Game of Destiny (Tagalog)

Chapter 8

Chapter 8

Habang nagwawalis ako sa sala may narinig akong sumisigaw sa labas ng gate.

“GRACE!”

“GRACE LUMABAS KA DYAN!”

“GRACEEEE!”

Pumunta ako sa gate, nang marinig ang sigaw na ‘yon. Parang galit na ang taong nasa labas. Lumabas ako sa gate.

“Wala po dito si Mama.” Sabi ko sa kanila.

“Golden, sumama ka sa ‘min.” sabi niya habang lumalapit sa ‘kin.

Umatras ako. “Ayokong sumama sayo. Ayoko!” Sigaw ko. “Tulungan niyo po ako.” Nagsilabasan ang mga kapitbahay namin pero niisa sa kanil walang tumulong sa ‘kin.

“Get her.” sigaw ng elaganteng babae sa kanyang tauhan. Nakatingin lang siya sa ‘kin habang pilit akong pinasok sa loob ng kanilang mamahaling sasakyan.

“BITAWAN NIYO AKO!” sigaw ko sa mga bodyguards nila na nakahawak sa ‘kin.

“Ipasok niyo na ‘yan.” Utos ng lalaking kinamumuhian ko.

“AYAW KONG SUMAMA SA INYO! BITAWAN NIYO ‘KO.”

“BITAWAN NIYO ‘KO!”

“Golden, gising.” Nagising ako ng may yumugyog sa ‘kin.

“JD.” Hiningal kong sabi.

“Sandali lang. Ikukuha kita ng tubig.”

Tumingin lang ako sa kanya.

Nang makalabas siya sa kwarto saka lang ako bumangon at sumandal sa headboard ng kama. Nakatulog pala ako.

Nagpakawala ako ng malalim na buntong hininga. Ngayon ko lang ulit napanaginipan ‘yon. Pero hindi naman siya natural na panaginip kasi nangyari talaga ‘yon.

Hinding hindi ko makakalimutan ang araw na ‘yon. Ang araw na kinuha ako ni Daddy sa puder ni Mama.

Hanggang ngayon, kapag pumasok ‘yon sa isip ko. Sumasakit ang puso ko, kasi hindi ko kayang makita ang luhaang mata ni Mama habang nagmamakaawa na huwag akong isama ni Daddy.

Bumukas ang pinto at niluwa nito si JD na may dalang isang basong tubig.

“Uminom ka muna.” At binigay niya sa ‘kin ang dala niyang isang basong tubig. Pagkatapos kong uminom nilagay ko ‘yon sa maliit na mesa na katabi ng kama.

Umupo siya sa gilid ng kama. “Ayos ka na?” he asked.

Tumango ako.

“Pwede ko bang malaman kung ano ang napanaginipan mo?” he curiously asked.

Hindi ako sumagot. Nakayuko lang ako habang pinaglalaruan ko ang mga kamay ko.

“Ayos lang kung hindi mo sasabihin. I understand.”

Nag-angat ako ng tingin sa kanya. “Napanaginipan ko na naman kasi ‘yong pagkuha sa ‘kin ni Daddy kay Mama.” Panimula ko.

Nagbaba ako ng tingin. “Siguro naguguluhan ka sa pamilya namin.” Nilalaro ko ang mga daliri ko. “Soon, malalaman mo rin ang lahat.”

Hindi siya sumagot.

“Alam mo nangako ako sa sarili ko na hindi ko ipaparanas sa magiging anak ko ang naranasan ko. Gusto kong maranasan niya, ang kompleto at masayang pamilya. Kaya ikaw…” tumingin ulit ako sa kanya. “Kung gusto mong magloko, gusto ko ‘yong ngayon na… kasi wala tayong anak na masasaktan at para madali lang sa ‘kin ang hiwalay ka. Kung may anak na kasi tayo masasaktan lang natin siya. Ayokong darating tayo sa punto na… papipiliin natin siya kung saan siya sasama. Ayokong maranasan niya ‘yon kasi ang sakit-sakit sa pakiramdam.”, kahit anong pigil ko na ‘wag pumiyok ang boses ko, pumiyok pa rin.

Kung sakaling may iba siyang mahal o may kalandian siya sana gagawin niya ‘yon ngayon kasi wala pa akong naramdaman na sa kanya at wala pa kaming anak.

Lumapit siya sa ‘kin at pinunsan ang luha na dumadaloy sa pisnge ko. “Sabay nating tutuparin ang pangarap natin. Wala sa isip ko ang lokohin ka, Gold. Sa ngayon, hindi natin mahal ang isa’t isa pero alam ko darating ang araw na mamahalin natin ang isa’t isa.” He cupped my face. “Hindi natin mamadaliin ang sarili natin na mahulog sa isa’t isa. Gusto ko, ‘yong normal flow lang. Kilalanin muna natin ang isa’t isa.”

Dahil sa sinabi niya, mas lalong nag-init ang gilid ng mata ko sabay naglandasan ang mga sariwang luha roon.

Pinunasan niya ulit. “Shh. Don’t cry.”

“Ipangako mo sa ‘kin. Kahit anong mangyari, hindi mo ‘ko hihiwalayan. Kahit anong pagsubok ang dumating sa buhay natin, hindi mo 'ko iiwan. Ipangako mo, na hindi tayo maghihiwalay.” Dagdag niya.

Tumangko ako sa kanya saka niyakap siya, niyakap niya naman ako pabalik.

Ang swerte ko kasi dumating siya sa buhay ko. Nandyan siya para damayan ako at iparamdam sa ‘kin na mahalaga ako. Mabuti pa siya, kahit hindi niya ako mahal… he treated me like a gold.

WARNING: MATURED CONTENT AHEAD❌ RATED SPG❗YOUNG READERS YOU CAN ESCAPED THIS PART BUT IF YOU WANT TO READ, READ WITH YOUR OWN RISK❗ MGA WALANG JOWA ESCAPED NA KAYO! HAHAHA.

Nang kumulas ako sa yakap, tinitigan niya ako. Na para bang sinaulo niya ang buong parte ng mukha ko, unti-unti niyang nilapit ang mukha niya sa mukha ko. Hanggang sa maramdaman ko ang malambot niyang labi sa labi ko.

Dilat na dilat ang mga mata ko habang hinahalikan niya ako pero siya nakapikit at dinadama ang paghalik sa labi ko.

Lalayo sana ako para mabuwag ang halikan namin but he pressed me to him at pilit na hinahabol ang labi ko.

“J-JD, stop it.” Sabi ko sa pagitan ng halikan namin.

I didn’t receive an answer but I receive a lip bite.

Kalaunan pumikit nalang rin ako at sinabayan siya sa halik na pinagsaluhan namin.

Mas lalong uminit ang buong paligid ng bumababa ang halik niya sa puno ng tenga ko.

His left hand is roaming around my body while the other one is holding my back, he pushed me to him to deepen our torrid but sweet kiss.

Napaliyad at napahawak ako sa buhok niya when I feel his left-hand massage my one breast. He’s driven me insane. GOSH!

I encircled my hands to his neck and answered his torrid kisses.

His busy roaming his hands around my body. Like, I’m a criminal and he’s the policeman who want to find an evidence from me.

“Oh God!” napasinghap ako when I feel his hand down there.

Nakakabaliw.

Nakakatuliro.

Nakakaadik.

Ang bawat halik, galaw at hawak niya.

Napakagat labi ako ng sumagi sa hita ko ang kaibigan niya. Galit na galit ito, I can feel it. Kahit nakadenim pa siya.

His big great warrior is ready for the battle.

Naramdaman ko nalang na nakalapat na ang likod ko sa malambot na kama.

He takes off my t-shirt and I help him to undress himself.

His lips landed on mine again. I touched his 6 pack abs that make him groaned and moan.

“Ohh.. baby.”

In just one snap, we are both naked, lying on the bed. While, he’s positioned himself.

Napalunok ako ng makita ko ang pangbato niya. Ito ang unang pagkakataon na nakita ko ‘yan. Talaga bang nagkasya ‘yan sa ‘kin dati? O mas lumaki lang talaga siya ngayon?

“Are you ready?” tanong niya.

Kailangan bang magtanong? Gosh! Mababaliw ako, parang virgin, hindi naman.

Bigla kong naisip na buntis ako. Ayos lang kaya na, mags-x kami?

‘Jusko! Golden, nakakita ka lang ng jumbo hotdog nakalimutan mo ng buntis ka?!’

Out of nowhere bigla akong tumango ako.

He was about to enter me when I stop him.

“What?” paos nitong tanong. Bakas sa mukha niya ang pagkairita dahil sa ginawa ko.

“Kasi…” pano ko ba sasabihin ‘to?

“s**t! Ang sakit na ng puson ko, Golden.” Reklamo niya. “If you’re not ready, when can stop this.”

Wala naman sigurong masamang mangyari kapag gagawin talaga namin ‘to.

Walang sabi-sabing hinalikan ko siya sa labi at pinalibot ang mga braso ko sa batok niya. Gusto kong iparating na… he can continue what is doing. Nahihiya akong sabihin sa kanya that I want him too, the way he wants me. I want to fill him inside me, again. I just can’t resist his charm.

Hindi pa nga nakalahati ng pasok sa loob ko, nakaramdam na ako ng sakit. “Aray!” biglang lumabas sa bibig ko at alam kong bumaon ang aking koko sa kanyang likod.

Kita ko sa mga mata niya ang pag-aalala ngunit mas lamang ang pagnanasa na nakikita ko. “Sorry.”

Hinalikan niya ako sa noo, sa tungki ng ilong at sa labi bago niya tuluyang ipasok ‘yon sa ‘kin.

“Araaaaaay kooo, JD. Ang sakiiiiit.” Sigaw ko sabay tulo ng luha sa mata ko.

Feeling ko, mamatay ako dahil sa sakit.

Ilang minuto siyang hindi gumalaw sa ibabaw ko. Pinakiramdaman niya ako.

“Sisigaw ka man dahil sa sakit pero masasarapan ka rin sa huli.” Sambit niya at gumalaw.

“What the he---”, hindi niya ako pinatapos magsasalita sa pamamagitan ng pagsunggab niya ng halik sa labi ko. Pumikit nalang ako at dinamdam ang matamis niyang halik na bumubuhay sa aking buong kalamnan.

He’s on top of me dancing like there is no tomorrow.

The only music we here is our moan and scream.

Oh! Heaven.

He still on top of me habang ako, parang lantang gulay.

I’m on my way on dreamland but someone’s kiss my ear down to my neck.

“J-JD, I’m tired.” Nakapikit kong sabi. “I want to rest. I’m sleepy.” Reklamo ko.

“Really?” bulong niya sa tenga ko. While, kissing my earlobe. I can’t help it not to moan and scream his name.

We will do it again, and again. Until, we both get tired.

Kinagabihan nagising akong wala na si JD sa tabi ko. Nakasuot na rin ako ng white long sleeve at underwear gaya ng suot ko dati. Bumangon ako at sumandal sa headboard ng kama. Pinakiramdaman ko muna ang sarili ko.

Ang sakit ng buo kong katawan, para akong binugbog. Parang mas dumuble pa ang sakit na naramdaman ko ngayon kesa dati.

Nanlaki ang mata ko ng makita ang wall clock, 8pm na?

Hindi pa nga pala kami nakapamalengke. Mabilis akong tumayo.

“Aray!”

Ang sakit down there. Nakatayo ako ng ilang minuto bago unti-unting lumakad. Inshort, para akong uuod kung maglakad ngayon.

Napapikit ako ng makaramdam ng hapdi. Kahit pala hindi ka na virgin, masakit pa rin.

Nakahinga ako ng maluwag ng makababa na ako sa hagdan.

Dinala ako ng mga paa ko sa kusina.

Nakita ko roon si JD na nagluluto habang nakangiti sabay konting kimbot. Oh! Sexy.

Napatakip ako sa aking ilong nang nanuot sa ilong ko ang amoy ng sibuyas at bawang, kaya dali-dali akong pumunta sa sink para sumuka. Ni hindi ko na nga maramdaman ang sakit na naramdaman ko kanina dahil sa pagmamadali ko.

Wala akong ibang nasuka kundi laway.

“Hey, are you okay?” tanong niya at hinaplos ang likod ko.

Tumango lang ako.

Binuksan ko ang gripo at nagmugmog.

“Sigurado ka bang ayos ka lang?” tanong niya ulit ng gumaan-gaan ang pakiramdam ko.

“Oo, don’t worry.” Sagot ko.

“Paanong hindi ako mag-aalala sayo. E, namumutla ka. Dadalhin nalang kita sa hospital.” He suggests. Hinawakan niya ako sa kamay tapos sa mukha.

“Hindi na. Magpapahangin nalang ako sa terrace.” Mabilis kong sabi.

“Sige. Susunod ako kapag maluto na ‘to.”

I nodded and left him.

Nakatayo ako sa may terrace habang nilalanghap ang simoy ng hangin.

Ito ang unang gabi na magkasama kami sa iisang bahay bilang mag-asawa.

Hindi ko inaasahang may mangyayari sa ‘min kanina. Ni hindi sumagi sa isip ko na mauulit ‘yong nangyari sa ‘min sa bar, kasi kakalipat lang namin.

Pero bilang asawa niya, kailangan kong gampanan ang role ko. Kahit hindi namin mahal ang isa’t isa.

‘Really? Golden! Iyan pa rin ang iniisip mo? E, pangalawang beses ng may nangyari sa inyong dalawa?!’

“How do you feel?” bumalik ako sa wisyo ng magtanong si JD sa may likuran.

“I feel better now.” Sagot ko.

“Let’s eat.”

Lumingon ako sa kanya. Inayos niya ang mga pagkain namin sa medyo maliit na mesa. May mesa at upuan kasi dito sa terrace.

Umupo ako sa upuan at tiningnan ang mga niluto niya.

Adobong manok, at iba pa. May mga gusto rin namana akong kainin dun kaya lang bumabaliktad ang sikmura ko sa t’wing naamoy ko ang niluto niyang may bawang at sibuyas.

“Kain na.” sabi niya.

Peke akong ngumiti sa kanya at tumango. Ni ang paghinga ko, pinipigilan ko para lang hindi ko maamoy ang niluto niya. Pero kahit anong pigil ko naduduwal talaga ako.

Tumayo ako at hindi nagpahalatang nababahuan ako sa niluto niya.

“Iihi muna ako.” Palusot ko.

Hindi pa nga siya nakasagot. Umalis na ‘ko. Pagkapasok ko sa banyo, sinarado ko ang pinto at ni-lock. Saka ako sumuka sa inidoro.

“Muntik na ‘yon.” Sabi ko sa sarili ko.

Pagkatapos kong magmugmog at maghilamos tiningnan ko ang sarili ko sa salamin. Medyo tumaba ako ngayon. Siguro nahahalata na niya na buntis ako. Jusko!

Pumikit ako saka nagpakawala ng buntong hininga.

“Gold?” rinig sabi ni JD sa labas habang kumakatok. “Kanina pa dyan. Ayos ka lang ba?” at sunod-sunod na katok ang narinig ko.

“Oo, ayos lang ako. Sandali lang.” sigaw ko. Finlash ko ang inidoro para maniwala siya.

Sinadya ko talagang magtagal sa banyo para hindi kami sabay kumain.

Nang makarinig ako ng papalayong footsteps, lumabas ako sa banyo. Pumasok ako sa closet at nagbihis ng pajamas. Saktong paglabas ko sa closet ang siyang pagbukas ng pinto ng kwarto namin.

“Gold… wala na si Lola.” Sambit niya na nagpanganga sa ‘kin.

Mabilis ko siyang nilapitan ng umupo siya sa sahig habang sapo ng palad niya ang mukha niya. Hindi ako nagsalita, tinabihan ko lang siya saka hinaplos ang likuran niya.

“Why!? Why her?!” sigaw ni JD.

Mas kumirot ang puso ko ng makita ang luhang dumadaloy sa pisnge niya. Pinunsan ko ang luha niya saka ko siya niyakap.

‘JD, don’t cry. Ayokong nakita kang nasasaktan.’

“Shh.” ‘yon lang lumalabas sa bibig ko.

Feeling ko, na-freeze ang dila ko. Feeling ko, hindi na ako marunong magsalita. I feel his pain.

Nang medyo, gumaan ang pakiramdam niya. Pumunta kami sa G&K funeral homes. Nagtext kasi sa ‘kin si Leigh na nandun na si Lola.

Pagdating namin doon, umupo kami sa unang upuan. Naroon kasi ang lahat ng Madrigal family, sa second seat naman ang relatives nila.

Katabi ko ngayon si Leigh, nasa harap kasi si JD. Tinitingnan ang Lola nila.

“Sa aming lahat, na apo nila Lola. Si Kuya Jerald ang mas close kay Lola kaya kung masakit sa ‘min ang pagkawala niya mas nasasaktan si Kuya.” Sabi niya habang tahimik na umiiyak.

Nakatingin lang ako kay JD habang sinasabi ‘yon ni Leigh sa ‘kin.

“Kuya needs you so much. Ngayon ko lang siya nakitang umiyak.”

Napalingon ako sa kanya ng sabihin niya ‘yon. Ibig sabihin nung naghiwalay sila ng girlfriend niya hindi siya umiyak?

“Ibig sabihin, never niyang iniyakan ang girlfriend niya?” taka kong tanong.

“Mm. Kay Lola kasi siya lumaki.”

Kaya pala ganun ‘yong sinasabi sa ‘kin ni Lola sa hospital dati.

“Ano ba talagang sakit ni Lola?” tanong ko.

Hindi ko maiwasang hindi magtanong sa kanya. Alam kong may sakit siya dati pa at alam ‘yon ng ibang tao pero pamilya niya lang ang nakakaalam kung ano ba talaga ang totoo niyang sakit.

“Stage 4, bone cancer.” Mahina niyang sagot.

“Sorry.”

“Okay lang.”

Hindi na ako nagtanong pa kay Leigh hanggang sa umupo ulit si JD sa tabi ko. Kaya pala, palagi siyang naka wheelchair pero hindi naman halata sa kanya na may sakit siya.

Ganun talaga ang buhay.

Nakasandal si JD sa balikat ko habang pinaglalaruan niya ang mga daliri ko. Kanina pa siya walang imik, ni isa sa ‘min hindi niya kinausap. Kahit ang mga magulang niya. Hinayaan nalang namin siya.

Nang tumunog ang tyan ko. Inalis niya ang pagkakapatong ng ulo niya sa balikat ko.

Hindi pa nga pala kami naghaponan. Pasado alas 10 na ng gabi. Mga pamilya nalang ang natira dito. Nagsiuwian na kasi ang ibang tao kanina.

Pinatayo niya ako ng tumayo siya.

“Mommy, aalis muna kami.” Paalam ko kay Mommy Dan, nang mapansin kong kinuha ni Jerald Drake ang susi sa kotse niya.

Mommy nodded.

Hindi ko alam kung paano ko nakayanan ang isang gabi na hindi niya ako kinakausap. Isang gabi rin kaming walang tulog. Alam kong masama ‘to pero natatakot ako na baka kung anong gawin ni JD sa sarili niya lalo pa’t parang wala siya sa sarili.

Nagsidatingan din ang iba pang mga tao pati ang pamilya ko, hindi ko rin inaasahan ang pagdating ni Mama.

Mabilis lumipas ang mga araw, hanggang sa dumating ang araw na ihahatid na siya sa huli niyang hantungan.

Pagkatapos malibing ni Lola, umuwi na ang ibang tao pati ang ibang meyembro ng pamilya nila.

“Bes, mauna na kami.” Paalam ni Shairen.

“Mm. Mag-ingat kayo. Be strong.” Sabi ko at niyakap silang dalawa ni Leigh.

They hug me back. “Thank you. Ikaw ng bahala sa kuya namin.” Sabi ni Leigh.

Kumalas ako sa yakap. “Fighting.” Mapait akong ngumiti habang chine-cheer sila. Alam kong hindi ganon kadali ang pinagdaanan nila. Hindi ganon kadaling kalimutan ang isang taong sobrang importante sayo.

Sunod na nagpaalam ang pamilya namin.

Kami nalang dalawa ang nandito sa puntod ni Lola.

Tumabi ako sa kanya sa plastic na upuan. “JD, I’m always here for you.” Sabay patong sa ulo niya sa balikat ko.

Wala akong ibang makita sa mukha niya kundi ang blangkong ekspresyon. Blangkong ekspresyon na nakatitig sa lapida ni Lola.

Hinawakan ko ang mga kamay niyang nakakuyom na nakapatong sa mga hita niya. I want him to know that I’ll never leave him lalo na sa sitwasyon niya ngayon.

It’s been a week, simula nung nawala si Lola. Pangalawang araw na rin na hindi ako masyadong kinakausap ni JD. Naiintindihan ko naman siya, pero minsan hindi ko maiwasang mag-isip na… asawa pa rin kaya ang tingin niya sa ‘kin?

Siguro dahil hindi pa namin ganun kakilala ang isa’t isa.

Pero kasi… asawa niya ako. Dapat makinig naman siya sa ‘kin, kahit minsan lang.

Minsan kasi ayaw niyang kumain. Hindi ko na alam ang gagawin ko. I tried my best para lang kumain siya at pansinin niya ako but I failed.

Unang pagsubok pa nga lang ‘to ng pagiging mag-asawa namin. Parang gusto ko ng sumuko. Gusto ko ng umuwi sa bahay. Iwan ko, pakiramdam ko kasi para nalang akong hangin sa kanya.

Lagi nalang siyang late umuwi tapos ang aga niyang umaalis.

Pero ayos na rin na ganun siya kasi palagi akong nagsusuka minsan sumasakit pa nga ang ulo ko.

Hindi kasi ako masyadong nakakatulog kapag gabi, kakaisip sa kanya.

Gaya ngayon, hinihintay ko siyang umuwi para sabay kaming maghaponan pero kagaya ng inaasahan ko. Hindi siya dumating.

Nang tumayo ako biglang naging blur ‘yong paningin ko. Pumikit ako at hinawakan ang ulo ko.

Binuka ko ang mga mata ko. Still, blurred pa rin. “JD, help.” Mahina kong sabi.

Pinilit kong ihakbang ang mga paa ko para maabot ang cellphone ko sa mesa pero bigla akong nawalan ng balance kaya bumagsak ako sa sahig.

Biglang nag-init ang sulok ng mga mata ko habang nanginginig ang buo kong katawan nang makita ang dugo na dumaloy sa hita ko.

Ang bilis ng t***k ng puso ko. “Ang baby ko! Tulong! Tulungan niyo ako! JD!” pinilit kong maging malakas ang boses ko. Kahit alam ko sa sarili ko na walang makakarinig sa ‘kin.

‘JD, help! Nasan ka na?’

Hanggang sa tuluyan akong nilamon ng kadiliman.