JUST TO LOVE เพียงแค่รัก

“คัท!” เสียงผู้กำกับสั่งคัททำให้ดาราสาวชื่อดังอย่าง ซินเทีย ถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะกลับมาปั้นหน้ายิ้มแย้มอีกครั้ง เมื่อเจ้าของเสียงเดินเข้ามาใกล้ “ซีนนี้เข้าถึงอารมณ์ได้ดีมากเลยน้องเทีย” “ขอบคุณค่ะพี่รุจ แต่เทียว่าถ้าเทียได้เล่นอีกสักเทกน่าจะทำได้ดีกว่านี้นะคะ” ดาราสาวยิ้มพร้อมกับยกมือขึ้นมาซับน้ำตาออกจากพวงแก้มเบาๆ เพราะฉากที่เธอเพิ่งแสดงจบเป็นฉากเรียกน้ำตาครั้งใหญ่ แต่สำหรับนักแสดงเจ้าบทบาทอย่างเธอกลับเป็นแค่เรื่องเล็กน้อย “พี่ว่าเท่านี้ก็ถือว่าโอเคแล้วนะ ไม่สิ! พี่ว่ามันเข้าถึงอารมณ์ได้ดีมากเลยล่ะ โชคดีจริงๆ ที่ได้ร่วมงานกับนักแสดงคิวทองอย่างน้องเทีย” “เทียต้องขอบคุณพี่รุจกับผู้จัดละครที่เลือกนักแสดงโนเนมอย่างเทียมากกว่าค่ะ” “ถ่อมตัวนะเรา” ซินเทียสนทนากับผู้กำกับหนุ่มอีกสองสามประโยค ก่อนจะร่ำลาและปลีกตัวมาหาผู้จัดการส่วนตัวของเธอที่ยืนอยู่นอกฉากด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มแบบฉบับเจ้าของฉายา ‘เจ้าหญิงดอกไม้’ ผู้มีรอยยิ้มสดใสที่ใครๆ เห็นก็ต้องหลงรัก “วันนี้เทียมีงานอะไรอีกไหมคะพี่น้ำมนต์” “ไม่มีแล้ว และข่าวดีพรุ่งนี้กับมะรืนเป็นวันหยุดของเทียนะ” “เทียได้หยุดกับเขาบ้างแล้วเหรอ” ดาราสาวทำตาโตอย่างตกใจ สีหน้าของเธอพลันแปรเปลี่ยนดีใจภายในเสี้ยววินาที เพราะเท่าที่จำความได้ตั้งแต่เข้ามาในวงการบันเทิงตั้งแต่อายุสิบหกปี เธอแทบจะไม่ได้หยุดงานเลย นอกเสียว่าต้องไปเรียน “พี่เห็นเราทำงานหนักเกินไปเลยหาวันหยุดให้สองวัน พักผ่อนเสร็จแล้วจะได้กลับมาสู้กับงานอีกมากมายที่เรารัก” ใช่! ที่เธอยังโลดแล่นอยู่ในวงการบันเทิงได้โดยเป็นนักแสดงคิวทองเพราะเธอรักอาชีพของตัวเองมาก เธอทำเต็มที่กับทุกงานที่ได้รับมอบหมาย ผู้ใหญ่หลายๆ คนจึงให้โอกาสเธอจนกลายเป็นดาราชื่อดังที่ยังไม่มีใครเกี่ยวเธอลงมาจากดวงดาวได้ “ผู้จัดการแสนประเสริฐของเทียยย~” ดาราสาวพุ่งเข้าไปกอดผู้จัดการส่วนตัวที่เธอนับถือเป็นพี่สาว เพราะหล่อนอยู่กับเธอมาตั้งแต่เข้าวงการจนกระทั่งกลายเป็นนักแสดงมีชื่อเสียง “พี่ว่าเทียรีบไปเปลี่ยนชุดดีกว่านะ พี่จะได้พาเรากลับไปส่งที่คอนโด” “งั้นเดี๋ยวเทียมานะ” ซินเทียขยิบตาอย่างซุกซน แล้วจึงเดินนวยนาดด้วยท่วงท่าสง่าผ่าเผยเลี่ยงไปที่ห้องแต่งตัวทันที @คอนโดมิเนียมหรู “สองวันที่พักผ่อน พี่อนุญาตให้เทียออกไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนได้ แต่เทียต้องรู้ว่าสถานที่ไหนควรไปหรือไม่ควรไปนะ” “เทียรู้ค่ะ” ดาราสาวพยักหน้าอย่างเข้าใจ สถานที่ต้องห้ามสำหรับเธอคงหนีไม่พ้น ‘คลับ’ ซึ่งเป็นที่ที่เธอไม่สามารถเยี่ยมเยือนตามอำเภอใจได้ มันมีทั้งอบายมุขมากมายและเสี่ยงเป็นข่าวให้ถูกใส่สีตีไข่เล่นอย่างสนุกปาก แน่นอนว่าเธอมักจะแอบไปอยู่เสมอ แต่ต้องปิดบังตัวตนของตัวเองค่อนข้างมาก “โอเค ส่วนตารางงานพี่จะส่งให้วันพรุ่งนี้นะ” “ค่า~ พี่น้ำมนต์กลับไปพักผ่อนเถอะค่ะ” “ไม่ต้องไล่พี่หรอก พี่กำลังจะไปแล้ว” “เทียไม่ได้ไล่…” “แต่เราชอบอยู่คนเดียวใช่ไหม” “แหะๆ” ดาราสาวยิ้มแห้งเมื่อถูกจับได้ แม้เธอจะพบปะผู้คนมากมาย ดูเป็นคนที่อัธยาศัยดีมากแค่ไหน ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอเป็นคนที่ชอบเก็บตัว หากมีช่วงเวลาที่ได้อยู่คนเดียว เธอจะตักตวงมันอย่างคุ้มค่า “พี่กลับก่อนก็แล้วกัน มีอะไรขาดเหลือโทรพี่นะ” “ค่ะ” เมื่อผู้จัดการส่วนตัวเดินออกจากห้องพักส่วนตัวของเธอไป สีหน้าของดาราสาวก็แปรเปลี่ยนเป็นนิ่งงันภายในเสี้ยววินาที เธอก้าวขาเดินมาในห้องแต่งตัวเพื่อเปลี่ยนชุดไปรเวตมิดชิดต่างจากชุดที่เธอใส่ในชีวิตประจำวัน รวบผมยาวหนานุ่มดัดลอนขึ้นเป็นหางม้า ก่อนคว้าหมวกแก๊ปสีดำมาสวมลงบนศีรษะ ไม่ลืมที่จะหยิบหน้ากากอนามัยสีเดียวกันขึ้นมาใส่เพื่อปิดบังใบหน้าของตัวเอง เธอไม่สามารถให้ใครเห็นใบหน้าที่แท้จริงของตัวเองได้ แม้สถานที่ที่เธอกำลังไปจะไม่ใช่สถานที่อโคจร แต่มันเป็นสถานที่ที่เสี่ยงเป็นข่าวมากที่สุด และที่นั่นก็คือ แผนกจิตเวชในโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง! ###เอาน้องซินเทียของพี่นำทัพมาเสิร์ฟก่อนค้าบบบบบบ ?? **หากเจอคำผิดสามารถพิมพ์บอกให้คอมเมนต์ได้เลยนะคะ ไรท์อ่านทุกคอมเมนต์งับบ*** ????????