Isang hindi inaasahang gabi.
Tahimik si Romina habang nakahiga sa sofa, hawak-hawak ang isang braille book na binasa niya ng ilang oras habang naghihintay. Hindi pa siya bihasa sa pagbabasa ng braille. Pero dahil sa tulong na rin ni Liza na siyang nagturo sa kaniya ng ilang basic words ay kahit papaano marunong na siya makabasa ng mga basic books na braille. Sa totoo ay itinutuon na lang niya ang pansin sa ibang bagay. Para hindi maapektuhan ang kaniyang pagbubuntis. Wala pa rin si Alessandro. Sa isip niya, siguro ay gaya ng mga nakaraang gabi—malamig na naman ang hangin sa kama, at ang unan niya’y hindi muling mahahawakan ng asawa.
Hanggang sa marinig niya ang pamilyar na tunog ng pintuan.
Napalingon siya.
“Romina?” tawag ng boses na akala niya'y panaginip lang.
“Alessandro?”
Isang
