TAMED SERIES 1: RIGHAEL SAMANIEGO

Kabanata 13

Margarette

Nesleigh noticed that I wasn't in the mood for the past two days. Hindi naman niya ako kinulit ngunit madalas niya akong dinadaldal siguro ay para naman gumaan ang pakiramdam ko.

Somehow, she helped a lot. Ngunit kapag hindi na kami magkausap ay nagkakaroon na naman ng pagkakataon ang isip ko para maalala iyong dahilan kung bakit ko pinutol ang communication namin ni Righael.

I sighed while arranging the records when I remembered Righael again. Kung may ka-live in pala siya sa Europe ay dapat sinabi na lamang niya sa akin. Kung sabagay. Alam ko na nga kasi kung gaano ba kahilig sa babae ang lalakeng iyon, hinayaan ko pa rin ang sarili kong maisip na posibleng nagkakagusto siya sa akin.

He probably just used my body, right? Maybe he missed f*****g inexperienced women so he decided to flirt with me until I gave in. Ako rin naman ang naglagay sa sarili ko sa sitwasyong ito.

"Sasama ka ba sa cafe bago umuwi?" Nesleigh asked.

I sighed and shook my head. "Hindi muna. Bagsak pa ang katawan ko ngayon."

"Baka naman tatrangkasuhin ka?" may bakas ng pag-aalala sa mukha niyang tanong.

I forced myself. "Siguro. Iinom na lang din ako kaagad ng gamot pagkauwi." Tumayo ako. "Clock out na tayo. Gusto ko nang makauwi at nang makapagpahinga nang maaga."

I lied. Alam ko namang pagkauwi ko ay tutunganga lamang ako at mag-iisip nang malaman ko kung bakit ko kinagat ang pain ni Righael.

I feel so stupid for letting him touch me in places meant for the man I would spend the rest of my life with, kaya lang masyado na nga palang huli para pagsisihan ko pa iyon. Ang tanging magagawa ko na lamang ngayon ay ang kalimutan ang epekto niya sa akin.

"Una na ako, ha?" paalam ko kay Nesleigh nang makalabas kami ng ospital.

Nesleigh was about to say goodbye when she spotted something or someone rather at the parking lot. Kumunot pa ang noo at humawak sa aking braso.

"Si Righael ba 'yon?"

Hindi ko alam kung bakit awtomatiko akong lumingon sa direksyong tinutukoy niya. Halos lumundag naman ang aking puso palabas ng aking dibdib nang mapagtanto ko kung sino ang lalakeng nakasandal sa pamilyar na sasakyan.

Rig . . .

"Akala ko bumalik na siya ng Europe?" tanong ni Nesleigh.

I sighed. "That's what I know, too." I patted her shoulder. "Una na ako."

"Oh? Saan ka pupunta?"

"Mag-aabang ng masasakyan."

She pointed Rig in a confused way. "Ayun ang sasakyan, oh? Wala namang ibang susunduin 'yan dito."

I glanced at Rig's direction, only to regret it the moment our eyes met. Umayos siya ng tayo at ibinulsa ang phone niya kaya halos magmadali ako sa pagpapaalam kay Nesleigh.

"Ingat na lang sa pag-uwi. I have to go—"

"Margarette," Rig's voice cut me off.

I pursed my lips and inhaled a sharp breath. Sinenyasan ko na lamang si Nesleigh na sumama na sa mga kaklase namin. Mabuti na lamang at hindi na nagprotesta pa't humakbang na palapit sa mga kaklase naming naghihintay sa kanya.

Nang marating ako ni Rig ay pilit ko siyang iniwasan. I even tried to walk past him but the asshole held me by my arm and stopped me from taking another step.

"I just got free from an eighteen-hour flight. Don't give me that attitude," he said. Sounding pissed.

Gusto kong umirap. Attitude? Ako pa ang nag-a-attitude ngayon?

Humugot ako ng malalim na hininga para pakalmahin ang sarili ko. "Uuwi na ako. Would you mind? Medyo mahigpit ang hawak mo."

He sighed. "Look at me."

I kept my head low. Lalo naman siyang napikon at hinawakan na nang tuluyan ang aking baba para patinginin ako sa kanya.

I tried to keep a cold facade as I watched his jaw clench. Halatang pagod siya. There were dark circles under his eyes, too as if he's too restless.

"You blocked me," he said in an irritated tone.

Nilunok ko ang bara sa aking lalamunan. "You have a girl in your flat—"

"That's the cleaner mom hired."

"Hindi ko tinatanong, Rig—"

"You're not asking but you're f*****g acting as if you're demanding for my goddamn explanation." He sighed. "Let's talk in the car."

"May pang-taxi ako—"

"I said let's talk in the car."

Napairap na lamang ako nang mapagtantong hindi talaga siya magpapatalo. Ano pa nga bang bago? Kung sabagay. Mabait man ako kapag kaharap siya o naglalabas ng tapang, hindi naman ako kailanman umubra sa kanya.

I had no choice but to come with him. Pinagbuksan niya ako ng pinto sa shotgun seat at pinapasok bago siya nagtungo sa driver seat. Nang maibwelta ang sasakyan ay tumingin na lamang ako sa labas ng kotse, wala pa ring balak na tapunan siya ng tingin o kausapin man lang.

Rig remained silent, too. Ngunit maya-maya ay tuluyan niyang binasag ang katahimikan sa loob ng sasakyan.

"If you got mad because I dropped the call, then I'm sorry. That woman is tactless. If she finds out about us, she'd probably tell Mom to get a raise. Do you get what I'm trying to say?" may iritasyon sa boses niyang tanong na tila hindi siya sanay magpaliwanag o humingi ng tawad.

I pursed my lips and remained silent. Tila naubos naman ang pasensya niya kaya iniba ang rota at tinahak ang hindi gaanong ma-traffic na daan

He found a parking space where there's not much people passing by. Madilim na sa labas at tainted ang kotse ngunit nag-alala pa rin ako nang bigla niya akong hinatak para halikan sa mga labi.

I tried to push him away but I instantly felt weak when Rig squeezed my boob. Hindi ko alam kung tanga ba talaga ako, marupok, o sadyang may kakaiba lamang sa kanyang haplos na nagpapawala sa katinuan ko.

I accidentally moaned because of what he did. He took the chance to invade my mouth with his tongue as he deepened the kiss. Hinang-hina ako't hindi na siya magawa pang itulak. Halos habulin ko rin ang aking hininga nang sa wakas ay tinigilan niya ang paghalik sa akin.

Rig's darkened eyes stared into mine while he slowly undid the buttons of my uniform.

"Sorry na," namamaos at may lambing niyang paghingi ng tawad. Isang bagay na labis kong ikinagulat. Am I dreaming? Hindi ito ang kilala kong Rig.

I looked away. "H-Hindi ako nagselos," pagsisinungaling ko.

"Then unblock me now. You already kept me up all night and forced me to take a f*****g economy class just so I could go home already."

Napatingin ako sa kanya nang marinig ang huli niyang sinabi. "Bakit ka nag-economy?"

"All the business and first class seats were already taken and I cannot wait to come home so I took the last economy seat available." He licked his lower lip. "My legs didn't fit in the economy section so I didn't have proper sleep during the trip."

Lumunok ako. "B-Bakit ka kasi umuwi?"

Hindi ko namalayang natanggal na niya ang huling butones ng aking uniporme kaya halos mapasinghap ako nang yumuko siya para ibaon ang mukha sa pagitan ng aking dibdib.

"Because I need to convince you to unblock me," he said under his breath before his kisses trailed up to my neck and to my ear. "And because I missed being inside you . . ."

Nakagat ko ang ibaba kong labi. "H-Huwag dito, Rig . . ."

I almost slapped myself. Huwag dito? What the hell? So papayag na naman pala ako? Naiinis na ako sa karupukan kong sa kanya lang lumabas, ha!

Rig licked the edge of my ear as he squeezed my boob. "We won't f**k here." His minty breath fanned my heated skin. "I'll just try to earn your forgiveness by making you c*m . . . and then we'll f**k in my bed. At home. All . . . f*****g . . . night."

Nakagat ko nang tuluyan ang ibaba kong labi. Mukhang wala na naman akong takas sa lintik na ito . . .