KABANATA 17

2081 Words

Ilang minuto rin akong naghihintay nang maamoy ko ang napaka-bangong pagkain mula sa pintuan ng aming silid. Tumingin naman ako sa higaan ni Adam at nakita kong wala pa rin ito. "Buti na lang at gising ka pa." Paglapag ni Marcus ng mainit na sabaw sa maliit na lamesang katabi ng higaan ko. "Pinag handa kita ng makakain mo. Si Adam nandoon pa sa sala at tinatapos lang ang gawain para bukas," paliwanag nito. Umupo naman ito sa tabi ko at tumingin ng nakakaloko. "Susubuan paba kita?" pang aasar na tono ng boses niya. Tinignan ko lang ito ng masama, tsaka umupo para kuhanin ang inihanda nitong pagkain. "Salamat," tipid na sabi ko sa kanya. Tumango lamang ito tsaka lumabas na sa aming kwarto. Isang kutsarang sabaw pa lang ang natitikman ko ay iba na ang nalalasahan ko, hanggang sa hind

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD