Chapter 11
1160 Words
Chapter 11
Wala paring imik si Bredie habang naglalakad sila pabalik sa bahay ng mga Grande.
“Himala at hindi ka ata maingay ngayon.” pansin ni Martin kay Bredie.
Dahil sa wala paring imik si Bredie kaya naman ang ginawa ni Martin ay kumata ito.
Baby I’m sorry neowa isseodo nan lonely
saranghagin naega bujokhanga bwaireon motnan nal yongseohae
I’m sorry ige neowa naui story
sarangiran naegen gwabunhanga bwane gyeote isseodo
Baby I’m so lonely lonely lonely lonely lonely
Baby I’m so lonely lonely lonely lonely lonely
Baby I’m so lonely lonely lonely lonely lonely
Baby I’m so lonely lonely lonely lonely lonely
Ang title ng inaawit ni Martin ay ang lonely ng 2ne1 ang original na kumanta.
Napapangiti naman si Bredie dahil sa natutuwa itong kinakanta si Martin ang lonely ng favorite band nyang 2ne1.
“Oy ngingiti nayan... Dahil hinaranahan ko na. Oy kausapin mo naman ako, para akong timang dito na kumakanta na parang walang kasama. Ano bang favorite song mo?
“Falling inlove...” agad na sagot ni Bredie.
“2ne1 na naman? Ano kaba pilipina o koreana?” tanong ni Martin dito.
“Both.”
“Hahaha... Ok, ka rin no? mas gusto mo pa ang korean song kaysa sarili mong bansa."
" Eh sa korean song ang gusto ko."
"Ok fine... Ano bang umpisa non? Siguro ang pag aaralan kong mga song ay ang korean dahil sa yan ang alam mo.”
“Talaga? Pag aaralan mo ang korean song?” natutuwang tanong ni Bredie.
"Ayaw mo?"
"Syempre gusto ko... Sige umpisahan mo ng kumanta, kahit yong english part lang ng falling inlove..."
Nag umpisa ng kumanta si Martin.
I keep falling inlove faling inlove... “falling inlove na nga ba talaga ako dito sa babae na to?” sa isip ni Martin.
Sumabay na rin si Bredie sa pagkanta.
"I keep falling in love,
falling in love
Neoman bomyeon nae maeumi oh oh oh oh
Falling in love falling in love
Neol gatgosipeo na eotteokhae boy
Falling in love falling in love
Neoman bomyeon nae maeumi oh oh oh oh
Falling in love falling in love
"Neol gatgosipeo na eotteokhae boy"
Tapos na silang mag kantahan at naisipan ni Bredie na magtanong kay Martin.
“Ahhh.. Honey bear, naging kayo ba ni Laurine?” hindi nakatiis na tanong ni Bredie.
“Bakit mo na tanong?”
“Kasi nakita ko kayo na nag uusap don sa may bahay kubo.”
“Ohhh... Alam ko na kung bakit ka napunta don sa kabilang hacienda dahil sa nakita mo kami na nag uusap at iniisip mo agad na kami na?”
“ Eh sa nagseselos ako.” - si Bredie.
“hahahaha walang dahilan na mag selos ka dahil wala na kami ni Laurine, matagal ng wala kami non.”
“Talagang wala na kayo non?”
“ Oo nga kulit, ano pagod kana bang maglakad?” hindi nakatiis na tanong ni Martin kay Bredie.
“Yeap, I’m so tired na honey bear. Ang layo din pala ng nilakad ko kanina... Pasakay naman ako sa kabayo mo.”
“Ok sakay kana then sa likod mo ako.”
“ Ayaw ko, baka ilaglag tayo ng kabayo mo dahil sa mabigat tayo pagsumakay tayong pariho dito sa horse mo.”
“Wag kang mag alala akong bahala sayo marunong akong mangabayo. So just trust me okay?”
“Sabi mo eh... Siguraduhin mo lang na di tayo malalaglag kung hindi ikaw ang ilalag lag ko.” biro ni Bredie kay Martin.
"Hahaha... Nalaglag na nga ilalag-lag mo pa.”
Nakarating na sila sa bahay ng Grande at ang lahat ay nag tipon tipon sa veranda.
“Saan kayo galing?" tanong ng lolo ni Martin.
" Nag ikot ikot lang lolo." sagot ni Martin.
"O sya kumain na kayo at kayong dalawa nalang ang hindi pa kumakain." - ang mommy ni Martin.
Kinabukasan ay maagang nagising si Bredie at lumabas na ng kwarto at naisipan nitong mag lakad lakad sa may manggahan at sa pag lalakad nya ay nakita nya si Laurence.
" Hi Laurence good morning." bati ni Bredie.
"Good morning, kumusta naman ang tulog mo?"
"Ok lang din, oy hindi ko pa nalalabhan yong panyo mo, mamaya sauli ko sayo. Oh wait ano nga palang ginagawa mo dito?"
"Ito nag jojogging." - Laurence.
Pwede ba akong sumama na mag jogging sayo?”tanong ni Bredie kay Martin.
“Sure! let’s go.”
Nag simula ng mag jogging ang dalawa at nilibot nila ang manggahan ng hacienda grande.
“Balik na tayo baka hinahanap nako ni Martin.” yaya ni Bredie kay Laurence.
“Ok, ummm.. Bredie gaano na kayo katagal ni Martin?” Tanong ni Laurence.
“Ha? Bakit mo natanong?”
“Kasi matagal din sila ni Laurine na mag kasintahan non at ang alam ko 2nd year high school sila ng magkaroon ng relasyon ang dalawa.”
“Ganon? So si Laurine ang first love ni Martin?” tanong ni Bredie.
“Ang alam ko..”
“ok...”
Wala ng kibo si Bredie hanggang sa pabalik na sila sa hacienda.
“Okay kalang ba Bredie? Kasi ang tahimik mo na dyan.” hindi nakatiis na tanong ni Laurence.
“Oo naman ok lang ako wag mo akong alalahanin.”
Nakarating na sila sa Hacienda samantalang si Martin ay gising na rin ito at naghihintay kay Bredie sa labas at ng makita nito na magkasama si Bredie at Laurence ay agad na lumapit ito.
“Bredie, saan ka galing? Kanina pa ako nag hahanap sayo ah.” tanong ni Martin kay Bredie.
“Nag jogging lang kami ni Laurence, sige papasok nako at maliligo lang ako, Laurence maiwan na muna kita.” paalam nito sa dalawa.
“Sige uwi narin ako, magkita nalang tayo mamaya.” paalam ni Laurence.
“Sige, bye.”
Agad ng pumasok si Bredie at nakasunod naman si Martin dito hanggang sa makapasok sa kwarto.
Bakit kailangan pang magkita kayo ni Laurence?” tanong ni Martin.
“Bakit masama ba na magkita kami? - Bredie
“Oo! dahil you are my fiance just in case you forgot! So I remind you.” pabulyaw na sabi ni Martin.
“Wala naman kaming ginagawang masama ah... At bakit kaba sumisigaw dyan.”
“Hindi ako sumisigaw pinapaalala ko lang sayo.” - Martin
“Ganyan kaba magpaalala? Parang galit ka, ay hindi pala PARANG galit. GALIT talaga.” madiin na sabi ni Bredie.
“Ok, aminin ko sayo galit ako.” - si Martin.
“Bakit ka naman nagagalit?”
“Kasi nag seselos ako, ng makita ko kayo na magkasama nakaramdam ako ng inis, ng galit... Siguro dahil mahal na kita.”
“Ha? Ma...mahal mo ako? ” pautal utal na tanong ni Bredie.
Lumapit si Martin kay Bredie at hinawakan ng isang kamay ang kamay at ang isang kamay naman nito ay hinawakan ang mukha at saka dahan dahan na lumapit ang mukha nito sa mukha ni Bredie.
- Writer
