SERHAT AĞA
Dudaklarımız birbirinden ayrılmadan sevişiyorduk . Zümrüt ’ün her nefesi , her dokunuşu içimde sanki fırtınalar koparıyordu . Onun her zerresini , her kıvrımını delicesine özlemiştim . Aylarca süren uzaklık , aramızdaki her ten temasıyla yanıyor , küle dönüyordu . Ama bu kez farklıydı . Bu defa yalnızca arzu yoktu aramızda ; şefkat de vardı , pişmanlık da , özür de ...
Zümrüt ’ü incitmekten korkuyordum . İçinde taşıdığı cana , bizim canımıza zarar gelmesin diye her hareketimi ölçüyor , her adımımı onun gözlerinden okuyordum . Ama aynı zamanda hem onu hem kendimi tatmin etmek istiyordum . İçgüdülerimle savaş halindeydim . Zevkin sınırında , erkekliğim içindeydi . Sonunda o sınır çöktü . Arzuya yenik düştüm ama dikkatliydim . Hâlâ içimde zonkluyordu erkekliğim , teni tenime dok
