Tulip 14

1632 Words
Tulip 14 “เอาละ ๆ กินข้าวกันก่อน” พี่โอเชี่ยนรีบห้ามทันทีเมื่อเห็นว่าทั้งเพื่อนและน้องสาวจะทะเลาะกันอีกครั้งของรอบวัน ก็นะรักมากก็โกรธมากนั่นแหละ แต่ฉันมั่นใจว่าเพื่อนสนิทตัวเองคงไม่พ้นจากพี่คริสหรอก ยังไงก็คงต้องคู่กันอยู่ดี ระหว่างที่นั่งคิดอะไรเพลิน ๆ อยู่นั้นก็นึกขึ้นได้ว่ากระเป๋าฉันอยู่กับใครบางคน “ขอกระเป๋าด้วยค่ะ” เอ่ยบอกคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม อีกฝ่ายไม่ได้ตอบและยื่นกระเป๋ามาให้อย่างว่าง่าย ฉันเองก็รับมาโดยที่ไม่ลืมเอ่ยขอบคุณเขาไป เมื่อได้กระเป๋ามาก็หยิบโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาเช็กข้อความทันที มีข้อความจากพี่พิมพ์ด้วยแล้วก็มีกลุ่มแชตครอบครัวที่ตอนนี้มีทั้งหมดสามคนนอกจากฉันกับพี่สาวก็มีพ่อที่เพิ่งเข้ามาอยู่ในกลุ่มได้ไม่นาน “ถ่ายรูปกันหน่อย” ไข่มุกบอกฉันจึงละสายตาจากโทรศัพท์มองไปด้านหนึ่งตามที่เพื่อนบอกเมื่อมีพนักงานเตรียมยืนถ่ายรูปให้เราอยู่ แต่พอถ่ายรูปเสร็จฉันก็ตอบข้อความและคุยกับพี่ ๆ ภายในร้านเล็กน้อยและเริ่มกินข้าวอย่างจริงจังโดยที่ไม่ลืมถ่ายคลิปให้เพื่อนสลับกันไป “ตกลงจะไปต่อใช่ไหม” หลังจากกินข้าวเสร็จพี่โอเชี่ยนก็ถามย้ำกับคนเป็นน้องสาว “ค่ะ” ไข่มุกยอมตอบในที่สุด “งั้นก็ไปครับ” พี่คริสรวบรัด นั่นจึงทำให้ไข่มุกเริ่มถ่ายคลิปอีกครั้งแต่ครั้งนี้เปลี่ยนเป็นถือกล้องโกโปรเอง ฉันจึงเก็บของไว้ที่รถเอาไปเพียงแค่กระเป๋าสตางค์ใบเล็กและโทรศัพท์มือถือเท่านั้น ระหว่างที่เดินดูและถ่ายรูปคล้ายกับมีสายตาที่จ้องมองฉันอยู่ตลอดเช่นเคย แต่สิ่งที่ฉันทำได้ดีที่สุดในตอนนี้คือไม่สนใจเจ้าของสายตาคู่นั้น ตลอดทั้งคืนเราเที่ยวเล่นกันอย่างสนุก หลงลืมความไม่สบายใจไปหลายอย่าง กระทั่งเดินทางกลับมาถึงช่วงเวลาห้าทุ่มเราก็เดินเตรียมแยกย้ายกันกลับไปพัก “พรุ่งนี้ล่องเรือตอนเที่ยงนะครับสาว ๆ” พี่คริสเอ่ยบอกกับเราระหว่างที่กำลังเดินกลับห้องพัก ที่จริงมีรถกอล์ฟมาส่งแต่เราอยากเดินกันเอง พอเราสองคนจะเดินพี่ ๆ คนอื่นเลยเดินเป็นเพื่อนด้วย “ค่ะ ตอนเช้าหลังกินข้าวเสร็จไปเมืองโบราณแล้วก็ไปอควาเลี่ยมแล้วค่อยกลับมาล่องเรือ” ไข่มุกสรุปตารางนัดให้ “โอเค คืนนี้ก็นอนพัก เอาโกโปรตัวนี้ไปนะแบตเต็มอยู่ ที่เหลือเดี๋ยวเอาไปชาร์จเอง” บอกเพื่อนมือก็ค้นกระเป๋าหากล้องโกโปรส่งให้เพื่อน “รับทราบค่ะคุณผู้จัดการ ฝันดีนะ” ไข่มุกขยับเข้ามากอดเมื่อเราเดินมาถึงหน้าห้องพักของฉันแล้วและห้องถัดไปจะเป็นห้องพักของเพื่อน “ฝันดีค่ะ” เอ่ยบอกเพื่อนกลับไปเช่นเดียวกัน หลังจากแยกย้ายกันกลับห้องพัก ฉันก็รีบกลับเข้าห้องล็อกประตูและบอกตัวเองว่าห้ามเปิดประตูไม่ว่าจะมีเสียงเคาะกี่ครั้งก็ตาม เมื่อกลับมาถึงฉันก็ทยอยเอากล้องไปชาร์จแบตเตอรี่ไว้ให้เต็มทุกชิ้น เรียกได้ว่าห้องพักฉันเต็มไปด้วยอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เลยก็ว่าได้ เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จก็เปลี่ยนชุดลงไปว่ายน้ำที่สระว่ายน้ำส่วนตัวในห้องพัก รวมถึงตั้งกล้องถ่ายรูปตัวเองเล่นไปเรื่อย ๆ ก่อนจะอัปโหลดรูปลงอินสตราแกรมส่วนตัวของตัวเองและเหมือนจะมีพี่ ๆ ส่งคำขอติดตามเข้ามาด้วยนะ ฉันรับอนุมัติทุกคนยกเว้นเพียงแค่หนึ่งคนที่ฉันไม่รับและปล่อยเบลอเขาไป เล่นน้ำอยู่สักพักใหญ่ก็ต้องกลับขึ้นฝั่งและอาบน้ำเตรียมตัวเข้านอน เตรียมพร้อมสำหรับทริปของพรุ่งนี้ เรือยอชต์ส่วนตัวขาดกลางพาเราทุกคนล่องลอยไปกลางทะเล ซึ่งภายในเรือนั้นแยกสัดส่วนอย่างชัดเจน นอกจากกัปตันขับเรือแล้วยังมีลูกเรืออีกสองคนคอยช่วยดูแล บนเรือมีอาหารและเครื่องดื่มครบครัน มีโซนนั่งเล่นภายในร่มและกลางแจ้ง มีสระว่ายน้ำภายในเรือที่อยู่โซนกลางแจ้ง หรือหากอยากจะเล่นน้ำทะเลก็จะมีจุดให้เล่น แต่ตอนนี้เมื่อขึ้นเรือมาได้ทั้งฉันและไข่มุกก็เหมือนจะสลัดคราบทิ้ง สวมชุดว่ายน้ำบิกินี่เหมือนกันทั้งคู่ และขอบคุณพี่ ๆ ที่ไม่ได้มองอย่างหยาบคายและปฏิบัติกับเราเหมือนเช่นเคย ดูให้เกียรติเรามาก ๆ พี่ ๆ สวมกางเกงขาสั้นสบาย ๆ บางคนก็ถอดเสื้อนะ แต่บางคนก็สวมเสื้อกล้ามและสวมเสื้อเชิ้ตแขนสั้นบาง ๆ ทับอีกที “โบกครีมกันแดดเยอะ ๆ เลย เดี๋ยวผิวไหม้กลับบ้านพี่พิมพ์ดุแน่” ไข่มุกแซวระหว่างที่เราทั้งสองคนกำลังนั่งทาครีมที่เปลนอนข้างสระว่ายน้ำภายในเรือ “จริง ดุเก่งมาก ถ่ายรูปส่วนตัวเสร็จค่อยเริ่มวร็อกก่อนลงไปดำน้ำนะ” “ได้เลย เดี๋ยวสวมกางเกงกับเสื้อทับด้วย กลัวไม่ผ่านเซนเซอร์” ไข่มุกบอก ฉันพยักหน้าเข้าใจและไม่ได้ว่าอะไร ทาครีมกันแดดเสร็จเราก็ชวนกันไปถ่ายรูปเล่น พี่ ๆ ก็นั่งดื่มกันอยู่ไม่ไกลเช่นเดียวกัน เมื่อเราถ่ายรูปเสร็จพี่ ๆ ถึงได้เดินมาถ่ายรูปด้วยกัน “จุดที่เราจะจอดเป็นจุดดำน้ำดูปะการังนะคะ” พี่ไกด์เอ่ยแนะนำ หลังจากที่ช่วยถ่ายรูปรวมให้เราจนพวกเราพอใจแล้ว “ค่ะพี่” ไข่มุกขานรับ จากนั้นก็เดินไปสวมเสื้อยืดและกางเกงส่วนฉันสวมเพียงแค่กางเกงทับและท่อนบนยังเป็นบิกินี่ ระหว่างที่เตรียมตัวก็มีคนตัวสูงเดินเข้ามาใกล้และยืนกอดอกจ้องฉันไม่วางตา “โป๊” “อ้าว” ฉันถึงกับอุทานอย่างไม่เข้าใจทันทีเมื่อได้ยินแบบนั้น “สวมเสื้อเหมือนไข่มุกดีไหม?” คนตรงหน้าเสนอ แต่ว่านะ เขาจะมายุ่งอะไรกับการแต่งตัวของฉันกันล่ะ “...” นอกจากจะไม่ตอบแล้วฉันยังเดินหนีเขาด้วย “ตามหวงเขาอย่างกับหมาบ้า” “มึงดูสิ มันน่าหวงไหมล่ะ” “ก็เขามาทะเลชุดว่ายน้ำก็ไม่แปลก แต่มึงน่ะแปลกหวงเขาในฐานะอะไร” “เหี้ยเอ้ย! กลับไปกูลาออกแม่ง ยุ่งยากฉิบหาย” เสียงสบถบ่นดังตามหลังมาไม่ห่าง เมื่อถึงจุดว่ายน้ำก็เห็นไข่มุกหยิบโกโปรมาเปิดและถ่ายคลิปตั้งแต่เราเริ่มลงน้ำและแหวกว่ายดูปะการัง ฉันสนุกมากมีหลุดหัวเราะและคุยเล่นกับเพื่อนและพี่ ๆ อยู่ตลอด พี่ ๆ ลงมาว่ายน้ำด้วยแต่พอเหนื่อยฉันก็กลับขึ้นมาบนเรือล้างตัวก่อนจะกระโดดลงสระว่ายน้ำบนเรือแทน “อ้าว กลับขึ้นมาแล้วเหรอ?” พี่เลโอเดินออกจากห้องพักในร่มมาตรงสระว่ายน้ำ ในมือถือเบียร์มานั่งที่เก้าอี้ริมสระที่ฉันเล่นน้ำอยู่ “ใช่ค่ะ ร้อนมาก” “เบียร์หน่อยไหมหรือเหล้า” พี่เอโลเอ่ยถามอย่างใส่ใจ “ขอน้ำเปล่าก็ได้ค่ะ พี่เลโอ...” ก่อนที่คนตัวสูงจะเดินออกห่างฉันก็รีบเรียกพี่ไว้เสียก่อน “ว่าไง” “พี่ช่วยหยิบโทรศัพท์ตรงนั้นให้หนูก่อนได้ไหมคะ” ฉันเอ่ยขออย่างเกรงใจ แต่จะให้ขึ้นจากน้ำตอนนี้คงไม่ไหว ขอแช่น้ำล้างตัวสักพักเถอะ ร้อนมาก “ได้ครับ” ระหว่างที่พี่เลโอเอ่ยตอบก็เห็นว่าคุณเขตกำลังเดินเข้ามาใกล้ บนร่างนั้นเปียกซกเหมือนกัน ก่อนหน้านี้ฉันจำได้ว่าเขาลงไปว่ายน้ำในทะเลเหมือนกันกับฉันและพี่ ๆ คนอื่น แต่ไม่รู้ว่าทำไมจู่ ๆ เขาถึงได้ว่ายน้ำกลับขึ้นมาบนเรือแบบนี้เหมือนกัน แต่ก็ช่างเถอะ เรื่องของเขา “โทรศัพท์แล้วก็เครื่องดื่มครับ” พี่เลโอกลับมาพร้อมกับของที่ไหว้วาน ฉันยกมือไหว้ก่อนจะรับของมา “ขอบคุณค่ะ” ได้ของมาก็รีบปลดล็อกหน้าจอโทรศัพท์เพื่อส่งข้อความตอบกลับพี่สาว ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะว่างอ่านตอนไหนเหมือนกัน แต่อย่างน้อยก็ถือว่าฉันนั้นได้ตอบกลับไปแล้ว “หิวหรือยัง?” คุณเขตที่เดินมายืนข้างสระเอ่ยถามฉันเสียงเบา “ยังค่ะ” ฉันตอบก่อนจะค่อย ๆ ขยับออกห่างจากเขา วางโทรศัพท์ไว้ที่พื้นข้างสระจากนั้นก็ว่ายน้ำเล่นต่ออย่างสนุก สักพักเพื่อนฉันก็กลับขึ้นมาบนเรือพร้อมกับพี่ ๆ คนอื่น ๆ และเราก็ว่ายน้ำเล่นกันต่อที่สระ พี่ ๆ เล่นน้ำบ้างดื่มกันบ้าง ฉันที่เล่นจนเพลียก็ชวนเพื่อนขึ้นฝั่ง “มุกกินอะไรไหม?” ฉันที่เพิ่งปีนขึ้นบันไดมาก็รีบหันกลับไปถามเพื่อน “เดี๋ยวไปกินด้วย” ไข่มุกตะโกนตอบกลับมาพร้อมกับว่ายน้ำมายังบันไดขึ้นฝั่ง “เดี๋ยวก็ป่วย” เจ้าของเสียงดังขึ้นเบา ๆ พร้อมกับผ้าเช็ดตัวที่ถูกคลี่คลุมร่างฉันไว้ทั้งยังช่วยจัดชายผ้าเช็ดตัวให้ปิดส่วนด้านหน้า ฉันขยับออกห่างจากอีกฝ่ายทันทีด้วยความไม่สบายใจ เขามีภรรยาแล้วและฉันก็ไม่รู้ว่าอะไรที่ทำให้เขาดูอยากเข้าใกล้ฉันมากขนาดนี้ ฉันไม่ชอบเรื่องแบบนี้ที่สุดเลย ไอ้คนที่มีเมียแล้วมายุ่งกับคนอื่นน่ะ!
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD