I Love You Ninong

Special Chapter

"Alam mo yung crush? Tingin ko crush ko si ninong" ani niya pagkatapos ay iniwan ako roon.

Crush?

Si kuya?

Sinundan ko siya ng tingin as she walks straight to our room na para bang hindi siya umakyat sa isang mataas na pader kanina.

Girls are weird. No doubt.

.......

"Bakit mo ako sinundan?"

I tried my best not to gaze at her.

Dude, she's assuming things. Hindi ko siya sinundan.

"Napadaan lang"

"Napadaan sa high school department?" she asked, giving me that suspicious look.

"You are still in elementary bakit ka nandito?" dugsong niya pa, acting like as if she's not my classmate.

"It's we" I said as a matter of fact. Pagkasambit ko palang niyon ay pinagkunutan niya na ako ng kilay.

"Leave me alone Donio" ani niya na ikinangiwi ko. She looks like she's ready to kill me anytime.

Why am I here again?

"You're cutting our class TR"

Yeah that's it! She cut our class just to see kuya and it's irritating the hell out of me. I mean, nalaman ko ang ginagawa niya when we were in grade 2 and we are in our 4th grade now. It's been 2 years. I just don't get it. All this doings for kuya? Her parents will be disappointed if they find this out.

"So as you" sagot niya na ngayon ay nakangiti na sa akin.

Girls are really weird. Ang bilis niyang magpalit ng mood. Kanina parang galit, tapos ngayon ay nakangiti. Still, I'm glad that she's not angry at me.

........

"Si Bryant?" ani niya at lumingon sa paligid. Kanina pa natapos ang graduation ceremony at kanina pa rin siya parang giraffe na pinapahaba ang sariling leeg. Kahit ngayon na nasa isang restaurant na kami kasama ang aming mga magulang para magcelebrate ay pasimple siyang bumubulong sa'kin para lang itanong ng paulit-ulit  ang bagay na iyon. Tiningnan ko ang aming magulang na masayang nagkukwentuhan. This setting is not new to us. I don't know what's with our parents ngunit nakasanayan na talaga namin ang magdaos ng kahit anong okasyon except Christmas and New Year. They are busy reminiscing something, hindi manlang nila napapansin na kanina pa hindi mapakali itong si TR kaya kanina pa rin sumasakit ang tenga ko.

Her actions right now is pissing me off. But of course, I still manage to looked calm. Actually, I'm good at that. Isa pa, I just can't get angry at her. She may look strong and ready for anything just to get my brother's attention but she's so pure in my eyes that I can't let her cry. Not that I'm expecting her to cry for me but I don't know, I can't explain. Damn, I can't even understand myself.

"Busy, hindi makakapunta" the moment I said that ay nakita ko kung paanong dumaan ang lungkot sa mga mata niya pero agad niya rin iyong itinago sa pamamagitan ng pagngiti.

Anong meron kay kuya? Bakit gustong-gusto niya ang isang iyon? Isn't it obvious? What's the purpose of having that beautiful pair of round eyes if she can't see the truth?

"It must be tough being a Senior High School student" aniya, hindi ko alam kung ako ang kinakausap o ang sarili. Sh

No, kuya is just not interested in you.

I want to blurt that out but knowing her. Of course, she won't believe me. She have that habit of not believing the obvious even if it's already in front of her.

Simula nang maging ganap na Senior High School student si kuya ay palagi na siyang wala. He's more interested in people at his age than us, kids. Well,  I can't blame him for that. Kahit sino naman ata ay mas gugustuhin ang ganoon.

........

"Ngayong nasa Junior High School na ako akala ko mas makakasama ko na si Bryant pero mas mahirap pala. Minsan ko na lang siya makita Trenz!"   ani niya at nagsimulang gumulong sa sahig. Neverminding the dusk na paniguradong kakapit sa uniform niya.  We're currently at the rooftop. Lunch break, inaya niya ako para dito kumain and the reason? Well, she's expecting to see kuya from here.

I held her arm when she go to the edge of the rooftop at pinasadahan ang mga tao sa ibaba especially the building of Senior High Schoolers  na para bang nagsight-seeing lang siya mula sa bintana ng kwarto niya. She's careless.

"Baka mahulog ka"

I just want to eat my food and the least thing I want right now is to see her falling from this ten floored school building.

"Matagal na akong nahulog" aniya at ngumiti.

"Kay Bryant" dugsong niya na ikinangiwi ko. Then, she started laughing.

"What's funny?" ani ko at hinila siya pabalik sa pwesto kung saan nakalagay ang mga pagkain namin.

"Sobrang corny na ba nun at nagkakaganyan ang itsura mo?"

No, it hurts.

"Mais nga" ani ko at sinimulang kainin ang pagkain ko.

.......

"Bryant mahal kita"

"Mahal na mahal kita"

"Bata palang ako ikaw na talaga yung gusto ko"

"Pwede bang maging Mrs. Vida mo?"

Donio ayaw mo?

Pinalipas ko muna ang ilang minuto bago ako pumasok sa kwarto niya. As expected, she didn't notice me. Not that it's new to me. I'm used to it.

Pinagmasdan ko siya habang mukhang tangang paulit-ulit na isinusubsob ang ulo sa unan. Kuya have that effect on her. Lumakad ako palapit sa kanya, ang plano ko ay gitlain siya because why not? That's fun! Ngunit hindi rin iyon natuloy dahil nakuha ang atensyon ko ng isang maliit na papel. Kulay rosas iyon at halatang espesyal dahil na rin sa iba't ibang disenyo nito sa labas pa lang. Nakakalat iyon sa sahig kaya dinampot ko. I am not stupid para hindi malaman kung ano iyon. Tiningnan ko ulit siya, hanggang ngayon ay hindi niya pa rin napapansin na may ibang tao sa loob ng kwarto niya. I opened the folded paper and intentionally read it out loud. Tulad ng inaasahan ay mabilis siyang tumayo para agawin iyon sa akin. Finally, I got her attention.