IMPIT na napaiyak si Wendy. Ang baba ng tingin ni Uncle Sam sa kanya. Ang akala nito ay kagaya siya ng Mama niya. Ganoon na kasira ang reputasyon ng ina sa lahat. Maging kay Uncle Sam ay ganoon na rin ang tingin sa kanya.
Umaga, namumugto ang mata niya kaiiyak. Papasok siya sa eskwelahan nang mabugaran sa labas ng apartment niya ang lalaking kagabi pa niya kinaiinisan.
"I'm sorry. Ginabi ka ng uwi, mag iisip ako kung anong ginagawa mo sa labas. At kung sino ang kasama mo," nakapamulsang hingi ng tawad ni Sam.
"Hindi po kayo ang Papa ko para mag isip ng kung ano ano 'pag hindi ako nakakauwi ng bahay. May sarili akong buhay at marunong akong mag isip kung ano ang tama o hindi para sa akin. Kung wala na kayong sasabihin. Aalis na po ako. Papasok pa po ako sa eskwelahan. Baka gabihin ako ul
