UMALIS na si Marco pagkatapos namin magtanghalian. Samantalang ako naman ay nagpunta na agad sa pavilion. Ito ang napag-usapan naming meeting place ng mga kagrupo ko.
Lakad-takbo ang ginawa ko dahil excited na akong ibigay kay Gabriel ang laptop niya. I can’t wait to see the look on his face once he receives it. For sure he would be surprised. At siguradong makakahinga na rin siya nang maluwag dahil hindi na niya kailangan pang problemahin ang paghiram ng laptop sa iba.
Dumaan ako sa likod ng stage, doon sa may mini garden. Yakap-yakap ang laptop, sobrang iniingatan ko talaga ito dahil gusto kong matanggap ito ni Gabriel nang maayos.
Ayon nga lang, totoo nga sigurong kung ano pa ‘yong iniingatan mo, kadalasan ay iyon pa ang nadidisgrasya.
Paano’y dahil na naman yata sa kalampahan k
