ถึงแม้ว่าเสือจะพูดออกไปขนาดนั้นแล้ว แต่คนเด็กกว่าหาได้ฟังที่เขาพูด กลิ่นแอลกอฮอล์จาง ๆ ลอยเตะจมูกโด่งเป็นสัน บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าเอมิลคงจะดื่มจากร้านมาบ้างเล็กน้อย ทว่าเขาเองก็ไม่อาจจะรับรู้ได้เลยว่าที่เธอทำอยู่ในตอนนี้นั้นมีสติมากน้อยเพียงใด
“กูบอกให้มึงหยุดไง”
“แล้วมือพี่บีบเอวหนูทำไมคะ” แน่นอนว่าเอมิลไม่ยอมที่จะละออกไปจากเสือ อีกทั้งยังใจกล้าถึงขนาดที่ว่าพรมจูบไปตามหน้าอกแกร่งขึ้นไปยังลำคอ ก่อนจะขบเม้มลงแรงเสียจนมันขึ้นรอยแดงจาง ๆ เพื่อที่จะแสดงความเป็นเจ้าของเขา “ถ้าที่ผ่านมาพี่ไม่ได้คิดอะไรกับหนูจริง ๆ ก็ผลักหนูออกสิ พี่ทำได้ แต่พี่เลือกที่จะไม่ทำ”
อย่างน้อยได้เป็นเจ้าของเขาแค่ในตอนนี้ก็ยังดี ส่วนเสือจะมองเธอยังไงก็ไม่สนใจแล้ว
“คิดเหรอว่าการที่มึงทำแบบนี้มันจะรั้งคนอย่างกูเอาไว้ได้เอมิล”
“ลองไหมล่ะคะ ถึงตอนนั้นพี่จะเลือกไปอยู่ดี หนูก็ไม่เสียใจหรอก” ก็เพราะต่อจากนี้เลือกที่จะทำ
