-ŞURA EKİCİ
Bir intihar mektubunun nasıl başladığı konusunda en ufak bir fikrim dahi yoktu ama ben şöyle başlamıştım...
" Kenan Atahan'a... "
Evet, çünkü benim bu dünyada bir şeyler anlatmak istediğim tek insan oydu. Biraz göz yaşı birazda acıyla birlikte, ölsem dahi nereden bulupta okuyacağını bilmediğim bu mektubu çantamın bir köşesine koydum. Nihayet yola çıkmıştık. Uçağımız gece saat 3 te İstanbul'a iniş yapacaktı. Saat şuan ikiydi. Birazdan uçağa alınacaktık. Heyecandan kalbim titriyordu. Gidip ne yapacaktım, ne hissedecektim o kadar merak ediyordum ki. Üstelik Çağatay'ı da peşimde sürüklüyordum. Aslında o beni peşinde sürüklüyor desek daha doğru olurdu. Ona söz vermiştim. Yarın gece bir partiye katılacaktık. Böyle şeylerden nefret ediyordum ama benim için bu kadar çırpınırken onu
