Chapter 8
1110 Words
Clarabelle's point of view
Napaiyak ako ng todo dahil binigo ako ni Daddy. Dati-dati pag sinabi na niya ay wala nang bawian pero bakit ngayon ay pinag-uusapan na naman namin ang pag-tulog ni Arnel sa aking kwarto. Inalo ako ni Daddy pero mas lumakas ang aking hagulgol kaya pinatawag si Yaya.
"Bakit umiiyak ka Senyorita?" tanong niya na agad pinunasan ang aking pisngi.
"Si Daddy kasi, pumayag na siya na sa kwarto ko matutulog si Arnel. Bakit ngayon ay parang babawiin na." Sagot ko na nahihirapan nang magsalita kakaiyak.
"Ah eh, ano bang naging problema Gob?" Tanong ni Yaya kay Daddy.
"Anak, mag-usap lang kami ng saglit ng Solly." Paalam ni Daddy at napangiti ako ng inakbayan niya si Yaya.
"Umiiyak ka na nakangiti." Puna ni Arnel na umupo sa tabi ko at tinignan ko siya ng masama. Pati din ito ay walang isang salita.
Inaalo niya ako pero tinatabig ko ang kanyang kamay, ilang saglit ay bumalik si Daddy at Yaya.
"Arnel, halika na muna. Anak mag-usap na muna kayo ng yaya Solly mo." Sabi ni Daddy at kami nalang ni Yaya ang natira sa sala.
"Senyorita, ganito kasi yun kung bakit ayaw ni Arnel na matulog sa kwarto mo kasama mo. Paano ko ba ito umpisahan diyos ko." Sambit pa ni Yaya.
"Bakit ayaw ni Arnel Yaya, pumayag na sila ni Daddy tapos ngayon babawian nila. Wala silang mga bayag." Sambit ko at ewan ko ba kung bakit napa sign of the cross si Yaya.
"Ganito yun kasi Senyorita, Ang aking anak ay nagbibinata na. Maganda ka at baka matukso siya saiyo lalo na at magkatabi pa kayong matulog. Mahilig ka pa man ding yumakap. Kaya ayaw ni Arnel na sa kwarto mo matulog."
"Yakap lang naman yaya, ayaw ninyo yan hindi ako nandidiri kay Arnel? Anong ibig ninyong sabihin sa matutukso Yaya?"
"Sa edad ninyo ay pwede na kayong makabuo ng bata kahit bata ka pa."
"What? Yaya, hindi naman po kami magtatalik ni Arnel. Bakit ang green minded ninyo. Oh my God!" Bulaslas ko at napangiwi si Yaya.
"Anak, lalaki ang anak ko. Paano kung makalimot siya at magalaw ka niya?"
"That will not happen Yaya, hindi ba kapag bubuo ka ng Baby dapat mahal ninyo ang isa't-isa like my Mom and Dad and You and your Boyfriend kaya nabuo kami. Ang bata ko pa para mag mahal yaya, ano naman kayo?" Inis nang sambit ko.
"Sandali at tawagin ko si Gob, itong si Gob naman kasi green minded." Bulaslas ni Yaya at mabilis na tumayo. Ilang saglit ay papararting na sila at nag-uusap parin sila habang naglalakad.
"Daddy, matutulog si Arnel sa kwarto ko. Huwag kayong mag-alala dahil hindi kami mag s*x, oh my God Dad! wala pa nga akong dede iniisip na ninyo yan. ewwwww!" Sabi ko at natulala lang si Daddy. Inis akong iniwan sila at pumasok sa aking kwarto.
Hindi ko lubos maisip na iyon na pala ang iniisip nila. Ang pangarap kong maging boyfriend ay isang prince o di kaya ay mahilig sa kabayo not Arnel. At oh my God! ang bata ko pa para magka boyfriemd tas s*x na ang iniisip nilang gagawin ko! Para tuloy gusto kong subukan kung paano matukso si Arnel. Napangiti ako at nagtatalon sa aking kama. Hindi na ako maboring sa bahay dahil may goal na ako.
Hindi ko sila pinansin hanggang umabot ng gabi, pinaramdam ko na nagtatampo ako sa kanila. Kahit sa dinner ay hindi ako nakisabay kay Daddy. Ang pagkain na dinala nila ay hindi ko kinain dahil kumukulo ang aking tiyan sa dami ng mangga na aking kinain kanina.
Humiga nalang ako sa aking kama at napatingin ako sa pintuan ng magbukas. Si Arnel na dahan-dahan na pumasok.
"Senyorita, bakit hindi kayo kumain?" Tanong niya, hindi ako sumagot at sinimangutan ko siya sabay tumalikod na sapo ang aking tiyan.
"Papatayin ko na ba ang ilaw?" Tanong niya ulit. Hindi ko na kaya ang sakit ng aking tiyan kaya bumangon ako.
"I need medicine, paki kuha ako ng gamot sa sakit sa tiyan." Sabi ko at agad siyang tumakbo papalabas.
"Arnel!' Sigaw ko pa pero mabilis siyang nakaalis sa kwarto ko. Pagbalik niya ay kasama na niya si Daddy na nag-aalala.
"Anak, I am so sorry." Sabi ni Daddy na naiiyak kaya natunaw ang puso ko at niyakap ko siya.
"Kayo naman kasi, wala kayong isang salita. Ang bata-bata ko pa kung ano-ano ang iniisip ninyo." Naiiyak na sambit ko.
"Sorry baby, masakit daw ang tiyan mo?"
"Oo, Daddy nasobrahan ko ata kanina na kumain ng mangga."
Agad na pumunta sa medicine box ko si Daddy at nakita ko na kumuha siya ng gamot para sa sakit ng tiyan. Bukod kasi sa may asthma ako ay sensitive din ang aking tiyan. Agad niya akong pinainum at hinalikan ang aking noo.
"Arnel, after one hour ay pwede na siyang kumain. Pwedeng paki-init mamaya ang kanyang pagkain."
"Sige po Gob." Sagot naman ni Arnel na umupo sa kama.
Ibinalik na ni Daddy ang medicine box at humingi din sa akin ng tawad si Arnel.
"Wala yun, basta huwag mo nang gagawin ulit yun dahil ang pinaka-ayaw ko sa lahat ay ang tao na hindi marunong sumunod sa pinag-usapan. Arayyyy!" Sabay sambit ko at napahawak sa aking tiyan.
"Baby, aalis ako pero babalik din ako agad." Paalam ni Daddy kaya pala nakabihis siya.
"Saan ka pupunta Daddy gabi na?"
"Kaarawan kasi ng Mayor ng bayan ng Kaginhawaan. Magpapakita lang ako at aalis din ako agad."
"Sige po Dad, good night po."
Pagkatapos akong halikan ni Daddy ay kinausap niya saglit si Arnel. Mabilis naman na umapekto ang gamot na aking ininum kaya medyo nawawala na ang sakit ng aking tiyan. Pero nagkunwari parin akong sobrang sakit kaya nataranta si Arnel na lumapit sa akin.
"Arnel, pakihilot ang aking tiyan. Ang sakitttt". Sabi ko na ipinikit ang aking mga mata.
"Senyorita, sabi ni Gob. kapag hindi tumalab ang gamot after 30 minutes ay dalhin ka na namin sa hospital.
"Mas masakit kanina, wala pa naman 20 minutes kaya hilutin mo muna ang tiyan ko." Utos ko na humiga at itinaas ang aking damit. Napatingin siya sa akin tiyan at sa mukha ko. Parang nag-aalangan siya na hilutin ang aking tiyan kaya nagkunwari akong nagtatampo at tumalikod.
"Higa ka na ng mabuti Senyorita, hindi ako marunong manghilot pero susubukan ko." Sabi niya na umupo na sa aking tabi.
Ipinikit ko naman ang aking mga mata at ilang saglit ay ramdam ko na ang malamig niyang palad.
"Arnel bakit ang lamig ng palad mo?" Tanong ko na iminulat ang aking mga mata.
"Kinakabahan lang po Senyorita." Sagot niya na hindi makatingin sa akin kaya napangiti ako ng palihim.
- Writer
