Kollarını koluma sıkı sıkıya takmalarına ses etmedim. Bir suçlu gibi beni idam sehpasına götürmelerini sessizce kabullenmekten başka çarem yoktu. Göz yaşlarım kurudukça içimde kurudu. Merdivenleri indiğimiz de ise tanımadığım onlarca insanla göz göze gelmek için karşıma bakarak yürümeye çalıştım. Beni izlemelerini ve ne düşündüklerini görmek istemiyordum.
Salona girene kadar onlarca kadın erkeğin arasından geçtik. Burada başımı daha dik tutup direk karışıma bakarak beni yönlendirdikleri yere kadar yürüdüm. İçerisinin kalabalık olduğunu göz ucuyla görebiliyordum ama kimsenin yüzüne bakmak istemediğim için idama götürülen bir isyankar kadar umursamazdım.
Bermal Hazmeroğlu kulağıma yaklaşıp emir verircesine fısıldadı. “Dizlerinin üstüne otur.”
Kendimden vazgeçer gibi dizlerimin üstüne ç
