IN ANOTHER LIFE Since 1867

[Josefio's POV] Hilig ko na noon pa ang pagpinta isa babae ang aking insperasyon si Conselia Francisco ang pinakamagandang dalaga sa aming bayan, "Ohh Josefio napakaganda na naman ng iyong mga pinta" "Salamat sa pagpuri ginoo" "Sinong pintor ba naman ang hindi magkakaroon ng mga magagandang pinta kung si Conselia ang gamit na insperasyon, Hindi ba Josefio?" "Kahit na kailan talaga Simon, ano ang iyong ginagawa dito? Hindi bat meron kang klase sa oras na ito?" "Kaibigan nais ko lamang na ako ang unang makasilay sa iyong mga obra bago mo ito ibenta" "Kung sana ay iyong bibilhin ang ano man rian ay mahihintulutan kita ngunit batid ko na ikaw ay kapos din sa mga oras na ito, Kaya naman pumasok ka na sa iyong klase at baka ako pa ang muling masisi ng iyong ina sa pagbaba ng iyong mga grado" Ako si Josefio Calderal isang bastadong anak ng aking ama na isang heneral at ang lalake kausap ko ay ang aking kapatid na si Simon Calderal ngunit anak lamang sya ng asawa ng aking ama, Subalit sa kabila ng lahat ay ganap ang aming pagiging matalik na kaibigan, "Kung ayan ang iyong nais sige at akong lilisan na upang magpunta sa aking klase,paalam muna sa ngayon kaibigan" "Paalam" Matapos lumisan ni Simon ay na tanaw ko mula sa malayo ang babeng pinakamamahal ko na papunta sa kung na saan ako naroroon, "Aking irog kamusta ang iyong mga pinta?" "Halika at aking ipasisilay sa iyo" Napangiti ko naman ang aking minamahal dahil sa mga pinta si Conselia at ako ay ilang buwan ng nag iibigan ng lihim "Kailan ba natin ihahayag sa lahat ang ating pag iibigan mahal ko?" Tanong ko sa kanya habang nakayakap ako, "Kung iyo talagang nais maaari na nating ipaalam sa aking mga magula" "Ikaw ba ay na kasisigurado na mahal ko?" "Ilang buwan na rin naman tayong magkasintahan isa pa at unti unti nang na kikilala ang iyong mga obra" Kaya naman matapos ang araw na iyon ay nagpunta ako sa bahay ng mga Francisco upang umakyat ng ligaw Kay Conselia ngunit hindi naging maganda ang kanila pagtanggap sa akin