Elimi ıslatan içime korkuyu fısıldayan kan Mehmet’in kanıydı!
Kendimde olmadan elimi havaya kaldırıp baktım karanlıkta bile parlıyordu. Parmaklarımdan damlayan kanın bir de elbiseme bulaşmasıyla nefesimi tutup bakışlarımı kaçırdım. Bu kadar yoğun kana karşı dirençli değildim maalesef. Ilık ve yapışkan bir his bırakan sıvıyı düşünürken midemdeki çarkalanmalar başladı.
“Bakamıyorsan bacağıma sil.” diye Mehmet dişlerinin arasında konuşunca anca nefes alabildim. Ama artık koku arabanın içine yayılmaya başlamıştı. Elimdeki sıvının hissiyatından kurtulsam aslında yardım edecek yarasına müdahalede bulunacaktım.
“Bakarsam eğer boş mideyle işkence çekmiş olacağım.” dedim ne kadar zor durumda olduğumu belli ederek.
“Sana silebilirsin dedim.” Mehmet bir kez daha kendini sıkarak konuşunca ne ya
