Kinabukasan na nang magkamalay si Hyrie. Wala sila Mommy ngayon dahil kailangan nilang magpahinga. Wala pa silang tulog simula nang dumating sila dito sa ospital kagabi. Si kuya Reid naman ay kinailangan ding umalis sandali para harapin ang mga naka-pending na papeles sa kumpanya.
Ako ang nagbantay kay Hyrie buong magdamag. Hindi ko siya kayang iwan dahil pakiramdam ko kahit anong oras ay magigising siya.
Nasa gilid ako ng kama niya. Bumaling ang mga mata niya sa akin. Her face is really pale. Halata ang panghihina sa mukha niya.
“Kim...” tawag niya sa akin sa namamaos na boses.
Ngumiti ako sa kanya. “Kamusta ang pakiramdam mo, Hy? May masakit ba sa ‘yo?”
Umiling ito. Dumako ang kanyang kamay sa kanyang puson. Tila may kinakapa siya doon.
“Your baby is safe, Hyrie. No need to
