Matapos may mangyari sa amin ni Anna ng paulit-ulit. Nakayakap ito sa akin ngayon habang pinaglalaruan ko ang kanyang maliit at naninigas na ut*ng.
“Alam mo ba na lumaki ako na ako ang pinakamahina ang utak sa aming magkakapatid? Tahasan na pinamumukha sa akin ng aking mga magulang na, bobo, at wala akong kwenta? Paulit-ulit ang mga salitang ‘yan, na bumubuo sa aking pagkabata.
Naging sandigan ko ang pagiging loner, ang pagiging tahimik na tagamasid sa mga tagumpay ng aking mga kapatid. Sila, ang mga matatalino, ang mga magagaling, ang mga pinagmamalaki ng magulang ko. Ako? Ako ang anino, ang laging nasa likuran lang, dahil mahina.
Pero may isang bagay na hindi nila alam, isang bagay na naging aking korona: ang mga babaeng nagkakagusto sa akin ay mga anak ng mga bilyonaryo. Hindi ko
