ZÜMRÜT
Sabah , gözlerimi açtığımda bembeyaz bir tavanla karşılaştım . Nefes alışverişim yavaş , başım hafif ağrılıydı . Nerede olduğumu anlamam birkaç saniye sürdü . Göz kapaklarımı araladığımda loş ışıklı bir hastane odasında olduğumu fark ettim . Yanımda bir koltuk vardı , üzerinde biri kıvrılıp uyuyakalmıştı . Ali ’ydi . Başını yana düşürmüş , uykunun içinde bile huzursuzdu sanki .
Birden elim içgüdüsel olarak karnıma gitti .
" Bebeğim ... " dedim fısıltıyla , korku dolu bir panikle .
Tam o sırada kapı açıldı . İçeriye hemşire girdi . Gözleri bana ilişince yüzünde hafif bir tebessüm belirdi .
" Hoş geldiniz tekrar aramıza , Zümrüt Hanım , " dedi nazikçe .
“ Hemşire hanım … ” dedim aceleyle , “ Ne oldu bana ? Bebeğim nasıl ? ”
" Merak etmeyin . Zehirlenme şüphesiyle getirildiniz
