Pakiramdam ko talaga ako lang mag-isa ngayon kung hindi ko pilit na papansinin ang presensya nitong kasama ko.
“Sa tingin mo bakit kami pinapatawag?” pagsisimula ko ng usapan dahil nabibingi na ako sa sobrang katahimikan.
Okay lang naman ‘yong pero nasanay kasi ako na laging maingay si Jessy at paraan ko na rin ‘yon para mabawasan ang kaba ko. Baka kasi papagalitan ako kaya ako pinatawag. Panpatanggal tensyon lang.
“Hindi ko rin alam.” sagot nito ng hindi ako nililingon.
Ang tipid naman nito magsalita.
“Talaga?” hinampas-hampas ko pa ang dibdib ko para ipakita sa kanya kung gaano ako kakaba pero wala man lang akong makitang kahit anong ekspresyon sa kanya.
Feeling ko kasi mas magkakasundo kaming dalawa kaysa kay Shiela. Pero parang walang pag-asa ang iniisip kong magkakasund
