white na kulay ng balat niya mula mukha hanggang talampakan. Mahaba ang kanyang buhok hanggang bewang and I love her wavy beach hair. Medyo light brown ang kulay ng buhok niya. It’s natural light brown. Mahilig siya sa color pink.

Lagi din siyang may head band iba iba yun kada araw siguro mahilig talaga siya sa headband?

Namumula din ang kanyang pisngi at matangos din ang kanyang ilong. She had that perfect set of white teeth na nagmatch sa pinkish niyang lips. Hindi ito makapal manipis lang. Pero bagay talaga lahat

Tumawa ito at napatingin sa akin kausap nito ang mga ka klase niya.

Ang ganda talaga..

Unlike me..

Wala pa pala akong introduction sa inyo..

Ako nga pala si Psalm P. Adriatico, yup you heard me right Psalm ang pangalan ko mula sa isang book from the old testament Psalm o mga awit sa tagalog.

Sabi kasi ni mama I was a miracle baby.

I was born as a premature baby, imagine 7 months pa lang ako excited na ko lumabas, 2 months na lang di na ko nakapaghintay.

They thought I cannot make it I don’t have enough fat pa during 7 months halos nagsisimula pa lang madevelop ang fat sa katawan ko, kaya nasa Incubator ako noon.

Hanggang matapos ko yung remaining 2 months na fully developed na lahat ng body parts ko.

Psalm dahil malapit ang puso ng mga magulang ko sa mga awitin. But they call me Al from PsALm.

Dad was a singer songwriter in their band “Ehemplo” madaming mga kanta ang naisulat ng aking ama, They are also schoolmate.

While si Mom naman ay isang pianist. Nagkita sila sa isang concert for a cost in 1991.

They become friends and they fell in love later that year.

1992 ng ikasal sila,

 Pero 1997 ako dumating 5 years later.

Then 2 years later pinanganak yung kambal na sina,

Corin James (CJ)

at Phil James (PJ)

Mom was hoping for a baby girl she’s been asking and praying earnestly to the Lord. That someday her prayers will be heard.

 Then 2002, the Lord heard my mom’s prayer pinanganak na ang nag-iisang anak na babae sa family. Mom name her as Blessed Hope.

Then they stop having child when our youngest sibling was born.

I was 6 foot and 1 inch at the age of 14 and I believe I’ll continue growing.

 My brothers are 5 foot and 11 inches at the age of 12 and just like me they keep on growing

My sister reach 5 foot and 3 inches at the age of 10.

Well we came from a tall family Dad was 6 foot and 2 inches while Mom is 5 foot and 7 inches.

So hindi na nakapagtataka kung malagpasan pa namin ng tangkad si Dad.

Kaya nga pag nasa labas kami kita kami agad ng mga tao at sanay ng matawag na tore.

They used to call us THE TREES because we are really huge compared to those kids na kaedad namin.

We call our parents as Dad and Mom,

Nagugulat ang iba kasi tawag pang mayaman yung Dad and Mom e mahirap lang daw kami.

Hindi ko talaga maintindihan ang isip ng tao wala naman kinalaman ang pagtawag mo sa magulang sa status ng buhay mo.

Ang iba nga mayaman sila pero ang tawag Ina o Ama? So what’s wrong if mommy or daddy, papu o mamu. Ano pa tawag dyan pare-parehas pa din ang meaning iba lang spelling.

Let’s talk about sports

Cj and Pj are the sporty dudes

Cj is good in soccer doon talaga siya nageexcel malakas ang kanyang mga binti. Unlike me who is not popular he is popular chick magnet ang kapatid ko na ito. But he is a serious type of person lalo na sa maraming bagay.

While Pj is into basketball, napaka galing nito sa larangan ng sports na kinahiligan niya. He is also popular just like Cj pero siya yung medyo babaero type. Yung magpapaiyak ng babae.

Even though they are twins they are fraternal twins.

Cj is more of chinito na mana niya pagkachinita ni Mommy at ang kaputian. His eyes are more lighter than Pj. Siya yung tall, white and handsome. Kawrahan ng napapanuod mo Kdrama, madalas din siyang napagkakamalang Koreano.

Si Pj naman yung medyo mapungay ang mata na mana niya kay Dad. His tall, dark and handsome. May beauty mark din siya malapit sa cheeks niya.

They are both wearing braces actually tatlo kaming nakabraces hindi naming na mana ang magandang ngiping taglay ni Mom.

They also have thick eye brows and both have dimples. Magkaiba lang ang pwesto.

Yung kay Cj sa magkabila niyang cheeks while si Pj naman ay nasa pagitan ng kanyang bibig.

They both poses the sporty awra of my Dad.

Ako yung pinaka walang hilig sa sports..

Sabi nila sayang yung tangkad ko dapat naging basketball player na lang daw ako.

But my talent is into writing things, ironic na minsan kahit we have all the physical things in us like tangkad ko hindi ibig sabihin yun na yung tatahakin natin the way other people think. Yung usual na dapat mong tahakin.

Pero hindi lahat ganoon. Bakit humuhugot ata ako? Anyways…

I have curly hair at napaka pale ng complexion ko kami ni Cj ang nakamana ng kaputian ni Mom while si Pj at Hope naman ay moreno at Morena namana nila iyon kay Dad.

Ang hilig ko ay maglaro lang ng computer games o kaya magsulat lalo na pag ang daming pumapasok sa isip kong ideas, mahilig din ako sa science my favorite subject. Ito talaga yung maipagyayabang ko sa iba. Lahat ng related sa Science kaya kong sagutin. Gaya nga ng sabi ko favorite subject ko ito.

Ikaw anong favorite subject mo sa school? Except recess ha? Hehehehe…

Malabo din ang mata ko kaya ang kapal ng glasses ko sa mata. Inborn na ito, isa sa mga nakuha ko because I’m a premature baby.

Growing up with full dependence sa eye glasses was not that easy. Parang partners in crime ko na itong eye glasses ko since I can remember.

Sabi nila I’am a male version of my Mom. Pero di ko makita parang ang layo kasi hindi naman ako nagwagwapuhan sa itsura ko.

Sa aming lahat ako lang ang madalas magkasakit. Ang daming mamanahin hika pa. I’m dealing with it up until now.

Masaya na kong pagmasdan si Nadine from a far, may tumapik sa balikat ko. Ito lang kasi ang chance ko para makita siya sa araw-araw.

Hoy, baka matunaw ligawan mo na kasi….Sabi ng nangaasar na boses ng isang lalaki.

He is my bestfriend “Alfredo Lim” yup, kapangalan niya ang isang politician and police officer/ senator. Mula siya sa angkan ng mga Lim. Mayaman ang kaibigan kong eto hindi ko alam kumbakit naging magkaibigan kami.

He is not a typical rich boy na pafame he is just simple, even though part ang family niya na stock holder ng school namin.

He is just happy being friend with a loser like me.

We are a total opposite he had that artista looking vibes na kinalolokohan ng karamihang mga girls sa school. But he don’t mind he knows na gwapo siya pero inlove siya sa computer games. Kaya wala siyang panahon kahit sa mga babae sa school. Well were just 14 you know.

Paano ba kami naging magkaibigan?

He is a rich kid and while me the poor kid..

Parang nagtagpo ang prince at ang wood cutter. But not a bromance ha, walang ganun hahaha hindi sa nagpapakadefensive ako.

Pinagtanggol niya ko sa mga bully naming classmates.  Kukuhain kasi nila yung pagkaing pinabaon sa akin ni Mom. I was taller than my bully pero wqala kong palag sa kanila. Kasi nga lampa ako sakitin pa.

Imbes na patulan niya ang mga umaapi sa akin binigyan niya ng pera ang mga iyon.

He doesn’t fight like a typical boy he knows what to do tapos doon ko siya tinawag na Fred instead of Alfredo.

The rest was history..

Madalas din akong magovernight sa kanila at maglalaro lang kami ng mga bagong computer games ni Alfredo.

But I never saw his parents only his yayas. They are really busy.

What’s intriguing is kapatid niya si Nadine, He found out that I have a crush on his sister. They are actually twins fraternal twins.

Parehas silang maputi ni Nadine his height is 5 foot and 8 inches. Parehas silang namumula ang mga pisngi. but unlike Nadine he had a dark black hair.

Medyo masayahin itong si Fred and he had a lot of frineds unlike me. Siya lang ang bukod tangi kong kaibigan in this entire world.

Now let’s focus on My Nadine which obviously not really mine but claiming in my imagination.

I always have eyes on Nadine every time napupunta ako sa kanila.

Fred always make fun of me na bakit wala pa akong gagawin para pormahan si Nadine.

Nung una di siya makapaniwala na kasama ko sa mga lalaking nahuhumaling sa kapatid niya. They are the typical brother and sister na hindi nagagandahan o nagwagwapuhan sa isa’t isa. Madalas mag away pero alam mo namang magkakampi sa huli.

Ganoon talaga ata pag magkadugo.

But we are still young ayokong agawin sa kanya ang panahon ng kanyang pagaaral.

Kahit pa crush ko siya ayoko naman lumandi agad sa edad kong ito tamang kilig lang sa sulok.

I always remember my Mom’s advice to us,

That love can wait,

wait until you’re ready.

That you are mature enough to handle love.

Big word nga ang salitang LOVE.

So ngayon hanggang sulyap lang muna at konting saya sa maliliit na bagay na nakikita kong naabot niya.

Wala akong pagasa… hindi ko alam kung saan galing iyon pero malungkot ang boses na lumabas sa aking bibig.

You’ll never know if you’ll never try? kumbinsi pa sa akin ni Fred.

Kalaunan naging shipper na din siya mas ok daw na ako ang pumorma kay Nadine kesa kung sino daw na freak. Kahit papaano may tiwala siya sa akin.

Brother do really protect their sister, lalo na sa mga wolves (mga opportunista na magpapahayag na aalagaan at amamahalin nila ang kapatid mong babae pero hindi naman talaga mapangatawanan)

Ganoon din ako sa kapatid ko na si Hope.

Hope is our little baby sister, we lov her so much kasi siya ang pride and joy ng family namin.

She’s 10 but mas mature pa siya sa aming lahat.

She loves to eat so much kaya nga may mga baby fats siya. I like how healthy she is right now unlike her brothers na mapapayat.

But she started to be conscious every time na bumibisita sa amin si Fred. I don’t like it dahil masyadong malayo ang agwat nilang dalawa at baby pa din ang tingin ko sa kanya. Hindi ko na din ito binanggit kay Fred dahil alam ko naming wala siyang interest sa romantic relationship or dating. I mean were just 14.

Dapat ienjoy namin ang youthful age na ito dahil hindi na ito mauulit ulit.

Dinadaga na naman ako pag ganyan ang usapan, it’s too good to be true, men…patawa kong sabi kay Fred.

I mean you’re not that ugly Bro, siguro konting ayos lang pwede na. He convinced me with his hopeful advice.

Baka umasa talaga ko. In my mind.

Ibang aura ang naranasan namin ngayon ngayon lang, when we heard a loud scream coming from students na kala mo nakakakita ng artista.

Then there was Miya and her friends.

Sino nga naman ang hindi makakakilala sa kanila?

Hindi ko sinasadyang mapatingin saa kanya. She looks like a child to me ganoon siya ka baby face. I bet late bloomer siya. School mate namin siya and we are in the same year level. 14 kami pero she looks like 11.

Tinapunan niya ko ng masamang tingin and I got chills on my bones. Nagtama ang mga mata namin huli ng maisipan kong umiwas. At alam ko na ang susunod doon.

Hey you nerd, what are you lookin at? Sabi nito na siga ang tono ng pananalita.

Ako na siguro yung nerd ano? Wala naman iba.

Hey I’m talking to you?...