Alejandro's Obsession (R-18)

Chapter 9

Dalawang araw na ang lumipas simula ng hindi kami nagpapansinan ni Alejandro, para lang kaming multo sa isa‘t isa. Parang hangin lang din kapag nagtatagpo ang landas namin. Miski ang mga tao dito sa bahay ay hindi na rin kumportable dahil sa amin. Ilang beses ko na rin siyang sinubukan lapitan ngunit hindi ako nito pinapansin.

Tulad ngayon ay kailangan kong pumasok sa trabaho pero hindi naman talaga sa trabaho ang punta ko. Sa mall kailangan ko na talagang bumili ng bago kong cellphone mukhang wala na talagang plano si Alejandro na ibalik ang cellphone ko.

“Susan, nakahanda na ba ang almusal sa baba?” bungad ko ka‘y Susan na ini-aayos ngayon ang mga damit ko sa closet.

“Hindi ko po alam kasi kanina pa po ako nandito,” sagot naman niya sa akin na nagpatigil sa akin sa paglalagay ng face powder sa mukha ko.

“Kaya nga inuutusan kita na tignan mo.” naiirita kong sambit sa kaniya.

Pero ang loka hindi ako pinansin bagkus itinuloy lang ang ginagawa sa kung ano man ang ginagawa niya sa mga damit ko. Dahil hindi ko na rin naman siya mauutusan ay mabilis ko ng tinapos ang ginagawa ko sa mukha ko. Kung makipag diskusyon pa ako sa kanya baka bukas ng umaga pa matapos, ako na lang ang mag aadjust.

Dinala ko na rin ang mamahalin kong bag at bumaba na upang makapag-almusal na. Hindi ko kasi kayang hindi kumain bago ako umalis o pumasok sa trabaho pakiramdam ko wala akong ginagawa kapag ganun. Una kong nabungaran si Nanang Linda na may malaking mata at mabilis na tumabi upang makadaan ako. At speaking of the devil, ang demonyo ay prenteng naka-upo at tahimik na nag-almusal. Napa sulyap pa ako sa orasan sa may living room at doon na nakataas ang kilay ko dahil alas-nueve na sa pagkakaalam ko ay alas-siete lagi ang alis niya papuntang trabaho at himala narito pa rin siya.

Dahil wala ako sa mood alamin iyon ay naupo na ako sa katapat niya mabilis akong inapagan ni Nanang tibo ng plato, kutsara at tinidor. Awkward man ay wala akong pakialam. Tanging ang tunog ng mga kubyertos lamang ang maririnig sa buong paligid, wala ni isa sa amin ang pinansin ang isa‘t isa.

Ngunit iyon ang inaakala ko dahil sa huling subo ko ng pagkain ay ang pagtatanong niya na nagbigay ng matinding kilabot sa akin.

“Where are you going?” malamig pa sa yelo niyang tanong.

Hindi ako agad sumagot bagkus ay tinitigan ko siya, sinalubong ko ang mga asul niyang mata na parang sumaksak sa buong pagkatao ko. Fvck! How lucky this guy! Hindi ko maiwasan hindi paulit-ulit na purihin ang mga mata at mukha ng gago. Ang asul niyang mata na kakaiba ang pagka-asul at ang mukha niya na napakaperpekto sa pagkakagawa. Kung hindi lamang demonyo ang na sa harapan ko ay siguro nagvi-viva ako ngayon.

Dahil hindi pa ako nakaka sagot ay sandali muna akong uminom ng gatas na nasa harapan ko. At muling ibinalik ang mga tingin ko sa kanya at sumagot

“Work.”

Akala ko ay pag-aawayan pa namin ito ngunit nagkakamali ako dahil matapos ko itong sagutin ay nagpaalam na ito ka‘y Nanang Chona at walang pagdadalawang isip na umalis. Nakaramdam ako ng yamot dahil sobrang lamig ng pakikitungo niya sa akin. Hindi ba dapat akong matuwa dahil mukhang hindi na niya ako gaanong pinagtutuunan ng pansin ngunit bakit nakaramdam ng kirot ang puso ko? Asar! Gutom lang ito. Dahil wala na ako sa mood at hindi ko gusto ang nararamdaman ko ay tumayo na rin ako at nagpaalam.

“Nanang tapos na ako,” paalam ko ka‘y Nanang Chona na kinatango na lamang niya.

Handa na sana akong umalis ng bigla akong pigilan ni Toyang na pinagtataka ko dahil namumutla at namamawis ito.

“Hey, you okay? Bakit namumutla ka? Don't tell me nagtatae ka rin?” tanong ko sa kaniya at ini-ayos pa talaga ang buhok niyang basa dahil sa pawis niya.

“K-Kasi...” ramdam ko ang kaba niya sa boses pa lang.

“Ano bang problema mo, Toyang?” kinakabahan man ay hindi ko pinakita iyon bagkus pinakita ko pang naiinis ako.

Ngunit kaysa magsalita ay pinakita nito ang hawak niya, dito nanlaki ang mata ko ng makita ang hawak niya.

“Saan mo ito nahanap?” tuwang-tuwa kong tanong sa kaniya at mabilis na hinablot ang cellphone ko sa kamay niya.

“Sa bag ni Señorito.” sagot niya.

Dito na ako napatigil sa pagsasaya dahil hindi ko akalain na gagawin niya para sa akin ito. Hindi biro si Alejandro ngunit sinugal niya pa rin ang trabaho niya upang makuha lamang ito? Nakaramdam ako ng saya dahil sa ginawa niya kaya wala sa sarili ko siyang niyakap. Namula pa ang magkabilang pisngi niya.

“Salamat!” iyon na lamang ang nasabi ko bago siya tuluyang naglakad papalayo sa akin.

Naglalakad na ako paalis at mabilis na sumakay sa sasakyan ko na may ngiti sa mga labi. Hindi ko muna pinaandar ito bagkus inuna ko ng binuksan ang cellphone ko. Wala naman bago, wala din naman nawala. Sinunod ko ang galery ko tulad ng dati nandito pa rin ang mga larawan ko ngunit sa pags-scroll ay may napansi akong isang video.

Hindi ko muna ito binuksan at iniisip mo na kung may video ba talaga ako dito na nilagay, ngunit kahit anong isip ko ay wala talaga. Wala sa loob ko itong binuksan wala sa loob kong naibato sa likod ng sasakyan ko ang cellphone ko ng mag-umpisa ng mag play ang video.

“Ahhh... Ohh... W-Wife...” tunog ng video na iyon.

Pinamulahan ako at nag taas baba ang balikat ko dahil sa sobrang kaba na nararamdaman. Ang video na iyon ay s*x scandal ni Alejandro. Nagmamasturbate siya to be exact. Kaysa mandiri ay nakaramdam pa ako ng init. Kaya gamit ang nanginginig kong kamay ay kinuha ko ito. Nanginginig pa ang kamay ko at napanganga ako ng tuluyan ng mapanood ang video. Sobrang linaw nito, hindi man kita ang mukha niya ay alam kung siya ito. Alam ko dahil kilalang-kilala ko ang mahaba, maugat, matigas, mamula-mula na bagay na iyon na ilang beses akong dinala sa langit pati sa impyerno.

“Sh*t! Ang hot fvck!” hindi ko maiwasang magbulalas.

Dahil ayoko naman na dumihan ang panty ko ay mabilis ko na itong inalis dahil mamaya ko na lamang ito papanoorin dahil kalahating oras din ang haba ng video na iyon. Wala sa sarili kong tinodo ang air-conditioning ng sasakyan ko dahil pinagpawisan ako bigla.

Sunod kong tinignan ay ang messages ko, unang-unang bumungad sa akin ang conversation namin ni Steven. Nag-init ulo ko ng mabasa ang mga text ni Alejandro sa kaniya napaka-possessive talaga ng demonyo. Talagang tinakot pa si steven.

Dahil iyon lamang ang mga ginawa niya sa cellphone ko ay pina-andar ko na ang sasakyan ko dahil sobrang late na ako. Nagpatugtog na rin ako upang kahit papaano ay malibang ako dahil sobrang traffic ngayon. Kasalukuyan ako ngayon na sa gitna ng edsa ng biglang magring ang cellphone ko. Basta ko na lamang itong dinampot at sinagot hindi ko na inalam pa ang caller.

[Hey, Cassy!? Thank god, sinagot mo na rin!] Saad nito sa kabilang linya.

Kilala ko na kung sino siya kaya hindi na ako nag-abala pang tanungin kung sino siya. Napa halakhak na lamang ako dahil sa saya dahil ang walangya limang buwan bago siya ulit nagparamdam.

“Miss you, Steven.” sambit ko ngunit rinig ko ang pag-ismid niya. Sigurado umiirap ngayon ang babaeng ito.

[Huwag mo nga akong tawagin sa pangalan na ‘yan! Eww, ako na ngayon si Stiffany.] Nandidiri niyang bira na para bang sukang-suka siya sa pangalan niya.

Steven Cancio ay ang best buddy ko siya talaga ang pinaka-best sa lahat ng buddy ko. It means? We're best friend since kid ngunit dahil sa isang problema five months ago ay kinakailangan niyang lumipad papuntang Europe dahil sa kadahilanang hindi ko alam. And speaking of yes, gay siya, bakla, eklavush, sirena o kahit ano pang tawag niyo diyan. Ngunit tulad ng inaasahan niyo bihis lalake pa rin siya kahit na ganun na nga na mas babae pa siya sa akin.

[By the the way, who the f*ck is Alejandro?] Dito na ako nagulat dahil don't tell me at nahanap na siya nito? F*ck!

“He's my husband,” mahina ngunit alam kung alam niyang marinig niya iyon.

[What did you say?] Pagkukumpirma niya kaya wala akong ginawa kung hindi ang huminga muna ng malalim bago ko sinagot ang tawag niya.

Sandali na muna ako huminto sa may tabing gilid ng daan dahil nga isang kamay lang ang gamit ko sa pagmamaneho at hindi ako sanay. Pinatay ko na rin ang makina ng sasakyan at binuksan ang binata sa tabi ko. Malaya ko itong nagagawa dahil na sa ilalim ako ng isang malaking puno at makulimlim dito.

“Asawa ko.” pag-uulit ko namayani muna sandali ang katahimikan sa kabilang linya dahil mukhang hindi pa niya napa-process sa utak niya ang sinabi ko.

[What the hell! How? When? Where? F*ck you! Hindi mo man lang ako inimbitahan! I hate you! Friendships over na tayo!] Napa-irap na lang ako dahil sa dami ng sinabi niya with matching singhot pa iyan na akala mo ay totoong umiiyak.

“Paano mo siya nakilala, anyway?” tanong ko sa kanya.

[Tinatawagan nga kita for a month now ngunit hindi mo sinasagot and then one time sinagot mo pero lalake ang sumagot and he said asawa mo daw siya, hindi ako naniniwala n‘ong una that's why—]

“What?” putol ko ka-agad sa kaniya.

[Sinabi kong boyfriend mo ako, yuck.] narinig ko pa siyang parang nasuka.

Napatampal na lang ako sa sariling manibela. Kaya pala ganun na lamang ang galit at selos niya. Dami ko pa naman napagdaanan dahil lang sa baklang ito.

[So ayun nga paano naging kayo? I mean naging mag-asawa?] Dagdag tanong pa niya.

Ngunit wala talaga ako sa mood ikwento sa kanya dahil miski ako ay nagulat pa rin kung paano kabilis ang mga pangyayari. Kung paano niya ako napapayag magpakasal sa kaniya.

“Long story, Steven. I will tell you the whole story kapag nakauwi kana sa pinas.” ani ko sa seryosong tono.

Yeah, mabilis ang bawat pangyayari miski noong una ay hindi ko rin akalain na darating ako sa puntong iyon ngunit tapos na, nangyari na at ang kailangan kong gawin ngayon ay ipagpatuloy ang buhay.

[Dapat lang uuwi na ako three weeks from now, marami kang ikukuwenti sa akin! Oh siya, babush na b*tch.] Ako na ang unang nagbaba ng tawag.

Sariwa pa rin talaga ang pangyayaring iyon kung paano ako na ikasal kay Alejandro ng ganun kabilis. Hindi lingid sa akin ang laging pagbubuntot niya, laging pagsulpot niya tuwing may lalaking kausap ako. Naging stalker siya ng pitong taon, I know it was sounds creepy pero nagawa niyang maging stalker ng ganun katagal.

Dumaan sa malaking bankruptcy ang kumpaniya ng magaling kong ama six months from now, sa mga panahon na iyon ay wala na akong kaugnayan sa Ama‘t kapatid ko. Ngunit nagulat na lamang ako ng i-announced ng magaling kong ama na ikakasal ako ka‘y Alejandro kapalit ng pagliligtas nito sa kumpaniya ng magaling kong ama. Wala akong nagawa that time kung hindi pumayag dahil kahit galit ako sa ama kong demonyo ay hindi pa rin ako ganoon kademonyo para pabayaan ang kumpanya na dugo at pawis ang inalay ni mama mapatayo lamang iyon. Inshort, ginawa ko iyon para sa mama ko hindi para sa ama kong demonyo.

Tuwing naalala ko iyon ay nag-iinit ang ulo ko at muling sumisiklab ang galit ko. Kaya bago pa ako muling kainin ng galit ko ay pinakalma ko na ang sarili ko at huminga ng ilang ulit.

Bibitawan ko na sana ang cellphone ko ng mahagip ng mata ko ang isang message na sana ay hindi ko na lang nakita pa.

From: 0965726***

Go to Luxurious Night Bar, It's my birthday today Sis. Aasahan kita. See yah!

Ngunit tulad ng madalas kong ginagawa ay hindi ko ito nireplyan, who the hell she is para pang-kasiyahan ko ng panahon at effort? We're not even close.

Pero dahil minamalas talaga ako ay biglang nag vibrate ang cellphone ko. Nawala bigla ang pagiging cool ko ng mabasa ang pangalan ng caller. Sa dami ng tatawag sa akin itong tao na ito ang pinaka-ayaw ko sa lahat.

“What do you want,” malamig na salubong ko pagkasagot pa lang ng tawag niya.

[Birthday ng kapatid mo, pumunta ka sa bar kung saan siya magpaparty, dalhin mo na rin ang asawa mo para makilala niya. Sila naman dapat ang ikakasal at hindi kayo.] Maanghang niyang sambit.

Nadiin ko ang pagkakahawak sa cellphone ko dahil sa sobrang inis. Hindi ko na rin napigilan pang nagkiskisan ang mga ngipin ko dahil sa sobrang pagtitimpi ng galit sa matandang hudas na ito.

“At bakit ko gagawin iyon? Hindi tayo close, Mr. Monterrey.” cool lang sagot sa kanya, pinaramdam ko na ni minsan ay hindi niya magagawang i-trigger ako sa mga walang kwenta niyang sinasabi.

[Wala ka talagang respeto! Manang-mana ka sa Ina mong malandi!]

That the last straw of my patience at nai bato ko ng wala sa oras ang cellphone ko sa likod ng sasakyan at sumigaw ng malakas upang kahit papaano ay mawala ang galit ko. “AHHHHH! AHHH! F*ck you! Hayop ka!” sigaw ko dahil sa sobra galit.

Hindi ko na namalayan ng umalpas muli ang mga luha ko. Ang huling beses na umiyak ako ay ng mamatay si mama dahil sa dalawang hayop na ‘yon, dahil sa p*******t nila ka‘y mama dahil sa kasalanan hindi naman niya talaga ginawa. I hate them! Dahil sa kanila namatay ang nag-iisang taong nagmahal sa akin ng sobra at nag-alaga sa akin.

Hindi ko hahayaan na maging matagumpay kayo, si Alejandro ay akin lang kahit hindi ko siya mahal. Hindi ko hahayaan na magtagumpay kayo sa mga plano niyo.