“I’m sleepy. Carry me to your car,” sabi ko habang nakapikit nang marinig ko ang pagbukas at pagsara ng pinto.
Hindi ko napansin na nakaidlip ako at naalimpungatan lang sa tunog ng pinto. Walang tumugon. Dumilat ako. Napabangon ako at naitulak paatras ang swivel chair nang sa halip na si Lucas ay si Catelynn ang namulatan ko. Namumula ang mga mata nito at nanginginig sa galit ang buong katawan.
“What are you doing here?” Matigas ang anyong tanong ko.
Tumayo ako. Ang tanging nakapagitan lang sa amin ay ang lamesa ni Lucas.
“Umalis ka at pagbalik mo lalandiin mo ulit siya?!” nakakuyom ang mga kamay na sigaw niya.
She looks desperate. I know that I did something wrong to her. Umalis ako na mayroong bitbit na guilt at hanggang sa bumalik ako'y may natira doon. Kaya nga kahit nagpaparamdam
