SERHAT AĞA
Sabah gözlerimi büyük bir ağırlıkla açtım . Bedenim , kemiklerime kadar işleyen bir ağrıyla sarsılıyordu . Sanki üzerime bir ton beton dökülmüş gibiydi ; ezilmiş , yorulmuş , tükenmiş hissediyordum . Kalkmak bile başlı başına bir savaş gibiydi ama toparlanıp duşa girdim . Suyun tenime değdiği her an biraz olsun hafiflemeyi umut ettim ama olmadı … Duşta bile zihnimden Zümrüt ’ün sözleri silinmiyordu . Her kelimesi beynimde çınlıyor , her cümlesi düşüncelerimi esir alıyordu . Onu unutmak istedikçe , o daha derine kök salıyordu içimde . Artık düşüncelerim bana ait değildi .
Duştan çıkıp üzerimi giyindim ve ağır adımlarla konağın merdivenlerinden aşağı indim . Aşağıda babam Yusuf Ağa beni bekliyordu . Yanında yabancı ama tanıdık bir yüz ... Revan . Mardin ’den , getirtmişti babam
