Bütün gece babamla konuşmuştuk Annemin bana aslında kırgın olmadığı babanın izin vermediği için benimle konuşmadığını hep anlatmıştı. Bende ona dede olacağını söylediğimde o gözlerde, dede olacağını bilmenin ışığı yer edinmişti. Babam o kadar heyecanlanmıştı ki hatta bebeğime ilk hediyesini dedesi almıştı. Sabah erkenden kalkmış ve sarı bir bebek ayakkabısı alıp gelmişti. Babam ile harika bir iki gün geçirmiştim, bol bol konuşup, uzun uzun özlem gidermiştik. Aralarda Annemin yokluğunu arasam da babamın olmasına da şükürler ettim. Eğer oda olmasaydı ben gerçek anlamda kimsesiz kalırdım.
Babamla barışmanın vermiş olduğu mutluluk ve hafiflik ile sanki hayatıma körpe bir güneş benim için doğmuştu. Ben her ne kadar acımı belki etmemeye çalışsam da, ailem benim için hep en büyük eksik ve yarayd
