Winter (Seasons of Love Series#2)

Chapter 8

USED

"Para sakin ba 'yan?" Tukoy ni Darius sa hawak kong paper bag.

"Bebe ba kita para bigyan kita ng regalo?"

"Kailangan ko pa pala maging boy toy mo para lang makatanggap ng regalo?" Singhap niya na ikinataas ng gilid ng labi ko. Tinalikuran ko siya pagkatapos para puntahan si Kai. Medyo nag-alinlangan pa ko lalo na’t kasama niya ang mga kaibigan pero sa huli, tumuloy din naman ako.

"Hi, Winter!" Bati ni Clint na mabilis ko lang tinugonan ng ngiti since nakatingin sakin si Kai at kailangan ko iyong salubungin agad.

"Balak ko sanang isauli sayo nung sabado kaso nawala rin sa isip ko."

Mataman niyang tinignan ang hawak ko bago siya nag-angat ng tingin sakin.

"It’s fine. It’s not that important." At akma niya ng kukunin sakin nang inunahan siya ni Clint.

"Ano ‘to?" Paniningkit pa nito samin saka nilabas ang sweater mula sa paper bag. Ginawa niya ang lahat para agawin ito sa kaibigan pero nilalayo ito sa bawat subok niya. "Sweater? Sayo ‘to ah."

Kai scoffed and pull his sweater from Clint. This time, he successfully obtained it. Binalik niya iyon sa paper bag habang ang katabi ay todo ang ngisi sakin. Ibang-iba sa mga kaibigan nila na naguguluhan kaming pinapanuod.

"So you did volunteer?" There's something the way Clint narrowed his eyes to me. Something malicious. "Did you two really went to orphanage… not in some—"

"Yeah…" Kai interrupted. "Not in place you are thinking right now. And quit with your pretending. As if you didn’t know."

Clint shrugged his shoulder. "Malay ko ba kung doon talaga ang punta niyo. At sinabi mo lang sakin na magkasama kayo pero hindi mo sinabi sakin kung ano ang ginawa niyo."

"Buti nga sayo sinabi, samin hindi." Halos nagtatampong turan ni Jana na sandali lang pinagtuonan ni Kaiden. Nagsalita rin kasi ako kaya ako itong pinokus niya ng atensyon.

"Of course, we’re doing all the works there. Gosh! Naghirap at nagpagod ako roon kaya wag kang mapanukso. Masayang lang ung earned points ko sa langit."

He chuckled and I teased him for that. But don't get us wrong, senyasan lang ang ginawa namin. Sapat lang para tignan ako ng matalim ni Kiana. Akala niya ata hindi ko napapansin. Kahit no’ng una pa lang, kahit hindi kinwento sakin ni Clint ang pagkakagusto niya kay Kaiden, alam ko na ito since ang obvious niya. Pero wala pa rin akong pake. It’s not my fault if the guy she liked will like me. Sinabi ko na. Paunahan na lang.

I already expect too that they will talk about me behind my back. Remember sa garden? Si Kiana iyong kakuwentuhan ni Yvonne ro’n. Hindi ko lang inaasahan na may pagka-careless sila.

"How dare her to flirt with Kaiden! Hindi pa ba siya kuntento sa mga lalaki niya!"

"Calm down, Kiana. She’s still Aris’ friend. Besides, we know Kaiden. She’s not his type."

"Then why did he smile like that? I’ve never seen Kaiden getting along with girl aside from us. They even went to Batangas together. Tell me, how can I relax?"

I don’t know what Yvonne did but I never heard her saying anything. Patuloy lang si Kiana sa pagrarant.

"We know that Winter! She flocks wherever there’s man that could be her target. Kaiden might not easy to flirt with but she’s a total slut. She knew well what makes man get into her bed."

Kalma self! It’s not true so there’s nothing you can mad at.

"I don’t want Kaiden to feel the same way other guys do because of her. She used men just to feed her lust, dumped them when they can’t satisfy her anymore."

I mockingly laughed in disbelief. Hearing things from her made me think that maybe I did something without my knowledge. Like how could she say such things as if she witnessed me wrapping my legs around anybody. Paano ‘yon? Paano magsalita na para bang alam mo ung tao kaysa sa sarili niya?

"I don’t care if she came from powerful family. I won’t let Kaiden be her boy toy. I will do everything to get on her way."

"Don’t worry, Kaiden is not truly her type."

"That’s my point! Hindi naman talaga siya nagkakagusto. She’s just playing around."

"No! What I mean is he’s not her intention."

"What do you mean? Do you know something?"

"Yeah… She’s into Aris."

That made me paused and sneered. I’m into Aris? How did she find it out? As I remembered, there’s no second that I let my guard down. I did my best to hide what I really felt because I know, it was ridiculous. Knowing that I will lose in this game before it even starts, I can’t just accept it.

I hate myself for feeling this way toward Aris. Ginawa ko na lahat para ibaling ang atensyon sa iba, kay Kaiden. But… in the end of the day, I found myself looking at him, checking if there’s a change in his expression when I did something with guy’s involvement. I know, I’m insane and desperate for thinking that he might be jealous but f**k, I’m hoping. I’m hoping that he will feel my insecurity too.

"Sama ka samin? Nightclub."

"Sorry dude, I can’t."

"Whoa! Pinagpalit mo na talaga kami kay Yvonne." si Andrew.

Umiling siya. "May family dinner kami mamaya."

"Dinner with future in-laws?" Tukso ni Kyle na ikina-tsk niya. Maya-maya ay nagpaalam siya sa mga kaibigan at nauna ng lumabas. Nagpaalam na rin ako kina Cindy at sumunod sa kanya. Not that I will talk to him. Sadyang nagmamadali na rin akong umuwi since may appointment din ako at nagkataong iisa lang ang punta namin.

Pero mukhang may balat talaga ko sa puwet. Kung kailan may importante akong lakad saka naman naflat ang gulong ng Infiniti ko. I muttered a curse in irritation. I also grab my phone and call the service center. Nadagdagan lang ang iritasyon ko nung sinabi nilang thirty minutes pa maaayos ang sasakyan ko. I left no choice but to commute.

"Sabay ka na sakin kung gusto mo. Dadaan din naman ako sa Mountaintop." Yaya ni Aris nung akma akong tatawag sa Grab. Natigilan ako at bahagya siyang pinasadahan ng tingin. I was bit hesitant but in the end, I took his offer. People see us as friends, there’s nothing to feel awkward. Besides, I was in rush. Hindi na ko pwedeng mag-inarte pa.

Pagkapasok ko sa sasakyan ang s’yang pagpapaandar niya nito. I slowly lingered my eyes around. Minimalist, malinis at organisado at…. I sniffed… mabango.

I protruded my lips in amusement. Matagal ko ng alam na germophobe siya since do’n pa lang sa hindi niya pagsusuot ng mga bagay na kanya naman pero ginamit na ng iba, halata na. Hindi ko maiwasang humanga dahil kahit lalaki siya, napakaorganisado niya. Baka nga mas malinis pa ang kwarto niya kaysa sakin.

"Mukha namang hindi ka nagmamadali. Hatid mo na ko hanggang bahay."

Tumaas ang kilay niya. Alright! Ang demanding ko sa part na 'yon pero kailangan ko talaga makauwi agad.

"Babayaran kita kahit magkano pa 'yan."

"Ginawa pa kong driver." Ismid niya na isinawalang bahala ko.

"Ano bang gusto mo? Kiss? O... s*x?" Humina ang boses ko sa huling sinabi. Sa labas din ako bumaling dahil alam kong narinig niya pa rin 'yon.

"Remember that you're in my car. I can kick you out anytime."

Humagikhik ako kasabay ng pagbalik ko ng tingin sa kanya. "Ang seryoso mo naman masyado kaya hindi tayo magkasundo eh."

Wala siyang sinabi. Tikom lang ang kanyang bibig nung sinulyapan niya ko. Wala rin expression ang mukha niya na palihim kong ikinainis.

Ito ang ayaw ko sa kanya. Ang suplado niya kausap. 'Yung tipong ginagawa mo lahat para magkaroon kayo ng maayos na convo pero siya itong nagtatapos. Like kailangan niya ba talagang ipakita kung gaano siya naboboring kapag kaharap ako? Damn him!

"Dito na ko." Muwestra ko sa coffee shop na kaharap lang ng village namin. Humina ang speed ng sasakyan niya pero hindi para sa paghinto kundi para sa pagliko. Palihim akong napangiti. Mamaya kasi kapag nakita niya ko, baka isipin niya tinutukso ko lang siya. Bigla pang magbago ang isip.

Tinuro ko rin sa kanya ang way papunta sa bahay since hindi niya alam. Sino naman kasi ang pupuntahan niya ro’n di ba? Hindi niya naman kaibigan si Rain. At kahit nga ako na kaibigan niya, hindi pa rin nakakapunta sa condo niya. Naunahan pa nga ko ng Yvonne na ‘yon.

"Thank you babe!" I chuckled as I unbuckle my seatbelt. His left brow furrowed but no words came from his mouth. Bumaba ako at bahagya pa siyang kinawayan bago ako tumalikod at pumasok sa gate. Dumiretso rin ako sa kwarto pagkatapos at mabilis na nagbihis ng damit.

I have appointment with someone important so it is necessary for me to wear formal clothes. A white romper, black blazer and pair of ankle strapped heels. My hair was also tied in single fishtail and light make up were applied on my face. Ten minutes and I’m done and ready to go. Hiniram ko lang ung sasakyan ni Rain since pinapaayos pa ung akin.

Malapit lang naman ung meet up place namin kung galing ka sa village kaya maaga akong nakarating. Hindi naman ako naghintay ng matagal dahil dumating din naman si Ms. Raquel ten minutes after.

We immediately talked about our main agenda which is ung entry ko sa nalalapit na competition sa Thailand. Ms. Raquel was Oliver’s underwing. Kahit dito na ko sa Pilipinas, hindi pa rin pwedeng ihinto ko ang pagsali sa mga competition. At ito nga ang pinuputok ng butchi ni bakla sa Sydney. Kailangan ko na raw umuwi roon para makapagpractice kami ni Luke. Nagpapractice din naman ako pero hindi raw ‘yon sapat.

Sa katunayan nga, may plano akong maghire ng magiging partner ko pansamantala. Nabigay na naman sakin ang choreography kaya habang hindi pa ko makakabalik sa Australia, dito na muna ako magpapractice kasama ung acting partner ko. When the time come that Luke and I will unite then it’s easy for us to do the rehearsal. Luckily, pumayag naman si Oliver sa idea ko.

Alas syete na nang matapos kami sa usapan ni Ms. Raquel. Sabay lang kaming lumabas ng restaurant pero nauna siyang nakaalis. Malapit lang kasi ung pinagparkingan niya ng sasakyan. Hindi katulad ng sakin na ilang metro pa ang lalakarin.

"Hi Ate Rain."

Although I halted in the middle of walking when someone blocked my way. She called me Rain so she must be one of her friends? Pero mukha pang bata ang isang ‘to. At… ung klase ng pagdadamit niya ay katulad ng sakin.

"How did you know my sister?"

Kumunot ang noo niya. Pasimple niya rin akong pinasadahan ng tingin na para bang may hinahanap siyang kung ano sakin.

"I told you, she’s not Rain." Si Darius na sumulpot na lang bigla sa likod niya na s’yang dahilan para tumaas ang kaliwang kilay ko.

"Kapatid mo? Akala ko ba puro kayo lalaki?"

"Oo nga. Kay Aristotle siya."

"Ah, anak ni Aris."

"She’s definitely not. I’m fond of Ate Rain, not this one." Aris’ sister sneered. She even crossed her arms and threw me a grimace of dislike.

My side lips rose up. "FYI, I don’t need your fondness either, kid."

"Naku Winter! Kaaway mo na ang buong pamilya ni Aristotle." Sabay tawa si Darius at akbay sa pinsan niya. "They were quadruplets, Nads. ‘Yung isa do’n girlfriend ko. ‘Yung kinukwento ko sayo."

Nagsalubong na lang ang dalawang kilay ko sa narinig. Grabe kasi sa confidence 'tong si Darius! May possibility pa nga na tamaan siya ng kidlat kesa maging girlfriend niya si bruhilda. Gosh! Pahingi naman ng ganyang pag-asa.

"What?! How could you date someone who have the same face with your cousin's ex? That's...uhh—"

"What? What? Magkamukha lang naman sila pero magkaiba sila ng pangalan at personality. Summer has something that Rain don't have. Don't compare them. Talo lang si Rain." Pagmamalaki niya sa pinsan. Napaismid ako. Hindi ata ako papayag na matalo ang kapatid ko 'no!

"At ano naman ang meron sa bruhildang 'yon na wala kay Szcharina?" At saka pinag-ekis ko ang aking mga braso. "Yeah right! Masama nga pala ugali niya. Of course, talo na agad do'n ang kapatid ko."

"Whoa! That's unfair, Winter. Pinagtutulungan niyo masyado bibi ko."

"Duh! You started it first."

He frowned and after a while, his eyes darted to the car that passing through us. Bumaling din ako do'n lalo na't iyong itim na Lexus ang naghatid din sakin kanina sa bahay.

Huminto ito sa bakanteng lote at pagkapatay ng makina, lumabas ang driver kalaunan. Si Aris na halatang naligo dahil sa pagkislap ng kanyang buhok sa tuwing tumatama ang ilaw ng mga poste sa paligid dito. I even smelled his manly scent when he finally arrived in front of us. Muntikan na kong maglaway habang nakatingin sa kanya. Good thing, I'm able to snap myself from so much enchantment.

"Nasa loob na sina mama?"

"Yup. Kasama sina Tita Christina but Dad was not yet there. Baka hindi pa makakapunta."

"He's on his way. Pumasok ka na sa loob."

Sinulyapan ako ni Nadia pagkatapos ay nagpalipat-lipat ang tingin niya samin ni Aris. I don't know what she's trying to find but I know well what does it mean when someone has hawkish gaze.

"You're not going to date her right?" See? She's mostly act like me. Always open my mouth when there's something that curious me.

Humagalpak ng tawa si Darius. "Do you want to bet?"

"Sure. I know Kuya more—"

"What are you both doing? Let's go!" Aris scoffed then turned his back away from us. Sinundan ko siya ng tingin at naputol lamang nang humarang sa harapan ko ang likod ng kapatid niya. Si Darius naman nagpaalam sakin bago sumunod sa mga pinsan sa pagpasok sa loob ng restaurant.

Wala akong napansing grupo kanina sa first floor kaya baka sa second floor sila which is pagkakarinig ko ay mayroong reservation. Aris is telling the truth. He indeed has family dinner. Akala ko talaga nagsisinungaling lang siya kanina kina Kyle. But then, kailan ba naman siya nagsinungaling sa mga lakad niya? Eh lagi niya ngang sinasabi kay Darius kung saan ang punta niya. Even his dates with his Barbie dolls. *rolled eyes*

"The foundation were going to Rizal on Sunday."

Nilingon ko si Kaiden na matamang tumabi sakin. May dala siyang dehydrated drink. Wala sa wisyo akong napatitig do'n. Saka ko lang napagtanto na napatagal ang tingin ko ro'n nang inalok niya ko.

"Don't worry, I didn't drink here yet." He uttered with a tone of assurance. Perhaps when he saw my hesitation.

Ngumiti ako. "I won't bother if you already drink there. I want to know what does it feel to kissed someone indirectly."

His mouth swung open in disbelief. Ikinangisi ko lang iyon para tuksuhin pa siya lalo. Disappointed siyang umiling at saka nag-iwas ng tingin sakin. I stared at him, still wearing my playful smile. I know that he can see me from the side of his eyes. The reason why he never stare back at me. He's busy in pretending as if his attention was truly in front.

Napahalakhak na lamang ako pagkuwa'y sumimsim sa binigay niyang inumin. Maya-maya, kumilos siya sa kinatatayuan. Sumandal siya sa barandilya habang ang isang kamay ay nakapasok sa bulsa ng kanyang pantalon. Bale nakaharap na siya sa hallway habang ako ay nasa football field pa rin.

"Hold on." Utos ko saka pumunta sa harapan niya.

"What are you doing?" Kunot noo niyang tanong kasabay ng paglayo niya nang akma kong hahawakan ang kanyang panga.

"Sandali lang. May nalagas kang pilikmata." At kinain ko na ng buo ang distansyang namamagitan sa aming dalawa. I also hold his nape to make him stay still. Mahaba ang mga kuko ko kaya medyo natagalan pa ko sa pagkuha. Muntik pa nga akong mawalan ng balanse. Buti na lang, mabilis niyang nahawakan ang baywang ko.

"Here." Pinakita ko sa kanya ang pilikmata niya. "Make a wish before you blow it away. I heard whatever you wish, it will come true."

"And do you expect me to believe that?"

Lumayo ako sa kanya nang napagtanto na halos nalalanghap na namin ang hininga ng isa't isa. Kung hindi pa siya nagsalita, hindi ko pa ito marerealize.

"I don't believe either but..." I shrugged my shoulders. "There's nothing wrong if you will try."

Nagpalipat-lipat ang tingin niya sakin at sa hawak niyang pilikmata. Isang minuto rin ata siyang nag-aalinlangan pero sa huli, sinubukan niya pa rin. Sasabihin ko na sana na napakamasunurin niya kaso hindi ko na tinuloy. Baka isipin niya pang pinagloloko ko lang siya...

Kinabukasan, pagkalabas ko ng cubicle ang s'yang pagpasok ni Yvonne sa restroom. Medyo nagtaka pa ako kung bakit nagpakalayo pa siya rito sa CAFA, eh meron namang restroom do'n sa College of Medicine. Pero baka kasama niya na naman si Aris kaya dito na naman siya.

Matipid ko siyang tinunguan bilang pagbati pagkuwa'y tinungo ko ang lavatory para maghugas ng kamay. She did it too that puts me into confusion.

"It must be tiring knowing that you did everything but it didn't move him even a bit."

Napahinto ako sa ginagawa at tuluyan siyang binalingan. Pagkalipas ng ilang sandali, namatay ang gripo kasabay ng pagsalubong niya sa aking titig. And that moment, I know we're heading to something off.

"You should stop using other men to make Aris jealous. You know, it won't make any change or won't do good to you."

"Why don't you stop first? How could someone fake dare to tell me what should I do or should not." I mocked.

"Then let's see how this fake can put like you to its rightful place. Like you who desperate to steal someone's thing."

"How 'bout you? You are someone who use other people to gain popularity. Do you know where you should seen?" Then I shifted my eyes to the trashcan in the corner of the restroom and motioned it to her. "There. That's where you belong. A trash that acting like a human but you know what, even how much you hide it, you stinks."

And I think, that urges her to pull my hair. Halos matawa ako sa katotohanang ang bilis niyang mapikon. Ginantihan ko rin siya agad. Aba! Hindi ata ako makakapayag na apihin niya lang ako basta-basta.

Kung gaano kasakit ang paghila niya sa buhok ko, mas matindi pa ang sakit na ginanti ko. At wala akong pakialam! Wala akong pakialam kung naiiyak na siya at halos mapaluhod na. I'll make sure na hindi na ulit siya mag-iisip na banggain ako.

"Yvonne!"

Nilingon ko iyong sumigaw na hindi ko na lang dapat ginawa. Nagkaroon tuloy ng pagkakataon si Yvonne na sampalin ako. It drives me mad! I couldn't think anything but to avenge myself. Hindi ko na nga lang nagawa dahil tinulak ako ni Kiana. Hinarangan niya pa ang kaibigan pero wala talaga akong pakialam.

I'm in rage! I was hurt and I wanted to protect myself. Ginapang ko pa rin si Yvonne at sinubukan siyang abutin. Dahil nakaharang si Kiana, iyong t-shirt niya lang ang naabot ko na s'yang dahilan para mapunit ito. Umiyak siya ng malakas. 'Yung akala mo aping-api. Nanggigil lang ako lalo.

"Enough, Arguelles!"

Aris' angry voice thundered in every corner of the restroom. It made paused from attacking Yvonne again. Not that seeing him fuming mad scares me. It's just his bloodshot eyes glaring at me was enough to broke what's beating inside my chest into pieces. f**k! It hurts! And... sad! It's sad that he take her side and leave me behind.

• • • • • •