Three Portraits

Chapter 9

Susundan ko na sana siya ng biglang may kumalabit sa aking likuran, nang nilingon ko ito, nakataas na ang kilay ng matanda habang nakatingin sa akin.

Dahang-dahang kumalma ang kung ano man ang naramdaman ko kanina dahil sa kanyang mapanuring mga mata. He offered one thoughtful look before averting his sight.

Nang nilingon niya ang kanyang harapan nakangiti na sitya kina— Alberto at doon sa babaeng kasama niya na ngayon ay may munting hilaw na ngiti sa labi.

"Uhm, is it okay if I ask you out two? Sana ay paunlakan niyo…" Before he breathed deeply, he trailed off and looked at me. "Ang nagawang mali ng aking pamangkin."

Parang napantig ang tenga ko roon. Una dahil mag-sorry siya kahit pa kasalanan naman talaga ni Alberto at pangalawa ay ang pagpapakilala na siya ay aking tiyuhin na hindi dapat niya ginagawa.

Alberto grinned broadly before shifting his focus to me. "Sure, I'd want to learn more about Cleo as well..." Aniya at ngumisi.

Anong Cleo? Clea! Tss, kay dimpleng gawain sumablay pa!

"Clea. Clea not Cleo." Mataray na pagtatama ko na siyang ikinataas ng sulok ng kanyang labi.

Parang gusto pa yata akong pikunin.

Napalingon ako sa katabing babae niya ng bigla nitong tinanggal ang kamay ni Alberto sa kanyang baywang na siyang ikinausli ng ngisi ng aking katabi.

NATAGPUAN ko na lamang ang sarili sa isang magarang restaurant habang nakikipag-plastikan sa dalawa. Nag-uusap tungkol sa negosyo sina Alberto at Sir Jakar— na siyang ikinagulat ko talaga.

He sounds so freaking serious when bit comes to businesses habang si Sir Jakar ay para lamang isang bata na hindi mawala-wala ang ngiti sa labi.

"How about Ms Clea?"

Parang nabitin sa aking lalamunan ang tubig na iniinom ko ng inilipat niya ang kanilang usapan tungkol sa negosyo. Nanlilisik ang mga mata ko ng nilingon siya. The nerve of this guy.

"What about her?" Natatawang tanong ng matanda na hindi pa rin naka-move on sa unang topic nila.

Before taking a drink of his wine, Alberto shrugged. "I mean, she continues saying that I am Alberto, and she doesn't appear to be kidding."

The old man's mouth formed into 'o', bago niya ako nilingon at ngayon ay parang nasa akin na ang spotlight.

"Why is it, hija?" Malumanay na tanong ng matanda ngunit hindi ko mapigilang maramdaman ang pagbabanta.

Gosh, he is sometimes intimidating too!

Palipat-lipat ang tingin ko sa kanilang tatlo, ang aking mata ay parang isang pusa na hindi marunong magpahinga dahil sa paglipat-lipat.

Well, I guess I have to tell the truth.

Bumaba ang tingin ko sa aking pinggan na hindi pa nangangahalati.

"My cousin's boyfriend looks exactly like him... That's why I was so determined to confront them when I spotted them getting out of the car." Literal akong nagpasalamat sa kung sino mang santo ng hindi ako nautal.

''Your cousin's boyfriend...'' Sir Jakar trailed off, drawing my eyes back to him, nakakunot ang kanyang noo ngayon at seryosong nakatingin sa akin.

Dahan-dahan akong tumango bago sumimsim ng tubig. Para yata akong na-dedehydrate sa mga titig niya 'eh. What's up with him?

Nang binawi niya ang mga titig sa akin, ginawaran niya ng simpleng ngiti ang kaharap before he cut his steak cooly. How can he still maintain his poise cooly in that age? Sa tantya ko ay nasa kanyang new 60's na siya... ngunit— actually hindi naman halata. Dahil sa kanyang pangangatawan at pananamit.

It would be like if he's the coolest uncle you've always wanted but never got the chance to meet.

Bumalik ang kanilang usapan tungkol sa negosyo. Ramdam ko na inililihis ni Sir Jakar si Alberto lalo na at pasulyap sulyap ito sa akin na parang timang. Pareho lamang kaming tahimik dalawa ng babaeng mataray, hindi rin siya nakakasabay sa kung ano man ang pinag-uusapan ng dalawa.

Her bored expression makes it clear that she is bored and out of place... We're in the same boat. Pfft.

When someone yanked a chair out from under them, the joy and happiness they experienced earlier evaporated, bago nakiupo sa aming lamesa.

Natutop ang bibig ko ng makita ang amo ko na blanko ang mukha habang nakatingin sa pagkain na nasa lamesa. He rolled his eyes before shifting his sight to Sir Jakar, who was suddenly glum.

"What are you doing here?" Makahulugang tanong ng matanda na siyang ikinatikhim niya.

"Am I not allowed?"

Sa gilid ng aking mata alam kong nabigla rin ang dalawa dahil sa ginawa niya. Hindi ko alam na mayroong lahing kabute pala silang dalawa!

Hindi siya sinagot ng matanda sa halip ay pinanliitan siya ng mga mata, he raise a brow. Para silang nagkaroon ng eyes to eyes conversation... Isn't it weird?

They are really weirdos!

Ang amo ko ang unang bumawi sa kanilang titigan bago napunta ang mga mata niya sa akin. Bumaba ang tingin niya sa aking pinggan kaagad siyang napangiwi ng makita kung anong pagkain ang naroon.

"That's why you're so skinny." Kommento niya at mayroon pang binulong na talagang nahuli ng aking tenga. "You eat like a goat."

Is he insulting me? This jerk...

Bago pa man ako makasagot sa sinabi niya bumaling na siya kina Alberto. Tumaas ang sulok ng kanyang labi parang umaarte na kunwari ay nagulat siya sa presensya ng dalawa.

Ibinalik niya ang tingin kay Sir Jakar bago ito tinaliman ng tingin.

"You're so mean! How could you not invite me with this dinner?" Aniya at para pang nagkukunwari na nasasaktan.

Pumikit ng mariin ang matanda na para bang kinakalma ang sarili nito nanhuwag maging tigre sa harap nina Alberto. Nang dumilat siya nakangiti na siya kay Alberto na ngayon ay naguguluhan.

My lips pursed...

"Uh, hijo... This is also my..." He trailed off, hindi alam kung ano ang tamang itatawag sa aking amo.

I'm really curious on this one, I don't know what's their relationship...

Ang aking amo na mismo ang nagpakilala sa dalawa bago tumawag ng waiter para sa kanyang order. Ang mga pinag-usapan nila kanina ay biglang nawala dahil kay— Sir Tristan. Sino ba ang hindi mabibigla kung may sumulpot bigla.

Nagpaalam muna ang babae na pupuntang CR, at mayamaya ay sumunod si Alberto ng mayroong tumawag sa kanyang importante na siyang dahilan para magkaroon ng tyansang batukan ng matanda si Sir Tristan.

He immediately hissed at the old man's sudden body reaction.

"You brat! Kailan ka pa naging dinner crasher?! Akala ko ba ay umuwi ka na? I warned you not to appear in front of me because it would make my blood boil!'' Mahabang litaniya ng matanda sa kanya.

Sir Tristan just shook his head, unbothered.

"I'm hungry..." Sumulyap siya sa akin at bahagya pa akong tinaliman ng mga mata. "Mayroon kase akong hinihintay na babae tas malalaman ko na lamang na nasa presinto na pala ito dahil nakipag-away ng kung sino." Nahihimigan sa kanyang boses ang dismaya.

Bakit siya nadidismaya? Parang may kung anong kumirot sa puso ko. Bumaba ang tingin ko sa aking pinggan, nahihiyang mag-angat pa ng tingin sa kanila.

Sir Jakar hissed again. "At ngayon pinapasa mo ang kasalanan mo?! What have I done to heaven, and why have you been sent to me? Puro na lamang sakit sa ulo ang binibigay mo sa akin, Tristan."

He simply scoffed. "You're giving me a headache as well, old guy; don't be such a victim."

Napahilot sa sentido ang matanda kung hindi lang dumating si Alberto baka may kung ano na ang nangyari sa lalaking 'to. Napakabastos niya! Hindi man lang marunong rumespeto!

May araw din sa akin ang isang 'to.

I glanced at him sideways at para akong mahihimatayin ng makitang umiinom siya ng tubig habang mariing nakatingin sa akin.

Nang mahuling sumulyap ako sa kanya... He raised a brow boastfully. Naiinis na nilihis ko ang aking mga mata sa kanya.

Paano ako makakabawi, 'eh pareho kaming pikon ni Sir Jakar?! Siguro kung makapal lang ang pagmumukha ko baka namura ko na rin siya... but I guess it won't really happen.

You're so unlucky, Clea!