Matapos makapagbihis ay nanatiling nakamasid si Rosana sa tabing bintana. Ang alon sa karagatan ay maihahalintulad niya sa nararamdaman ng kanyang puso ngayon- malabo at delikado. Dahil sa malalakas na ulan at walang patid iyon sa loob ng halos dalawang oras na rin, animoy nagngangalit ang mga alon habang humahampas ito sa dalampasigan at ilang malalaking bato na naroon.
"Rosana, can I come in?" tinig iyon ni Joaquin kasabay ang mahihinang katok.
Tumayo si Rosana at dagling binuksan ang pintuan. Tumambad sa kanya ang nakangiting mukha ni Joaquin. Tila nakaligo na rin ito at preskong-presko sa suot na white sando at short. Nagawi ang tingin ni Rosana sa kamay nito na may dalang tray kung saan nakalagay ang umuusok na lugaw at gatas. Agad na nagwala ang tiyan niya ng malanghap ang nakakagu
