Sa paglabas ni Alessandro sa boardroom, hindi niya maiwasang maramdaman ang bigat ng mga mata ni Mark na nakasunod sa kanya. Alam niyang hindi pa tapos ang usapan nila—hindi kailanman magiging tapos, hangga't may nakaraan silang hindi maitatanggi.
Diretso siyang naglakad patungo sa kanyang opisina, iniwasang mapansin ang mga nagbubulungan sa paligid. Mabilis niyang isinara ang pinto at bumuntong-hininga, marahang inalis ang coat na suot at niluwagan ang kanyang necktie. Ipinikit niya ang mga mata, pilit na tinatanggal ang inis sa kanyang sistema.
Ang pagbalik niya sa kumpanya ay dapat isang pormalidad lamang—isang pagkakataon upang ipakita sa lahat na nasa ilalim pa rin ng kanyang kontrol ang negosyo, kahit pa madalas siyang wala sa opisina. Pero sa muling pagharap kay Mark, sa mga pat
