SERHAT AĞA
Gözlerimi açtığımda odamda uzanıyordum . Ne olduğunu buraya nasıl geldiğimi bile hatırlamıyordum ama belime sarılı sargıları fark ettiğimde içime bir huzursuzluk çöktü . Ne olmuştu bana ? Bu odaya nasıl gelmiştim ? Saat sabahın kaçıydı ? Hiçbirini bilmiyordum .
Odamda kimse yoktu . Sessizlik , sanki olanları unutturmak istercesine üzerime çöküyordu . Ayağa kalkmak istedim , ama bedenim isyan etti . Karnımdaki ağrı dayanılmazdı ; elimi oraya götürüp derin bir nefes aldım . Yine de kendimi toparlayıp kapıya doğru yürümeye başladım .
Kapının hemen önünde adamlarım bekliyordu . Sesim kısık ama kararlıydı :
“ Babam nerede ? ”
İçlerinden biri hemen yanıtladı :
“ Yusuf Ağam aşağıda , oturuyor ağam . ”
Merdivenlerden inmeme yardımcı oldular . Her adımda sanki yaşadıklarım yenide
