Ocaktaki cezve taşmasın diye başını beklerken sinirden dudaklarımı kemiriyordum.
Aslında şu cezveye fareler için bulundurduğumuz zehirden atıp toplu temizlik yapmak vardı ya, neyse insanlık bende kalsın diye geriye attım zehir dolu fikrimi.
Ocağın önüne dizdiğim fincanlara köpüğünü pay ederken damat denen dinozorunkine tükürmek geldi içimden. Yaşına başına bakmadan torunu yaşındaki kıza talip oluyordu mezar kaçkını azgıı teke.
Hatta biraz da babamın fincanına tükürmeliydim. Okumak istediğimi, bunun için ne kadar çaba gösterdiğimi bildiği halde para gözünü kör etmişti.
Hoş babamın gözü bana hepten kördü ya.
Dershaneye giderken oğlanın biri yoluma çıktı, başına taş atıp kovaladım. Benim kimse ile eğleyecek gönlüm de yoktu, öldürecek günüm de.
Her saat, her dakikam kıymetliydi.
Tabi
