Vicdan çok ağır bir yüktür ve eğer bir gün o vicdanı yerinden edersek işte o zaman artık o yükün altında kalkamayız. Ben her zaman başını yastığa koyarken vicdanım rahat uyurdun kimseye karşı en ufak bir vicdan azabım yoktu ama şimdi vardı biri Barın' a karşı, diğeriyse Demir'e karşıydı.
Hep Demir'i değiştireceğim, onun iyi biri olacağına inanırdım ama aslında farkında olmadan değişen benmişim. Farkında olmadan doğru bildiğim çok yoldan ayrılmıştım. Karşımda duran bu adam yine benim vicdanımı sızlatmıştı. Belki onu isteyerek terk etmemiştim ama sevmediğim halde sırf kurtulmak için onunla evlenmeyi kabul etmiştim, sırf kendim için onu düşünmemiştim. Onu istemeden terk ettikten sonrada ulaşıp bir özür dileyememiştim. Bende aslında göründüğünü kadar masum değildim.
Boran'da beni fark ettiği
