Ronna Mae's POV
"Nanay, bakit wala pa po si Tatay?"
Napasulyap ako sa anak ko na nakaupo sa teresan ng bahay. Ilang ulit na niya iyon itinatanong sa akin kanina. Nilapitan ko siya at inakbayan.
"Nak, maaga pa naman. Siguro may inaasikaso lang si Tatay." Sabi ko dito. Tumango lang siya.
Ako naman ay napabuntong hininga. Hanggang ngayon kase hindi ko alam kung kaya ko bang mamalagi si Lordon dito sa amin para lang sa anak ko. Habang tumatagal kase gusto na namang magpakatanga ng puso ko sa kanya. Gusto kong maniwala sa lahat ng sinasabi niya. Pero lagi ko rin ipinaaalala sa isip ko na kaya lang ako pumayag ay para sa anak ko.
Nakausap ko naman na sila Nanay tungkol sa desisyon ko. Wala naman daw problema. Tatanggapin nila si Lordon para lang sa apo nila. Alam ko hanggang ngayon nasaktan
