yanıtladı, sesindeki korku açıkça hissediliyordu.
— Bora, abimin ne yapacağı hakkında bir fikrim yok. Ama kendine bir şey yapmasından korkuyorum.
Yol uzun ve dolambaçlıydı. Bora’nın gittiği yönü izlerken hızla bir uçurum kenarına doğru ilerlediğini gördüğümde yüreğim ağzıma gelmişti. Zaman durmuş gibiydi. Kalbim, ağzıma gelirken arabamı park edip, derin bir nefes alarak kendimi arabamdan dışarı atmıştım. Vural, beni geçip abisine doğru koşarken Bora, bağırarak onu durdurmuştu. Bora'nın bütün vücudu sanki yerle bir olmuş gibiydi, derin bir acı içinde kıvranıyordu. Gözleri dolmuştu ama yüzünde donmuş bir ifade vardı. Yıkılmıştı, gözlerindeki acıyı görüyordum. O kadar yalnız, o kadar çaresiz görünüyordu ki.
— Yaklaşmayın! Diye kükrerken arabasının kaputuna ardı ardına yumruklarını indirmiş
