Fırat Bey’in, sabah sıktığı ve akşama kadar üzerinde kalan; o yokken bir defa bile isteye kokladığım parfümünü sürekli olarak koklayarak uyumuştum. Normalde parfümlere anlam yükleyen ya da ne güzel koku diyerek öven biri değildim. Ama Fırat Bey’in parfümü bi’ başkaydı.
Güzel kokmuyordu. Fırat Bey gibi kokuyordu.
Bugün her ne kadar ondan önce uyanmak için kendime söz versem de uyandığımda onu yanımda bulamamıştım. İşin garibi kızlar da odada değillerdi. Evdeyken sabah sessizlik olduğunda kızların kahvaltı hazırladığını anlardım. Ama bu sefer de kahvaltı mı hazırlıyorlar emin olamadım. Sakin adımlarla odadan çıkıp aşağı doğru ilerlediğimde kulağıma gelen kahkahalar aklımdan geçen kahvaltı planını doğruladım.
“Sessiz olalım ablam uyanabilir…” Tuana Fırat Bey’le Tuna’ya gülerek uyarı geçe
