WYNTER JUAREZ
Unang gabi ko sa mansion ni Don Adolfo ngunit hindi ko alam kung paano ako matutulog. Hanggang ngayon kasi ay wala pa si Ryan at medyo nag-aalala ako.
Si Don Adolfo lang ang nakasabay kong maghapunan kanina dahil ginabi rin ng uwi ang daddy ni Sir Ace at ang asawa nito, si Tita Jocelyn.
Pero isa iyon sa ipinagpapasalamat ko dahil hindi ko pa alam kung paano siya haharapin. Medyo kabado ako. Kaya nang matapos akong kumain kanina, agad din akong nagpaalam kay Don Adolfo upang bumalik sa kwarto ni Ryan. Sinabi ko na lamang na magpapahinga ako nang maaga.
Ngunit habang nakahiga ako sa kama at nakatingin sa kisame, nakarinig ako ng mahinang pagkatok mula sa pintuan. Si Ryan.
Dali-dali akong bumangon sa kama. Ni hindi ko nagawang isuot ang tsinelas ko dahil sa pagmamadali k
