One Night Stand with the Billionaire

Chapter One

Chapter One

Between

[Warning: Medyo SPG Hahaha slight lang hahahaha. Wala pong BS spoil ko na agad haha. Enjoy reading po

***

His lips travelled down my neck as my hands travelled down to his bare back. I moaned as I felt his hands rooming down my thighs.

"Brand..." s**t! Namula ang pisngi ko. The way I called his name is so erotic. Damn it! I cannot! Nakakahiya! This is so not me... pero kapag siya ang kasama ko... nawawala ako sa katinuan. I thought the only person who can make me feel that kind of feeling is Lucian... kaya hindi ko akalain na darating si Brandall para iparamdam sakin ang mga iyon.

"Hmm?" tanong niya at bumaba pa ang halik sa leeg ko. Nakikiliti ako. Pero ayaw ko siyang tumigil... pero alam kong dapat.

"Baka may makakita satin..." nahihiyang sabi ko. His other hand is on my breast cupping it as I moaned hard in his lips. Oh damn it!

We are in his office for f*****g sake!

Bumalik ang halik niya saking mga labi. Tasting every corner of it. He deepened the kiss and I ache for more of his kisses and touch. Napaliyad ako. Hindi ko na maintindihan ang sarili ko kapag ganito si Brandall sakin.

We exchanged kisses. Hindi ko magawang hindi gantihan ang bawat halik niyang gumugulo sa sistema ko. Halik na nagpapalimot. Halik na nagpapabaliw sakin. I pull him closer to me as he gives me more of his kisses na hindi ko na halos masabayan dahil sa pagiging bihasa nito. Sa kanya lang... sa kanya ko lang nagagawa ang bagay na ito.

I know this is off limits, but I don't care about it anymore as long as we both want it. 

Bumabang muli ang halik niya sa leeg ko. Natabig ng kamay ko ang mga papel sa lamesa niya dahil sa sensasyong nadudulot ng halik at mga haplos niya. Napatingin ako sa mga papel na iyon dahil nagkalat na ito sa sahig. Nakaupo kasi ako sa lamesa ng office niya habang nasa harap ko siya, kissing me as if he can't get over me.

"Brandall!" tawag ko sa pangalan niya. Napaungol ako ng bumaba ang halik niya sa punong tainga ko pababa sa likod ng tainga ko. Nakikiliti ako. Halos makalimutan ko na ang dahilan ng pagtawag ko sa pangalan niya kaya hinawakan ko ang sariling katinuan at tinawag ulit ang pangalan niya. Parang wala siyang naririnig. I tilted my head so he could get more access on my neck.

Bahala na nga! Wag na nga! Hayaan ko na nga! 

Tumunog ang telepono niya kaya tinulak ko na siya. Napaungol siya bilang protesta. Lasing na tinignan niya ko at alam kong ganoon din ang tingin ko sa kanya. Damn... ayoko rin siyang tumigil pero kailangan... "May tumatawag!" sabi ko sa kanya dahil parang hindi niya iyon napapansin.

Parang wala siyang narinig. Bumaba ang mukha niya para halikan akong muli. "Don't mind it," sabi niyang balewala talaga na tumutunog ang telepono. Na mas mahalaga sa kanya na mahalikan ako kesa sa tawag na iyon. Tinulak ko siyang muli. Alam kong importante iyon. Napaungol siya bilang protesta. Halos maubusan ako ng hangin sa katawan. He's still so close to me.

"Baka mamaya may pumasok pa sa opisina mo makita tayo!" angal ko. Nagmura siya. Inayos ko ang nagusot na dress dahil sa kanya. Iyon ang inaalala ko na baka may biglang pumasok sa opisina niya at makita ang ginagawa naming milagro. And of course, this is a formal place! And this is his office as one of the successful CEO! Ayoko naman na madungisan ang pangalan at reputasyon niya bilang magaling na tagapamahala kapag nakita kami na may ginagawa sa opisina niya. That's not good for his image. 

Sumimangot siya. "I don't care..." sabi niya. Tinaasan niya ko ng kilay dahil sa pag-irap ko. Narinig ko ang amused niyang mahinang tawa. Muling tumunog ang telepono niya kaya tinulak ko siya. "Sagutin mo na... Kanina pa iyan kaya baka importante." sabi ko sa kanya. Nagmura siyang muli. Hinawakan niya ko sa baywang at pinulupot ang braso roon bago niya inabot ang telepono malapit samin at sinagot iyon.

"Yes?" Medyo inis pa na sabi niya. Loko-loko! Inis siya dahil istorbo iyong tumatawag. Sira talaga! Hinampas ko nga. Tinignan niya ko at hinalikan. Nanunukso ang halik niya. Hinaplos ko ang buhok niya nang humiwalay siya sa halik. Napakagat ako sa labi. Iniyakap ko ang braso sa leeg niya. Kita ko ang pagngiti niya dahil sa ginawa ko. Hinalikan niya ang noo ko. Napangiti rin ako at pinaglaruan ang buhok niya sa likod. 

Hindi ko narinig kong anong pinag-uusapan nila. Hinintay niyang makasagot ang kausap. Hinahalikan niya ang balikat kong na-e-expose dahil sa sleeveless ito. Natanggal na niya kasi ang blazer na gamit ko kanina. Namula ako.

Hinayaan ko lang siya. I slightly caress his hair. Humiwalay siya. "What?" nahinto sa paghalik ni Brand sa balikat ko at napatingin sakin. Magkasalubong ang mga kilay niya. Nangunot naman ang noo ko sa naging reaksyon niya. "s**t! Seryoso ba iyan?" tanong niya.

"May problema ba?" I mouthed. Umiling siya at hinalikan ako. Napakagat ako sa labi nang humiwalay siya. Brandall talaga! He's such a kissing monster. 

Humiwalay siya sa pagkakayakap sakin. "Alright. Alright." sabi niya sa kausap bago iyon binaba.

"Anong problema?" tanong ko. Bumuntong-hininga siya at hinaplos ang buhok ko. Napakagat ako sa labi. Bakit ba napakagwapo ni Brandall? He's dark eyes messing up with my whole being and I don't know why but I actually like it!  

"I need to meet some of my clients today. Damn. I almost forget that I have that meeting..." 

Bahagya akong nakonsensya. Nakaistorbo pa ata ako sa kanya. I looked at him apologetically.

"I'm sorry. Nakakaistorbo ko." nahihiyang sabi ko. "Hindi ko alam na may meeting ka pa pala."

Nagpunta lang kasi ako sa opisina niya para bigyan siya ng lunch dahil nabobored ako sa bahay. Hindi ko naman alam na ganito ang mangyayari. Gusto ko sana siya i-surprise kaya hindi ako nagpasabi na pupunta ako.

"Nah. I'm happy you're here. Kahit kailan hindi ka naging istorbo sakin." sabi niya at masuyo akong hinalikan. Nag-init naman ang puso ko dahil doon. I kissed him back.

"See you in my place or your place?" tanong niya between kisses. I moaned nang pakawalan niya ang mga labi ko. Kita ko ang ngiti sa mga labi niya na parang nasisiyahan siya sa mga reaksyon ko. Napakagat ako sa labi at napangiti na rin kahit nahihiya.

It's been a month pero hindi pa rin ako nasasanay sa kanya. Nakakaramdam pa rin ako ng hiya. He's intimidating but I am still comfortable around him at gustong-gusto ko laging malapit sa kanya.

"If it's okay I'll cook for you." malambing na sabi ko. I want to cook for him, kahit iyong basic foods lang na alam ko ang mailuto ko sa kanya. Saming dalawa kasi... siya ang madalas na magluto dahil siya ang magaling doon. Ngumiti siya at nilagay ang takas na buhok sa likod ng tainga ko bago niya hinaplos ang pisngi ko. Napangiti ako at iniyakap ang kamay sa baywang niya. Ang isang kamay niya ay nasa baywang ko, he made me lean on him. Yumuko siya para magpantay kami. My heart starting to get crazy!

"Okay. Let's meet in my place then." aniya at pinatakan ako ng dalawang magkasunod na halik. Tumango ako at ngumiti sa kanya.

Hindi ito ang unang beses na pupunta ako sa condo ni Brandall. I always stay there. Halos maging condo ko na nga ang condo niya dahil mas gusto kong tumatambay sa condo niya kapag bored ako o wala akong ginagawa. Pumupunta pa rin ako roon kahit lagi siyang wala roon dahil lagi siyang nasa opisina at gabi na umuuwi... kaya ang ending sa condo na niya ko matutulog.

O kaya kapag wala ako sa condo niya, sa condo ko siya tumutuloy kapag galing siya sa opisina. May gamit siya sa condo ko in case na matutulog siya roon. May gamit din ako sa condo niya... lalo dahil madalas ako roon. Parang mas naging kumportable kasi ako sa condo niya kaysa sa condo ko. Simula ng maging malapit kami ni Brandall sa isat'isa ay nagkaroon ako ng access sa condo niya. At mismong sa bahay niya. At ganoon din siya sakin. Nasa kanya rin ang password ng condo na ginagamit ko.

Hindi ko ba alam... Pero mabilis akong nagtiwala kay Brandall na hindi ko nagawang gawin sa ibang tao. Ilang buwan pa lang kami simula nang magkakilala ay talaga namang naging palagay na ko sa kanya...

That we even share bed...

Napakagat ako sa labi at inalis ang kirot na nararamdaman dahil sa isipang hindi namin ginagawa iyon dahil may espesyal kaming nararamdaman para sa isat'isa... kung hindi para punan lang ang pangangailangan ng isat'isa. Tahimik kong sinuway ang sarili. Hindi ko kailangan magpaapekto.

[A/N: Waaaahhh! Sorry po bitin. I'll update po ulit tomorrow :) Thank you :)]