Winter (Seasons of Love Series#2)

Chapter 7

FLINGS

"Anong meron? Parang kahapon lang mukha kang biyernes santo pero ngayon, abot langit 'yang ngiti mo."

"Wala naman." Ngisi ko kay Cindy saka naupo sa tabi niya. Sinundan niya ko ng tingin habang salubong ang kilay. Halatang naiintriga sa mood ko. Pero syempre, hindi pwedeng sabihin ang dahilan kung bakit feeling ko nasa Cloud 9 ako.

"Baka gusto mong i-share para naman masaya tayong lahat," pangungulit pa ni Hydia na sinundan ni KC.

"Oo nga! May bagong target ba?"

Imbes na sumagot, nginisian ko lang ang mga kaibigan sabay lipat ng tingin sa grupong kakapasok at kakarating lang. Like the usual, may pinag-uusapan na naman sila maliban kay Aris na abala sa hawak niyang phone. I can’t help but widened my smile.

"Iba talaga ang mood swings ng mga babae. Kahapon lang mukhang mangangagat, ngayon naman todo kung makangiti." Iling ni Kyle na halatang ako ang pinariringgan. Hindi ko na lang pinansin. Patuloy lang ako sa pagngiti habang nakapalumbaba.

What a fake! Kung umasta sa harap ng maraming tao, akala mo anghel na bumaba sa langit. Pagkukunware lang pala ang lahat. Napakasama naman pala ng ugali. Well, I don’t come to clean myself but I’m not liar like her. I didn’t pretend like I’m somewhat good and just. I didn’t act perfect just to be called ideal.

"Pakilala mo naman kami sa magandang kasama niyo."

It was break when I met Yvonne’s friends. Kasama ang magpipinsan, si Elias at Marky, tinungo namin ang picnic grove ng university kung saan nakatambay ang mga pilantropo.

"Clint, don’t be like that."

"I’m Winter Arguelles." I interrupted Yvonne from speaking and threw a sweet smile to the guy beside her.

"Clint Rodriguez." He smiled back.

"Are you the daughter of CEO from AGS Corporation?" The girl with Korean style outfit asked. Sa pagkakatanda ko, ito ang kausap ni Yvonne sa garden kahapon. Napaangat ako ng labi.

"That question is kinda offensive for someone you just met."

Agad lumipat ang tingin ko sa lalaking nagsalita. He has this emotionless expression and I gazed at him from head to toe, he’s quite attractive compare to Clint and the other guys despite the eyeglass he’s wearing. ‘Na para bang siya ang model no’n.

"Sorry if I offended you in any way."

"Target lock!" Bulong ni Darius na nasa tabi ko. Saka ko lang narealize na nakatitig na pala ko sa lalaki. s**t! I made up my mind. I want this one. But of course, not now. Hindi ako pwedeng mahalata na interesado ako sa kanya. We just met after all.

"Don’t worry! I’m not someone who easily got offended." Baling ko sa babae pagkatapos kong pandilatan si Darius. Maingay kasi! Mamaya marinig pa kami. Mapurnada pa ang plano ko.

"Umupo na kayo. Kami na ang bibili ng pagkain." Si Yvonne na nakatayo na at handang umalis. Tumayo na rin ung babae pati si Clint, ung future boyfriend ko at ung dalawa pang lalaki. Syempre hindi mawawala si Aris na nagpumilit samahan ang girlfriend niya.

"H’wag na, kami na ang bahala." Tanggi pa ni Yvonne na palihim kong ikinasinghap. Seriously? Pati ba naman ang pagbili, paglalandian pa nila.

"Ako na. I know what food they want aside from girls." Sabay tayo at nagmartsa patungong cafeteria. Inignora ang pag-awang ng bibig ng mga kasamahan at ang disgusto sa mukha ng mga kaibigan. Dami pa kasing hanash! Bibili na nga lang tss!

"Ikaw lang ung prankang hindi nakakainis." Si Clint na hinabol pa ko para sabayan sa paglalakad. Ang mga kasama naman namin ay nananatiling nasa likuran, tahimik na nakasunod. Though hindi naman sobrang tahimik since may naririnig akong bulungan.

"Dahil maganda ako?" Sulyap ko kay Clint at saka ngumiti. "Alam ko."

His eyes narrowed to me and after seconds, he bit his lower lip to stifle his smile. I can’t help but raised my side lips when I noticed the amusement in his pair of eyes.

This is the reason why I can’t like Darius or other guys like him because romance was not meant for us. We might share a lot of similarities and were compatible when it comes to everything but they’re not my thing. I’m not attracted at them no matter how handsome or hot they are. I don’t know. Perhaps because we all came from same kingdom?

"Yeah! You have beautiful way to express everything from your mind. I think, magkakasundo tayo."

"As long as you treated me right, there’s no way I would unfriend you."

He nodded, still wearing his smile. Like he was pleased having a conversation with me. Unfortunately, he’s not my type so I can’t take any longer path.

"What was his name?" I asked as I motioned his friend. Sinulyapan niya ito pagkuwa’y bumalik ang tingin sakin, naniningkit.

"You like Kai?"

Ngumiti ako, sapat lang para maintindihan niya ang sagot ko.

"Ang straightforward!" Komento niya na sinundan ng katahimikan. Akala ko hindi na siya magsasalita pero maya-maya lang, tinawag niya ang kaibigan nung papasok na kami ng cafeteria. Hindi lumapit si Kai sa kanya kaya siya itong humiwalay sakin at pumunta roon. Nilingon ko silang dalawa pero sandali lang lalo na’t narinig ko na tungkol sa seminar ang tinanong ni Clint. Ipinagkibit balikat ko na lang iyon at nagpatuloy sa pagpunta sa counter.

"Thanks." Ngiti ko kay Kai pagkaabot niya sakin ng bote at takip ng juice ko. At nananatili akong nakangiti at nakatitig lang sa kanya habang isinasawalang bahala ang panititig sakin ng katabi. Titigil din naman ‘yan mamaya.

And he did like what I’ve expected. Although kinailangan ko pang tapunan siya ng matalim na tingin dahil sa pagtikhim at pagtawa niya ng mahina. Mamaya isipin pa ni Kai na nagkukunware lang ako na mahina kaya hindi ko nabuksan ang inumin. Yeah, I really did pretend. Pero wag niya nang ipahalata. Sinisira niya lang ang diskarte ko.

"May kakambal ka di ba?"

Napaangat ako ng tingin sa nagsalita. It was Kiana, the girl in Korean style outfit, and I guess, she was Yvonne’s bestfriend. Pansin ko kasi na mas malapit sila sa isa’t isa kumpara sa ibang babae sa grupo. Silang dalawa iyong madalas magkuwentuhan at magbulungan.

"Yup. We’re quadruplets. Ba’t mo pala natanong?"

"Ah! Kayo pala ‘yon." Sa pagkakatanda ko, Megan ang pangalan ng isang ‘to.

"What about us?"

"Wala naman." Iling niya na palihim kong ikinataas ng kilay. It seems that something is going on with her mind and I felt that it wasn’t good. I even confirmed my feeling when I caught them staring at each other like they’re sharing some sort of Morse code. Nagpretend lang ako na pinalagpas ko ang pasimpleng pag-uusap nila.

"You told me that you’re not philanthropist but you’re competing internationally to support the AGS foundation." Si Clint na hinarap pa talaga sakin ang iPad niya kung saan nakadisplay ang isa sa mga old post ko sa IG. I was wearing glittered red dress in that photo which the kind of dress that only worn on for competition. Good thing, ung disenteng picture ang pinili niya kaya naging ground ko iyon para magkaroon ng magandang image kay Kai.

Tumigil ako sa pagsipsip sa milkshake para ngumiti. ‘Yung ngiting akala mo anghel galing sa langit. "I’m truly not. I just forced to donate my money." Saka mahinhing tumawa.

"You should learn how to lie. Sometimes, being honest isn’t good at all."

"Why? Naturn off ka?"

Hindi sumagot si Clint. He only pursed his lips and watched me. I smiled more.

"Why would I lie just to make myself look good? It’s being hypocrite, isn’t it?"

"Grabe sa hypocrite, love!" Komento ni Darius.

"Hindi ba pwedeng nagsinungaling lang kasi ayaw makasakit?"

"White or whatever color is it, lie is still a lie. Don’t make such excuses."

"Masama pa rin ata ang loob ng isang ‘yan."

Bulong ‘yon pero nagawa ko pa rin marinig. Tinapunan ko nga ng masamang tingin si Marky dahil nakikisali na nga lang, hindi pa maganda ang lumalabas sa bibig. Tama ba namang idamay ung mga bagay na wala namang kinalaman sa usapan? At sa harap pa talaga ni Kai? Magbestfriend talaga ang dalawang ‘to, parehong tinik sa ngala-ngala ko.

"We met again." Tabi ko kay Kai, miyerkules ng tanghali. It might look coincidence but I planned it all along with the help of Clint. Dahilan kung bakit ko nalaman na nasa library siya ngayon at ung mga fixed schedule niya sa mga susunod na araw.

"Why?" Tanong ko nang makita ang matamang pagkunot ng kanyang noo. "It didn’t show on my pretty face? That hurts!" I sported a look of mock hurt and plastered a smile right after. "I know how to study too."

"I didn’t say anything."

"But your expression does. I can even predict what you are thinking at the moment. ‘Is this woman hitting on me?’." Nag-ala boses lalaki pa ko sa huling sinabi.

Kaiden looked at me in utter disbelief then started to move and walked past me. Sinundan ko siya ng tingin at maya-maya lang ay nagpasyang sundan siya.

"What if I say yes?"

"I’m sorry but I’m not into flings."

"Wow! Judgmental." I pouted. He shook his head.

"We both know that it was a fact, not an opinion." At saka dahan-dahan niyang hinila ang upuan at naupo roon. Napangiti ako dahil sa amusement. Gad, this man! The more he plays hard to get, the more I wanted him to be mine.

At since nasa library kami, hindi ko na siya kinulit o kinausap pa pagkatapos. I should take everything slowly. There’s nothing to be rush. As long as Clint is there to help me, I won’t fail. So I’m gonna take one at a time.

After kong sumunod sa pag-upo, ginaya ko na rin ang ginagawa niya. Nagkunware akong abala sa librong binabasa kahit ang totoo madalas ang pagnakaw ko ng tingin sa kanya. Sa harapan ko lang siya kaya kitang-kita ko ang buong mukha niya at malapitan pa. I watched how his eyeballs quickly shifted from one place to another at paulit-ulit iyon. But his lips were remained grim as well as his serious expression. Akala mo kaaway niya ung libro kung makatitig siya roon.

Though he seemed focus in reading the book about politics or who knows if he’s just pretending? Basta ako, nagpalumbaba sa harap niya hanggang sa hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako. Kung hindi ko lang naramdaman ang marahang pagyugyog sa aking balikat, hindi pa ko magigising.

"How long did I sleep?" I asked, half asleep.

"Hour or two."

Then some movement occurred in front of me that made me open my eyes and totally regain my awareness. Malamig na inumin ang una kong nakita bago lumipat ang tingin ko sa naglapag no’n sa harapan ko.

"It’s almost dawn. You should go home and rest there."

I can’t help but squeezed my lips to form a smile. He’s cute. I don’t know that he have this kind of side. I wonder if something happened while I’m sleeping? Parang kanina lang ang snobber at suplado niya pero ngayon, todo siya kung makaiwas ng tingin, halatang nahihiya.

Kinuha ko ang cola, binuksan at ininom ito habang nananatiling nakatitig sa kanya.

"Did you do something while I’m falling asleep?" Paniningkit ko sa kanya, tonong nanunukso. Tinaasan niya ko ng kilay na s’yang dahilan para matamang gumalaw ang kanyang panga. Damn! Kaiden Josh Alvarez is no ordinary man! He’s freaking hot!

"Now I’m being accused?"

I chuckled as I stood up. "Why so serious?"

He uttered a sigh and tilted his head sideward. Muli ko iyong ikinahalakhak pagkuwa’y nagsimulang maglakad. Subalit huminto rin ako nang nakatatlong hakbang na at hindi pa rin nararamdaman ang pagsunod niya. Kaya nilingon ko siya ulit para yayain. Saka lang siya kumilos at kalauna’y sinabayan ako sa paglalakad.

"You’re really something, love. Iba talaga kapag magaling ang prof mo. I’m proud of you!" Sabay gulo sa buhok ko ni Darius. Sinamaan ko nga ng tingin. Ginawa pa kong aso!

"At anong prof ka d’yan? It wasn’t a skill, it was my talent. In short, it is something that can’t be learned and won’t ever come from you." Irap ko na ikinaliit ng mata niya. He even crossed his arms as his side lips slowly rose up. Inilingan ko na lamang siya na s’yang dahilan para mapadako ang tingin ko kay Aris. Tinaasan ko ito ng kilay, nagtatanong. He didn’t say anything but his expression is enough to know what he’s thinking about me.

"What?! Kapag lalaki natural lang pero kapag babae, malandi!"

"When I said that?"

"Is that what your expression is telling about? Am I wrong?"

"It runs from your own mouth. You're putting the blame on me again." He scoffed.

"Nag-aaway na naman kayong dalawa. Ba't hindi niyo subukang magtabi kahit isang gabi lang?"

Sabay namin nilingon si Darius, parehong masama ang mukha.

"Kita niyo! Nagkampihan na agad kayo." Nangingibit niya pang iling samin saka pareho kaming nilagpasan. Sinundan ko siya ng matalim na tingin at sumunod lamang nung ma-realize ko na naiwanan kami ni Aris. Being with this asshole make me sick. I can’t be left alone with him.

"Subukan niyo nga. Baka sakaling magwork pa kayong dalawa." Bungad sakin ni Darius nang magawa ko siyang abutan at pantayan sa paglalakad. Tinampal ko nga ang balikat niya dahil bukod sa pinipilit niya pa rin ung usapang ganon, napakadumi pa ng utak. Like how could he suggest thing that puts my mind into so much mess?

"You should stop watching porn. It’s not good to your health."

"Are you playing Saint now huh?"

Before I looked away, I barely saw how devilish smirk formed on his lips. Tumikhim ako saka inunahan siya sa paglalakad.

"What’s the deal with that guy? You two already dating?"

"Why does everyone asked me the same question?" Irap ko.

"Others just want a tea but I’m your bestfriend. It’s natural for me to ask."

"It’s too early to call you bestfriend, isn’t it?" Baling ko sa kanya pagkuwa’y pinasadahan siya ng tingin. Bumuka ang bibig niya pero wala namang lumabas na salita mula rito. Imbes ngumiti lamang siya.

"See you." I waved him a bye then turned my back away from him. I supposed to go to restroom. Medyo nadelay lang dahil nadaanan ko pa ung mga tukmol. Hanga na talaga ako sa internet connection ng mga estudyante rito sa MIU. Nagising na lang ako na boyfriend ko na si Kaiden. Magkakatotoo rin naman pero ang advance lang nila masyado. Now I understand why Szcharina went through difficulties. These folks were good at spreading rumors.

"The fault is on me for not thinking that being with you can’t sparkle rumors."

"Hindi ba sa ating dalawa, ikaw ‘tong kilala?"

"You know that Tagalog doesn’t suit you right?" Hindi ko mapigilang tuksuin siya. Bigla kasing nag-iba ung tono niya nung nagsalita siya ng Tagalog. Nawala ung pagiging cold at husky sa kanyang boses.

"What game are you playing this time?"

"Nothing! Ang weird lang na marinig kang nagtatagalog."

"You’re really unbelievable." Naiiling niyang ismid pagkatapos ay bumaling sa harapan. The reason why the only view I can see now were his side profile. I smiled upon realizing the narrowness of his nose.

"I heard, you’re going to Batangas tomorrow to do volunteer works."

"You sure, you just heard it?" Sulyap niya sakin, bakas ang akusasyon sa kanyang mata. "Didn’t Clint tell you?"

I bit my lower lip and act innocently even though he already caught me. Or maybe Clint betrayed me? Siguro sinumbong niya na nagpapatulong ako sa kanya.

"I’m free tomorrow." I know that I’m obviously diverting the topic but yeah, I can’t just step backward. Not that fast. "You won’t invite me?"

"You need will, not invitation."

"But you likely need to be there so I can have the will to come."

Tumikhim siya at supladong umiwas. Hindi alam na alam kong ayaw niya lang ipakita sakin kung gaano siya kaapektado. Kung paano niya pinipigilan ang sarili na ngumiti. Natawa ako ng mahina. Ang gwapo! Kingina lang!

"May pupuntahan ka?"

Huminto ako sa gitna ng paglalakad patungo sa main door nang makasalubong si Rain. Bahagya ko siyang pinasadahan ng tingin bago tuluyang hinarap at tinunguan.

"Saan? Sa MIU? Akala ko ba, wala kang pasok ngayon."

Tinaasan ko siya ng kilay pero bakas sa aking mukha ang panunukso. "Mama kita?" Dami kasing tanong, daig pa ung mga panelist sa research defense.

Sumimangot siya na ikinatawa ko.

"Magpapakabayani lang ako sa Batangas. You know Kiaden Alvarez right? Siya ang kasama ko."

"Kayong dalawa lang?"

Kumurap ako ng isang beses bilang tugon.

"Akala ko ba hindi mo siya boyfriend?"

"Hindi nga… Kalandian lang." Ngisi ko saka hinaplos ang baba niya gamit ang hintuturo ko. "Bye bye!"

And I walk past her. Nahagip ko pa ang pag-iling niya bago ako nakatalikod at nagsimulang maglakad. Hindi ko na siya nilingon pagkatapos. Dire-diretso lang ang lakad ko hanggang sa makarating sa garahe.

Since ung Ford ni Kai ang gagamitin naming sasakyan, nagpahatid lang ako kay Manong Dan sa meet up place namin which is isang coffee shop around BGC. Hindi na ko naghintay pa dahil pagkarating ko, nando’n na agad ung bebe ko. I secretly commend him for being on time.

Also, it’s a good thing that I wear white shirt, boyfriend jeans and pair of Adidas shoes. Hindi ako nahirapang kumilos kahit puro pisikalan ang gawain. Packing goods, lifting boxes and all. It was tiring but I can say that I had fun. Ni hindi ko inaasahan na mag-ienjoy ako sa mga ganitong klaseng gawain. Feel ko, nakatungtong na ko sa unang dimension ng langit.

"Caprese steak and red wine. You?" Baling sakin ni Kai mula sa pagkakatingala niya sa waiter.

"Beef Stroganoff." Sagot ko sabay sarado sa menu list na hawak. Tiningala ko ang waiter at ngumiti. "About drinks, katulad na rin ng kanya."

"Okay po. Five minutes and we gonna serve your order."

Kai nodded. I smiled once again. The waiter left us alone afterwards.

"Volunteering is quite fun. I understand now why you love to do this." Panimula ko. "When was the next time? I’d love to participate again."

"I didn't expect you to volunteer for the second time. Aren't you tired?"

"I was but every time I see you, my exhaustion disappeared like a bubble."

"You always find your way to flatter me huh?"

"Then tell me…" Gumalaw ako para itukod ang dalawang braso ko sa mesa and bend forward. "Did I use effective way? Did I flatter you?"

A small smile escaped from his lips. "Nice try."

• • • • • •