สามสัปดาห์ถัดมา การสอนหนังสือเด็กที่นอกด่านเป็นไปด้วยดี เช่นเดียวกันกับการทอผ้าที่เริ่มมีพ่อค้าติดต่อเข้ามาซื้อจากคนในหมู่บ้านโดยตรงแล้ว ทำให้ตอนนี้คนในหมู่บ้านนอกด่านเริ่มคุ้นเคยกับบรรดาสตรีทั้งห้านาง รวมถึงเจียงอิ้งเย่วด้วยที่ตอนนี้กลายเป็นที่รักของคนในหมู่บ้าน เช่นเดียวกับความสัมพันธ์ของนางและแม่ทัพทมิฬที่ดูกำลังไปได้ด้วยดี
“แม่นางเจียงวันนี้ข้าทำเนื้อแห้งมาฝากท่านไปให้ท่านแม่ทัพด้วยนะเจ้าคะ”
ภรรยาหัวหน้าหมู่บ้านเอ่ยก่อนยื่นห่อผ้าที่ข้างในมีเนื้อแห้งจำนวนมากให้
“ท่านน้าเจ้าคะ ไม่เป็นไรเจ้าค่ะท่านเก็บไว้เถอะนะเจ้าคะ”
เจียงอิ้งเย่วพูดอย่างเกรงใจ
“ท่านน้าเก็บไว้กินเถอะนะเจ้าคะ ที่จวนท่านแม่ทัพมีเสบียงอยู่เยอะ ทำเช่นนี้ท่านจะลำบากเอานะเจ้าคะ”
“ใช่ ๆ พวกข้าไม่ขอรับสิ่งตอบแทนอะไรนอกจากให้พวกท่านอยู่อย่างไม่ขัดสน แค่นี้ก็พอแล้วล่ะเจ้าค่ะ”
มี่จินเอ่ยสมทบ เช่นเดียวกับฟาหวา เสี่ยวหนิง อินห
