Winter (Seasons of Love Series#2)

Chapter 5

LIGHTLY

Fuck! Ba’t ang sakit ng ulo ko?....Ano bang nangyari?...Nangyari? Nangyari?!

Mabilis akong napamulat at napabangon sa kinahihigaan ng maalala na nawalan ako ng malay kagabi. And it made me panic upon noticing that I’m not in familiar room. Ang unang bagay na pumasok agad sa kukote ko ay i-tsek ang sarili. I found myself wearing a bomber jacket that also not familiar with me yet I’m relieved that underneath was still my dress from last night. So I guess, there’s nothing bad happened to me. But then, where I am? At bakit parang pamilyar ang amoy ng kwarto?

Dahan-dahan akong tumayo at naglakad patungo sa pinto ng kwarto. Dinikit ko muna ang tainga sa pintuan bago ko tuluyang binuksan nang wala namang marinig mula sa labas.

What a great relief I felt when I found out that I’m in Darius condo. Imbes na hanapin siya, mas pinili kong dumiretso sa kusina. Nahihilo ako at nauuhaw kaya tubig muna ang hahanapin ko.

"Whoa!" Sambit ko nang bumungad sakin ang mga pagkain pagkabukas ko ng ref. Hindi kasi ako makapaniwala na nagsastock din pala siya ng pagkain at puro healthy foods pa. Akalain mo, health conscious din pala ang loko!

Kaya imbes na tubig lang ang kukunin ko, kumuha na rin ako ng isang piraso ng saging. Pagkasarado ko ng ref ang s’yang pagdako ng mata ko sa sticky note na nakadikit sa pinto nito.

You’re the only suspect when something lost here.

I scoffed in disbelief. "Akala mo naman may ginto." Sabay lagok sa bottled water habang dahan-dahang naglalakad at naupo sa wooden stool. After kong mangalahati, iyong saging naman ang pinagtuonan ko.

I’m in the middle of chewing when I realized something.

How did I end up being here? Sigurado akong wala si Darius kagabi sa bar kaya paano akong napunta rito? Sa pagkakatanda ko, si Elon ang huling kasama ko bago ako nawalan ng malay. Or I remembered it wrong?

Damn! I can’t believe that I passed out. I was so sure that I’m completely sober up last night so how did it happen? I even refused to drink a beer afterwards. That’s why I only ordered juice. Wait! Juice? I didn’t order it. Elon bought it for me.

"Am I thinking wrong right?"

"What are you mumbling about?"

I startled when Rain suddenly appeared beside me. Mariin akong pumikit at tahimik na nagpakawala ng hininga bago siya hinarap.

"Nothing." Nangingiti kong iling. Pero obviously, hindi niya pinaniwalaan ang sagot ko since pasimple niya kong pinaningkitan. Kaso ‘yon ang akala ko. Hindi ko alam na may iba pa pala siyang dahilan.

"Saan ka kagabi?" Aniya pagkalipas ng ilang segundo. Buti na lang, handa ako palagi sa paggawa ng dahilan kaya mabilis akong nakasagot.

"I’m in BGC with my old friends."

"Anong oras ka umuwi?"

"Eleven." And her doubtful expression urges me to lied more. "You can ask Ate Rena. She will tell you the same thing." Since she’s my accomplice and that's what I ordered her to say.

"Okay. If you said so."

I know it! Mabilis talaga siyang paniwalain lalo na kong may witness. Besides, I have strong arguments since she slept early last night. Kaya malamang hindi niya napansin na wala ako hanggang umaga. Pagkatapos nakiayon din ung sched ng klase ko kaya hindi niya kinailangang pumunta sa kwarto ko para gisingin ako. Though I felt bad for lying. Ayoko lang kasi na mag-alala siya sakin.

"Anyway, dito na ko."

Dali-daling nagsalubong ang kilay ko. "Hindi ka kakain? Lunch na ah!" Sabay tingin ng oras sa phone ko para masigurado na tama ang sinasabi ko. It’s 12:05 pm so I’m relieved that I seen the time right a while ago.

"Kakain pero mamaya na. Hindi pa nagdadigest ang breakfast na kinain ko kanina."

"Ah, okay. Then you can go. I will head to cafeteria too."

After niyang ngumiti, nilagpasan niya ko. Sandali ko muna siyang sinundan ng tingin bago ko binagtas ang daan patungo sa cafeteria. Hindi katulad ng kapatid ko, hindi ako nakakain gawa ng alas nuwebe na ko nagising kanina. Pagkauwi ko sa bahay, diretso ligo na agad ako at bumyahe papunta rito. Kaya nawalan na ko ng oras para kumain. Buti na lang, alas dos pa ang susunod kong klase kaya may oras na ko para makapananghalian.

Anyway, pagkatapos ng ilang minuto, nakarating na ko sa cafeteria. At katulad ng inaasahan ko, nadatnan ko si Darius kasama si Achilles at Marky sa madalas nilang inuupuang puwesto.

I wonder where’s the philosopher and Elias? Sigurado naman ako na kanina pa tapos ang klase nila at dapat tanghalian na rin nila. But, uhh, whatever! I shouldn’t mind their own business. We’re not close friends in the first place.

"We didn’t s*x right?" Bungad ko kay Darius kasabay ng paglapag ko ng tray ng pagkain sa mesa. Hindi ko maiwasang mapangiwi nang maibuga niya ang iniinom na milk tea. Luckily, walang tumalsik sa pagkain ko. Patay talaga siya sakin kung meron!

"The f**k, Winter!"

Naupo ako sa harapan niya habang painosenteng sinasalubong ang matalim niyang titig.

"So oo?"

That’s given! His eyes screamed it.

"Good! Mabuti na ung alam mong magkaibigan lang tayo." Then I took a bite from my chicken while my eyes remained on him.

"Mukhang lasing ka pa, Arguelles." He sneered. "Don’t tell me you’re going to do a strip show like you did last night?"

Napataas ang kilay ko. "You won’t get me like that, Mirabueno. I’m not someone who will forget everything when I’m drunk."

"I bet not." Ngisi niya sabay pasok ng buong isang Gimbap sa bibig niya. I don’t want to get swayed but I can’t help it. Lalo na nang makita ko ang pagiging confident niya. But…there’s no way I would do a strip show. That’s ridiculous! He’s just lying right?

"Come on!" Irap ko saka binagsak ang tingin sa pagkaing nasa harapan. Halos nadouble dead na ung chicken sa kakatusok ko ng tinidor dahil sa panggigil habang naririnig ang nanunuksong tawa ng kaharap. Kainis! Ba’t kasi wala akong maalala?!

"That’s why you shouldn’t drink beyond your capability."

"I’m not drunk." I insisted. "Nahilo lang ako dahil sa binigay na juice sakin ng lalaking ‘yon. Uhh! That jerk! Humanda talaga siya sakin kapag party drug ang nilagay niya sa inumin ko. I’ll make sure that we’re both go to hell!"

"Bakit ka kasi sumama sa kanya?" Ani Marky na ikinagulat ko. Kaya kunot ang noo ko nung bumaling ako sa kanya dahil nagtataka ako sa dalawang bagay. Una, sa biglaan niyang pagsasalita. Pangalawa, kung makapagsalita siya ay parang nakita niya ko mismo kasama ang lalaking ‘yon. "You didn’t know that Elon was lunatic? He always got what he wants from woman by making them drunk. But since you’re not easily got drunk, he gave you a pill that make you subconscious."

"Marky was there too and luckily saw you." Paliwanag ni Darius, marahil nang makita na mas lalo lang akong naintriga. So he was really there? It explains why he seemed to know what happened last night. Ibang-iba sa katabi kong si Aki na naguguluhan rin katulad ko. He looks clueless too.

"Buti na nga lang, nakasalubong ko si Aris. I thought, he won’t help you. Wala man lang kasing sinabi pagkatapos kong sabihin ang tungkol sayo at kay Elon."

"What do you take my cousin for? He might came from rib of Apollo and as arrogant as Hades but he’s still a human being that can’t looked away from someone who needs help even it was the annoying—"

"Do you want to die?" Putol ko sa sinasabi ni Darius sabay muwestra sa kanya ng hawak kong tinidor. Mabilis niyang tinaas ang kamay bilang pagsuko pero halata namang peke lang iyon. Nakaguhit pa rin kasi ang panunukso sa kanyang mata. This jerk! Tss!

"Nakita mo ung post sa portal?"

Sinulyapan ko si Lily na mukhang hinabol pa ko para lang magsabay kami sa paglalakad.

"Anong post?" Balik tanong ko sa kanya. Hindi ko naman kasi alam kung ano ang sinasabi. Besides, hindi naman ako nagchicheck ng mga post sa university portal.

"About sa audition sa cheerdance. Gosh! Ba’t hindi ka nagchicheck? Nando’n pa naman ang pangalan mo."

"Really?"

Tumungo-tungo siya.

"Then that’s good to hear." Ngiti ko at saka tinulak ang pintuan ng lecture room. Bago ako bumaling sa harapan, bahagya ko pang nahagip ang paggusot ng noo niya.

"Ni hindi ka man lang nagulat."

Dahan-dahan akong luminga sa paligid habang naglalakad patungo sa usual na puwesto naming magkakaibigan. I can’t help but puckered my forehead the moment I realized that Aris is not yet here. Don’t tell me, late na naman siya? Ilang minuto na lang kasi magpapasukan na. Akala ko pa naman, ako lang ang malilate sa klase ngayon.

"You act as if you already know, you will pass the audition."

"I’m not acting. Alam ko na, una pa lang." Sambit ko kay Lily pagkatapos ay naupo sa tabi ni Cindy. Siya naman bago tumuloy sa upuan niya, hindi makapaniwala niya muna akong nginiwian. ‘Yung iba naman naming kasama, naiiling na natatawa na lamang dahil sa kahanginan ko. Well, that’s how they interpret my words and actions…but for me, I don’t think I’m being boastful. Totoo naman talaga na alam kong matatanggap ako. After all, the audition in cheer dance competition is nothing compared to my previous competitions which the majority was held internationally.

"Hey Winter! Akala ko ba sasabay ka samin kumain?!"

I’m sure that loud voice was owned by Cindy but I couldn’t look back at her. Bukod sa nakalabas na ko ng lecture room, kasalukuyan rin akong nagmamadali sa paglalakad habang lumilinga sa paligid.

Nakakainis! Malinaw kong sinabi kanina na antayin niya ko pero nawala lang saglit ang atensyon ko sa kanya, nawala na agad siya. Late na nga pumasok, nagmamadali pang umalis. Uwing-uwi aba!

"Aris!" I quickly called the moment I found him. Kasabay ng paghinto at paglingon niya, tumakbo na ko para maabutan siya. Mamaya kasi maisipan niya pang maglakad ulit lalo na’t ako ung tumawag. Baka akalain niya, kalokohan na naman ang sasabihin ko.

"Gosh!" I muttered as I’m gasping for breath. Kinailangan ko pang hawakan ang aking dibdib para lang ikalma ang sarili. Maya-maya lang ay narinig ko ang pagtikhim niya. I motioned him to wait when I saw the question mark in his expression.

But he’s indeed a naturally rude jerk! Ismiran ba naman ako?! The hell! Kung wala lang akong utang na loob, kanina ko pa siya pinatulan. Masyadong maattitude!

"Oh."

Inabot ko sa kanya ung shopping bag na bomber jacket niya ang laman. Kay Darius ko pa nga unang sinauli. Hindi ko naman kasi alam na kanya pala ‘to.

"What is it?" Taas kilay niyang tanong imbes na tanggapin muna ang inabot ko.

"Jacket mo. Thank you sa pagpapahiram." Proud din talaga ko sa sarili ko dahil kahit inis na inis na ko, nakuha ko pa rin ngumiti. Iyong mapagkakamalan na genuine smile.

"I didn’t consider it mine when someone wears it already."

So Darius was telling the truth? ‘Na hindi na binabawi ni Aris ang mga pinapahiram niyang gamit.

"But this is yours. You just let me borrow it for a meantime." I insisted. "Besides, new edition lang ‘to. Sigurado kang ayaw mo na?"

"Mukha ba kong nagdadalawang isip?" Singhap niya na halos ikasira ng maganda kong postura. Patience, Winter! Patience!

"Alright then. Ako na lang ang gagamit."

"Suit yourself." He coldly replied and turned his back away from me right after. Kung nakakamatay lang ang titig, ang saya ko siguro kapag nakita ko siyang nakatihaya sa sahig. Kaso hindi. Ako pa ata ang mauuna. May pumasok kasi bigla na alikabok sa mata ko na s’yang dahilan para mapatigil ang matalim kong pagtitig sa kanya.

Damn! Even the dust favored him.

"Scythe Winter!"

Napabalikwas ako sa kinauupuan nang marinig ang pagsigaw at paglagapak ng pintuan dahil kay Summer. Inis kong binaba ang brush at saka padabog na tinungo ang pintuan ng kwarto.

Kakasabi ko lang kasi na walang iistorbo sakin dahil nagrarush ako ng plates pero mukhang may bruhang hindi nakakaintindi.

"What?!" Agad kong singhal pagkabukas ng pinto.

"Why did you gave my number to that jerk?!"

Umawang ang bibig ko pagkuwa’y marahas na sumighap. "So ‘yan lang pala ang pinuputok ng butchi mo?"

"Lang? Are you kidding me?!" She fired back that almost blown me away. I uttered a deep sigh to calm my self. Kasi kung sasabayan ko pa ung iritasyon niya, baka hindi matatapos ang gabi na 'to na walang mahuhulog sa hagdan.

"It was my personal info, not yours. You clearly don’t have the rights to give what’s mine!" Dugtong pa niya.

"I give it to Darius because he badly needs it. It was for your group project after all."

"And when do you care about my life?" This brat!

"I started yesterday." I replied with a note of sarcasm crept into my voice. Afterwards, I turned my back at her and slammed the door.

Hindi ako makapaniwala na inistorbo niya ko dahil lang do’n. My goodness! What's the big deal of giving her number to her group member? As if naman na mabubuntis siya kung sakaling itext nga siya ni Darius tungkol sa mga bagay na wala namang kinalaman sa project nila.

Isa pa, dapat nga ay magpasalamat pa siya na kahit gaano siya kasuplada, gusto pa rin siya ng isa. She's even lucky because Darius is not ordinary man. Bukod sa nanggaling ito sa prominenteng pamilya, maayos pa ang ugali at hindi maipagkakailang may ibubuga pagdating sa pisikal na aspeto.

Gosh! What's wrong with her? Such a hypocrite! She already live in freedom country so why acting like Maria Clara? Uhh! Kairita!

Sa sobrang asar ko sa kapatid, halos wala akong nagawa pagkabalik ko sa working station ko. Ni hindi na ko makapagconcentrate sa plate na ginagawa ko. Akala ko nga ay hindi ko na matatapos dahil madaling araw na bago ko nahila ang sarili mula sa pagkatunganga.

I almost cursed Summer to death after I woke up and saw myself in mirror. Buti na lang talaga hindi ko siya nakita pagkababa ko. Kung nagkataon, kahit wala akong energy hindi ko pa rin siya palalagpasin. I wanted to shred her into pieces for making me apply a lot of eye cream just to hide my eyebags.

"Ma'am Winter!"

I'm about to open the door of my Lexus when Ate Rena called me. I immediately looked at her in intriguing manner. Nadatnan ko siya na kakalabas lang ng mansion kaya naman nananatili akong nakahinto habang inaantay siyang makalapit.

"Hindi na po ba kayo kakain?"

"Hindi na." Sabay pakita sa kanya ng phone ko para ipakita sa kanya ang oras at para ipaalam din sa kanya na wala akong panahon magpaistorbo sa mga taong tatawagin lang ako para itanong kung kakain ako o hindi.

"I'm already late." At saka akmang tutuloy na sa pagpasok sa sasakyan ko nang muli na naman niya kong pinigilan. Halos magsalubong ang kilay ko nang tumingin ako sa kanya. Muntik ko na rin siyang tignan ng masama kung hindi ko lang napansin iyong hawak niya.

"Ibigay ko raw pagkagising niyo sabi ni Ma'am Rain." Aniya at inabot sakin ung tatlong stick ng red ginseng. Kinuha ko naman agad iyon at bahagyang pinasadahan ng tingin.

If there's an evil sister, there's no way I won't have an angel. Psh! That sweet sister of mine. Kaya mahal na mahal ko siya eh!

"Goodbye." Ngiti ko kay Ate Rena pagkuwa'y tumuloy na sa pag-alis. Binilisan ko na rin ang pagmamaneho papuntang university. Since Tuesday at isang subject lang ang papasukan ko sa araw na 'to, nagpasya ako na tumambay muna sandali sa picnic grove bago umuwi sa bahay.

I was laying on the table, feeling the view in front of me dramatically when someone block it. I didn't move though. Tanging ang mata ko lang ang kumilos para tingalain at alamin ang may-ari ng pulang damit na nakaharang.

"What’s wrong with your face?"

Mabilis akong napabangon ng mapag-alaman na si Darius ang nasa harapan ko.

"It was your fault, asshole!" Direktang sagot ko na s’yang dahilan para bahagya siyang matigilan sa akmang pag-abot sakin ng smoothie.

"Bakit kasalanan ko na naman?" Aniya saka tuluyang nilapag sa mesa ang inumin at naupo sa aking harapan. Malalim din siyang bumuntong hininga kasabay ng paghawi niya sa kanyang buhok.

I sighed and shook my head. "Why are you living that way?"

"What way?"

"For being the cause of chaos."

His lips protruded and after seconds, he cleared his throat. "I’m sorry then…but…blame my parents for bringing a desirable son in this world."

"Gosh! Ang hangin." Muli kong iling saka uminom ng kaunti sa smoothie. Siya naman ay tinapunan ako ng mayabang na tingin pagkatapos sumimsim din siya sa kanyang inumin.

"Are you sure that it’s because you are desirable or…just a plain flirt?" I uttered after a moment of silence. "Because you flirted with Kurt’s younger sister, we broke up. Summer and I got into arguments yesterday because I gave you her number. You know from the start that she don’t like you because you’re a flirt. Our argument was the reason why I can’t focus with my plates and remained awake until I can able to finish it. So do you understand now why it was your fault that I have dark circles around my eyes?"

And like what I’ve expected, he acted again as if he was an innocent individual of society. He even dodged my stares and act like he’s searching something around. Napailing na lamang ako habang pinagmamasdan ang pagkukunware niya. Pagkaraan ng ilang sandali, nagpalumbaba ako sa harap ng aking inumin at kalauna’y inikot rin ang aking paningin sa paligid.

"Where’s Aki and Aris?"

"Kitten has a family dinner later so he went home early and for Aris.."

My left brow barely arched when he paused and looked above like he’s thinking. Bago pa ulit siya nagsalita, nakasimsim na ko sa smoothie ko at kasalukuyang pinaglalaruan na ang straw nito.

"He might be in his condo with his new girlfriend."

Agad akong napahinto sa ginagawa at tiningala ang kausap. "New girlfriend?"

Darius nodded. "Yvonne Lopez. A biology student and university model."

• • • • • •