CHAPTER 31

2717 Words

Hawak ni supremo ang kamay ko pagdating namin sa mansion nila. Nakangisi si Arie habang nakaupo sa sahig at pinagmamasdan ang pagdating namin. Si Alejo? Masama ang tingin sa akin. Malaki talaga ang problema niya sa akin, pero wala na akong pakialam don. People inside their mansion embraced me, bakas sa kanilang mga mata na masaya sila na bumalik ako. Hindi ko rin maikaila na masaya nga ako rito. Sa lugar na ito, ramdam ko na kabilang ako rito, sa lugar na ito hindi ko nakita ang importansya sa katayuan sa buhay. Napagtanto ko na ganito lang ang klase ng buhay na gusto ko. Simple, mapayapa at masaya. "Ihahatid ko na po muna siya sa silid niya." magalang na paalam ng supremo. Lahat sila ay naka ngiti, lahat sila, handa kaming pagsilbihan ng taos puso, walang para sa pera, walang para may

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD